Art. 145 § 1. W sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli:
1) dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe;
2) decyzja wydana została w wyniku przestępstwa;
3) decyzja wydana została przez pracownika lub organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 24, 25 i 27;
4) strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu;
5) wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję;
6) decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu;
7) zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez właściwy organ lub sąd odmiennie od oceny przyjętej przy wydaniu decyzji ( art. 100 § 2);
8) decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione.
§ 2. Z przyczyn określonych w § 1 pkt 1 i 2 postępowanie może być wznowione również przed stwierdzeniem sfałszowania dowodu lub popełnienia przestępstwa orzeczeniem sądu lub innego organu, jeżeli sfałszowanie dowodu lub popełnienie przestępstwa jest oczywiste, a wznowienie postępowania jest niezbędne dla uniknięcia niebezpieczeństwa dla życia lub zdrowia ludzkiego albo poważnej szkody dla interesu społecznego.
§ 3. Z przyczyn określonych w § 1 pkt 1 i 2 można wznowić postępowanie także w przypadku, gdy postępowanie przed sądem lub innym organem nie może być wszczęte na skutek upływu czasu lub z innych przyczyn określonych w przepisach prawa.
WSA w Gdańsku stwierdził nieważność decyzji organów Policji dotyczących odmowy wypłaty świadczeń po zwolnieniu ze służby, umorzył postępowanie i zasądził zwrot kosztów, uznając, że postępowanie zostało wszczęte z naruszeniem przepisów KPA.
NSA oddalił skargę kasacyjną spółki w sprawie naruszenia ochrony danych osobowych, potwierdzając prawidłowość decyzji GIODO i wyroku WSA.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Ministra Zdrowia w sprawie zawieszenia dyrektora szpitala, zasądzając koszty postępowania na rzecz skarżących.
NSA oddalił skargę kasacyjną ZUS, potwierdzając, że organ miał obowiązek poinformować stronę o warunkach skorzystania z ulgi w spłacie składek na ubezpieczenie społeczne w związku z COVID-19.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną spółki C. Sp. z o.o. w S. od wyroku WSA w Gorzowie Wielkopolskim, uznając za prawidłowe stanowisko organów ARiMR o braku tytułu prawnego do działki rolnej stanowiącej własność Skarbu Państwa, co uniemożliwiało przyznanie płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej.
WSA w Gdańsku stwierdził nieważność decyzji odmawiającej przyznania stypendium socjalnego z powodu rażącego naruszenia prawa procesowego, polegającego na braku skutecznego doręczenia decyzji studentce.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego o umorzeniu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z 1963 roku, wskazując na prowadzenie postępowania wobec zmarłych stron.
NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając, że WSA prawidłowo nie stwierdził rażącego naruszenia prawa przy odmowie zwolnienia z opłacania składek ZUS, gdyż postępowanie nadzwyczajne nie jest okazją do ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy.
NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając, że skarżący nie miał interesu prawnego do wznowienia postępowania w sprawie płatności rolnych, gdyż nie był stroną postępowania prowadzonego przez innego rolnika.
NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając, że skarżący nie miał statusu strony w postępowaniu o przyznanie płatności bezpośrednich, mimo konfliktu dotyczącego tych samych działek rolnych.
Potrzebujesz analizy prawnej do art. 145 KPA?
Asystent AI przeanalizuje ten przepis w kontekście orzecznictwa, doktryny i powiązanych regulacji.
Zapytaj Asystenta AIArt. 145 § 1. W sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli:
1) dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe;
2) decyzja wydana została w wyniku przestępstwa;
3) decyzja wydana została przez pracownika lub organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 24, 25 i 27;
4) strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu;
5) wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję;
6) decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu;
7) zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez właściwy organ lub sąd odmiennie od oceny przyjętej przy wydaniu decyzji ( art. 100 § 2);
8) decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione.
§ 2. Z przyczyn określonych w § 1 pkt 1 i 2 postępowanie może być wznowione również przed stwierdzeniem sfałszowania dowodu lub popełnienia przestępstwa orzeczeniem sądu lub innego organu, jeżeli sfałszowanie dowodu lub popełnienie przestępstwa jest oczywiste, a wznowienie postępowania jest niezbędne dla uniknięcia niebezpieczeństwa dla życia lub zdrowia ludzkiego albo poważnej szkody dla interesu społecznego.
§ 3. Z przyczyn określonych w § 1 pkt 1 i 2 można wznowić postępowanie także w przypadku, gdy postępowanie przed sądem lub innym organem nie może być wszczęte na skutek upływu czasu lub z innych przyczyn określonych w przepisach prawa.