Art. 93 Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

Art. 93

Art. 93 § 1. Organ egzekucyjny dokonuje zajęcia praw z instrumentów finansowych w rozumieniu przepisów o obrocie instrumentami finansowymi, zapisanych na rachunku papierów wartościowych lub innym rachunku, oraz wierzytelności z rachunku pieniężnego zobowiązanego przez przesłanie do podmiotu prowadzącego te rachunki, zwanego dalej ,,prowadzącym rachunki'', zawiadomienia o zajęciu praw z instrumentów finansowych oraz wierzytelności z rachunku pieniężnego zobowiązanego do wysokości dochodzonych należności, o których mowa w § 2. § 2. Organ egzekucyjny wzywa prowadzącego rachunki, aby przekazał organowi egzekucyjnemu z rachunku pieniężnego zobowiązanego środki do wysokości egzekwowanej należności wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia należności w terminie i kosztami egzekucyjnymi, a jeżeli środki na rachunku pieniężnym nie są wystarczające do pokrycia egzekwowanych kwot, aby dokonał na żądanie organu egzekucyjnego sprzedaży zajętych instrumentów finansowych i uzyskaną ze sprzedaży kwotę wpłacił organowi egzekucyjnemu albo zawiadomił ten organ w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o przeszkodzie w dokonaniu realizacji zajęcia, w tym również o nieprowadzeniu rachunku pieniężnego, rachunku papierów wartościowych lub innego rachunku zobowiązanego. § 3. Zajęcie praw z instrumentów finansowych oraz wierzytelności z rachunku pieniężnego jest dokonane z chwilą doręczenia prowadzącemu rachunki zawiadomienia o zajęciu tych praw i obejmuje również prawa i wierzytelności, które nie zostały zapisane lub nie znajdowały się na rachunkach zobowiązanego w chwili zajęcia. § 4. Zajęcie praw z instrumentów finansowych oraz wierzytelności z rachunku pieniężnego jest skuteczne także wtedy, gdy zawiadomienie, o którym mowa w § 1, zawiera tylko imię i nazwisko lub firmę oraz adres zobowiązanego. § 5. Jednocześnie z przesłaniem zawiadomienia, o którym mowa w § 1, organ egzekucyjny: 1) zawiadamia zobowiązanego o zajęciu jego praw z instrumentów finansowych i wierzytelności z rachunku pieniężnego, doręczając mu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony, i odpis zawiadomienia skierowanego do prowadzącego rachunki o zajęciu praw z instrumentów finansowych i wierzytelności z rachunku pieniężnego, jak również zawiadamia zobowiązanego, że nie wolno mu zajętymi prawami rozporządzać; 2) wzywa zobowiązanego, aby w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, o którym mowa w pkt 1, poinformował organ egzekucyjny, w jakiej kolejności i po jakiej cenie instrumenty finansowe mają być zbywane. § 6. W przypadku, o którym mowa w § 5 pkt 2, organ egzekucyjny, stosownie do dyspozycji zobowiązanego, wystawia zlecenie sprzedaży instrumentów finansowych będących przedmiotem obrotu zorganizowanego w rozumieniu przepisów o obrocie instrumentami finansowymi. § 7. Jeżeli zobowiązany w wyznaczonym terminie nie wskazał ceny lub kolejności zbycia instrumentów finansowych lub jeżeli w terminie 5 kolejnych dni transakcyjnych sprzedaż instrumentów finansowych zgodnie z dyspozycją zobowiązanego nie dojdzie do skutku, organ egzekucyjny wystawia zlecenie sprzedaży instrumentów finansowych po cenie umożliwiającej realizację zlecenia w obrocie zorganizowanym. § 8. Organ egzekucyjny ustala zakres i kolejność sprzedaży instrumentów finansowych na podstawie notowań z dnia poprzedzającego dzień zlecenia ich sprzedaży w obrocie zorganizowanym. § 9. W pierwszej kolejności sprzedaży podlegają instrumenty finansowe, których ceny w dniu poprzedzającym dzień zlecenia sprzedaży zapewniały najwyższy dochód lub najniższą stratę liczoną w stosunku do wartości nominalnej tych instrumentów. § 10. Jeżeli w pierwszym dniu transakcyjnym po upływie okresu, o którym mowa w § 7, sprzedaż instrumentów finansowych nie dojdzie do skutku lub uzyskana ze sprzedaży kwota nie wystarcza na pokrycie dochodzonych należności, organ egzekucyjny zleca dokonanie sprzedaży uzupełniających, stosując zasady określone w § 8 i 9.

