Art. 37 Ustawa o transporcie drogowym

Ustawa o transporcie drogowym

Art. 37

Art. 37 1. Uzyskanie certyfikatu kompetencji zawodowych wymaga wykazania się wiedzą niezbędną do wykonywania działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego, określonym w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1071/2009, oraz złożenia, z wynikiem pozytywnym, egzaminu pisemnego przed komisją egzaminacyjną działającą przy jednostce określonej w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1. 2. Egzamin składa się z dwóch części: 1) pisemnego testu zawierającego zbiór pytań i odpowiedzi wielokrotnego wyboru; 2) pisemnego zadania egzaminacyjnego. 3. Maksymalna liczba punktów, jaką można uzyskać z każdej części egzaminu, stanowi 50% ogólnej liczby możliwych do uzyskania punktów. 4. Warunki i tryb przeprowadzenia egzaminu, o którym mowa w ust. 1, określa regulamin opracowany przez jednostkę określoną w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 i zatwierdzony przez ministra właściwego do spraw transportu. 5. Katalog pytań i katalog zadań, a także pytania i zadania zawarte w indywidualnych zestawach egzaminacyjnych nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r. poz. 902).

Powiązane przepisy

Art. 37 odwołuje się do:

Orzeczenia powołujące art. 37 (10 059 orzeczeń)

II SA/Łd 189/26· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi· 2026-04-01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego uznające ponaglenie za nieuzasadnione, ponieważ postanowienie to nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

II SAB/Gd 15/26· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku· 2026-03-30

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę na bezczynność organu, ponieważ skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, nie wnosząc ponaglenia.

I SA/Wr 133/26· Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu· 2026-03-26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę z powodu nieuzupełnienia braków formalnych, w tym braku wartości przedmiotu zaskarżenia i pełnomocnictwa.

I SA/Lu 87/26· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie· 2026-03-26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę z powodu niedołączenia przez pełnomocnika wymaganego pełnomocnictwa procesowego, pomimo wezwania do uzupełnienia braków formalnych.

III KO 60/26· Sąd Najwyższy· 2026-03-25

Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku Sądu Rejonowego w Rzeszowie o przekazanie sprawy o wydanie wyroku łącznego innemu sądowi, uznając brak wystarczających podstaw prawnych.

II SAB/Gl 228/25· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach· 2026-03-25

WSA w Gliwicach odrzucił skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania, ponieważ skarżąca nie poprzedziła jej ponagleniem.

II SAB/Gl 226/25· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach· 2026-03-25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania, ponieważ skarżąca nie poprzedziła jej ponagleniem.

II SAB/Gl 227/25· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach· 2026-03-25

WSA w Gliwicach odrzucił skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania, ponieważ skarżąca nie poprzedziła jej ponagleniem.

II SAB/Go 27/26· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim· 2026-03-25

Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę na bezczynność organu, ponieważ nie została ona poprzedzona wymaganym ponagleniem do organu wyższego stopnia.

II GSK 626/26· Naczelny Sąd Administracyjny· 2026-03-25

NSA odrzucił skargę kasacyjną z powodu braku właściwego pełnomocnictwa do reprezentacji przed NSA.

Potrzebujesz pogłębionej analizy orzecznictwa do art. 37 ?

Wypróbuj Lexedit Research