Art. 13f Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Art. 13f

Art. 13f [Gminne standardy dostępności infrastruktury społecznej] 1. Gminne standardy dostępności infrastruktury społecznej obejmują zasady zapewnienia dostępu do następujących obiektów infrastruktury społecznej: 1) szkoły podstawowej oraz 2) obszarów zieleni publicznej. 2. Przez zapewnienie dostępu do szkoły podstawowej rozumie się położenie działki ewidencyjnej w odległości nie większej niż: 1) 1500 m w miastach, 2) 3000 m poza miastami - liczonej jako droga dojścia ogólnodostępną trasą dla pieszych od granicy tej działki do budynku szkoły podstawowej. 3. Przez zapewnienie dostępu do obszarów zieleni publicznej rozumie się położenie działki ewidencyjnej w odległości nie większej niż: 1) 1500 m od obszarów zieleni publicznej o łącznej powierzchni nie mniejszej niż 3,0 ha oraz 2) 3000 m od obszaru zieleni publicznej o powierzchni nie mniejszej niż 20 ha - liczonej jako droga dojścia ogólnodostępną trasą dla pieszych od granicy tej działki do granicy obszaru zieleni publicznej. 4. W przypadku ustalenia gminnych standardów dostępności infrastruktury społecznej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego można wyznaczyć teren o przeznaczeniu umożliwiającym realizację funkcji mieszkaniowej, jeżeli każda działka ewidencyjna na tym terenie spełnia gminne standardy dostępności infrastruktury społecznej poprzez dostęp do obiektów infrastruktury społecznej oraz drogi dojścia istniejące w dniu uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub możliwe do realizacji na podstawie tego lub innego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. 5. W przypadku ustalenia gminnych standardów dostępności infrastruktury społecznej, wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla budynku, w ramach którego ma być realizowana funkcja mieszkaniowa, jest możliwe, jeżeli każda działka ewidencyjna na terenie inwestycji spełnia gminne standardy dostępności infrastruktury społecznej poprzez dostęp do obiektów infrastruktury społecznej oraz drogi dojścia istniejące w dniu wydania tej decyzji. 6. Przez możliwość realizacji obiektu infrastruktury społecznej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego rozumie się w odniesieniu do: 1) szkół podstawowych - wyznaczenie terenu usług edukacji - szkoła podstawowa; 2) obszarów zieleni publicznej - wyznaczenie terenu zieleni urządzonej lub terenu lasu; 3) obiektu infrastruktury społecznej, do którego zasady zapewnienia dostępu ustalono na podstawie ust. 7 pkt 3 - wyznaczenie terenu o przeznaczeniu umożliwiającym usytuowanie tego obiektu. 7. W ramach gminnych standardów dostępności infrastruktury społecznej dopuszcza się: 1) ustalenie innych wartości odległości od obiektów infrastruktury społecznej niż określone w ust. 2 i 3; 2) ustalenie innych wartości powierzchni obszarów zieleni publicznej niż określone w ust. 3; 3) ustalenie zasad zapewnienia dostępu do przedszkola, żłobka, ambulatorium podstawowej opieki zdrowotnej, biblioteki, domu kultury, domu pomocy społecznej, urządzonego terenu sportu, przystanku publicznego transportu zbiorowego, placówki pocztowej, apteki oraz posterunku policji lub posterunku jednostki ochrony przeciwpożarowej; 4) ustalenie różnych regulacji dla różnych obszarów gminy, w tym objęcie standardami części obszarów gminy, określając w sposób jednoznaczny granice tych obszarów; 5) wyłączenie terenów zabudowy zagrodowej z obowiązku zapewnienia dostępu do określonych obiektów infrastruktury społecznej. 8. Wartości minimalnej powierzchni obszarów zieleni publicznej ustalane na podstawie ust. 7 pkt 2 nie mogą być mniejsze niż 50% wartości powierzchni obszarów zieleni publicznej określonych w ust. 3.

Powiązane przepisy

Powołują się na art. 13f:

Orzeczenia powołujące art. 13f (38 orzeczeń)

III SA/Gd 56/26· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku· 2026-03-17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę S. L. na pismo Prezydenta Miasta Gdyni dotyczące opłat dodatkowych za parkowanie, uznając, że pismo to nie jest aktem podlegającym kontroli sądu administracyjnego.

I SA/Gl 142/25· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach· 2025-11-18

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę spółki O. Sp. z o.o. na interpretację Dyrektora KIS, uznając, że odsetki od pożyczki udzielonej przez podmiot powiązany na transakcję kapitałową (spłatę wspólników spółki jawnej) nie stanowią kosztów uzyskania przychodu.

III FSK 4985/21· Naczelny Sąd Administracyjny· 2025-09-03

NSA oddalił skargę kasacyjną spółki, uznając, że ulga inwestycyjna w podatku rolnym, nawet jeśli dotyczy inwestycji zrealizowanej przed 2016 r., stanowi pomoc publiczną, która nie mogła być udzielona spółce niebędącej MŚP bez notyfikacji i spełnienia wymogów unijnych.

I GSK 937/22· Naczelny Sąd Administracyjny· 2025-09-03

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną dotyczącą egzekucji opłat za parkowanie, potwierdzając, że obowiązek uiszczenia opłaty powstaje z mocy prawa.

III FSK 3890/21· Naczelny Sąd Administracyjny· 2025-09-03

NSA oddalił skargę kasacyjną spółki w sprawie ulgi inwestycyjnej w podatku rolnym, uznając, że nawet jeśli spółka spełniła warunki inwestycyjne, nie mogła skorzystać z ulgi ze względu na przepisy o pomocy publicznej i brak efektu zachęty.

III FSK 360/22· Naczelny Sąd Administracyjny· 2025-09-03

NSA oddalił skargę kasacyjną spółki w sprawie ulgi inwestycyjnej w podatku rolnym, uznając, że jej udzielenie byłoby niezgodne z prawem UE, nawet jeśli inwestycja została zakończona przed wejściem w życie przepisów unijnych.

I SA/Gl 1146/24· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach· 2025-07-01

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę spółki na interpretację indywidualną, uznając, że odsetki od pożyczki od podmiotu powiązanego, przeznaczone na nabycie udziałów w innej spółce, stanowią koszty finansowania dłużnego podlegające wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów.

III FSK 236/24· Naczelny Sąd Administracyjny· 2025-05-20

NSA oddalił skargę kasacyjną dotyczącą egzekucji opłaty dodatkowej za postój w strefie płatnego parkowania, potwierdzając, że obowiązek zapłaty powstaje z mocy prawa.

I GSK 1292/21· Naczelny Sąd Administracyjny· 2025-02-05

NSA oddalił skargę kasacyjną dotyczącą obowiązku zapłaty opłaty dodatkowej za parkowanie, potwierdzając, że obowiązek ten powstaje z mocy prawa.

II SA/GO 621/24· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim· 2025-01-29

Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził nieważność części uchwały Rady Miejskiej dotyczącej poboru opłat za parkowanie i opłat dodatkowych, uznając ją za wykraczającą poza upoważnienie ustawowe.

Potrzebujesz pogłębionej analizy orzecznictwa do art. 13f ?

Wypróbuj Lexedit Research