Art. 102 VATUstawa o podatku od towarów i usług

Sąd Okręgowy w Warszawie zasądził od Samodzielnego Publicznego Szpitala Klinicznego na rzecz jednej ze spółek konsorcjum kwotę ponad 329 tys. zł za usługi utrzymania czystości i pomocnicze, oddalając powództwo w pozostałym zakresie i odstępując od obciążania stron kosztami procesu.

Sąd Okręgowy zasądził od szpitala na rzecz spółki ponad 277 tys. zł za dostarczone przyrządy medyczne, oddalając zarzuty szpitala dotyczące nieważności umowy z podmiotem trzecim i nadużycia prawa.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu braku istotnego zagadnienia prawnego lub potrzeby wykładni przepisów, uznając, że skarżący nie wykazał przesłanek z art. 398^9 § 1 k.p.c.

Sąd Najwyższy oddalił kasację obrońcy skazanego od wyroku Sądu Okręgowego, uznając ją za oczywiście bezzasadną, w szczególności w zakresie zarzutu przedawnienia karalności.

NSA zwrócił skargę kasacyjną do WSA w celu usunięcia braków formalnych związanych z nieprawidłowym podpisem elektronicznym.

Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Okręgowego w Katowicach dotyczący umorzenia postępowania w sprawie o czyn z art. 273 k.k. z powodu przedawnienia, wskazując na błędną interpretację przepisów covidowych zawieszających bieg terminu przedawnienia.

Sąd Najwyższy umorzył postępowanie kasacyjne na skutek cofnięcia skargi przez ubezpieczoną, przyznając jednocześnie zwrot kosztów pomocy prawnej.

Sąd Apelacyjny oddalił apelację powódki i zażalenie pozwanej, potwierdzając brak zawarcia umowy sprzedaży między stronami z powodu oszustwa i braku umocowania osoby składającej zamówienie.

NSA oddalił skargę kasacyjną od wyroku WSA, utrzymując w mocy decyzję o solidarnej odpowiedzialności podatkowej byłych wspólników spółki cywilnej za jej zaległości podatkowe.

Sąd Najwyższy umorzył postępowanie kasacyjne w związku z cofnięciem skargi przez powoda, przyznając jednocześnie adwokatowi koszty nieopłaconej pomocy prawnej.