Powiązane przepisy

Powołują się na art. 93:

Orzeczenia powołujące art. 93 (3383 orzeczeń)

III SA/Kr 477/25· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie· 2026-02-19

WSA w Krakowie oddalił skargę studenta na decyzję Rektora o uchyleniu stypendium socjalnego, uznając, że przekroczył on 12-semestralny limit czasu studiowania.

II OZ 1330/25· Naczelny Sąd Administracyjny· 2026-02-04

NSA oddalił zażalenia Fundacji, Spółdzielni i Miasta na postanowienie WSA odmawiające dopuszczenia ich do udziału w sprawie ze skargi Wojewody na uchwałę o planie zagospodarowania przestrzennego, uznając, że w tym trybie postępowanie toczy się wyłącznie z udziałem organu nadzoru i gminy.

I C 162/23· Sąd Rejonowy w Człuchowie· 2026-01-22

Sąd Rejonowy w Człuchowie uznał umowę kredytu hipotecznego indeksowanego do CHF za nieważną i zasądził od banku na rzecz kredytobiorców zwrot całej wpłaconej kwoty wraz z odsetkami.

III OSK 2375/25· Naczelny Sąd Administracyjny· 2026-01-14

NSA uchylił postanowienie WSA o odrzuceniu skargi wojewody na uchwałę rady gminy w sprawie petycji, uznając, że wojewoda miał prawo zaskarżyć taką uchwałę.

II OSK 2718/25· Naczelny Sąd Administracyjny· 2026-01-08

NSA odmówił wstrzymania wykonania postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych, uznając brak uzasadnienia wniosku skarżących.

I GSK 669/25· Naczelny Sąd Administracyjny· 2025-12-18

NSA uchylił wyrok WSA, uznając, że to organ pierwszej instancji, a nie organ odwoławczy, był właściwy do rozpatrzenia wniosku o rozłożenie na raty kary pieniężnej na podstawie przepisów ustawy o transporcie drogowym.

II SA/Lu 529/25· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie· 2025-12-18

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na nakaz rozbiórki budynku gospodarczego, uznając, że jego budowa przekroczyła dopuszczalną powierzchnię dla obiektów nie wymagających pozwolenia na budowę, a inwestor nie skorzystał z możliwości legalizacji.

I KK 452/25· Sąd Najwyższy· 2025-12-18

Sąd Najwyższy uchylił wyrok nakazowy Sądu Rejonowego i umorzył postępowanie wobec obwinionego z powodu przedawnienia karalności czynów.

II KK 473/25· Sąd Najwyższy· 2025-12-17

Sąd Najwyższy uchylił wyrok nakazowy Sądu Rejonowego w sprawie o wykroczenie z art. 65 § 2 k.w., uznając, że wątpliwości co do okoliczności czynu i winy obwinionego powinny skutkować przeprowadzeniem rozprawy.

II KK 479/25· Sąd Najwyższy· 2025-12-17

Sąd Najwyższy uchylił wyrok nakazowy Sądu Rejonowego, uznając, że sprawa o prowadzenie pojazdu bez uprawnień nie powinna być rozpoznana w trybie nakazowym z powodu wątpliwości faktycznych i prawnych.

Potrzebujesz pogłębionej analizy orzecznictwa do art. 93 ?

Wypróbuj Lexedit Research