Art. 54 Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Art. 54

Art. 54 [Treść decyzji lokalizującej] 1. Decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego określa: 1) rodzaj inwestycji; 2) warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy zgodne z planem ogólnym oraz wynikające z przepisów odrębnych, a w szczególności w zakresie: a) warunków i wymagań ochrony i kształtowania ładu przestrzennego, b) ochrony środowiska i zdrowia ludzi oraz dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej, c) obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji, d) wymagań dotyczących ochrony interesów osób trzecich, e) ochrony obiektów budowlanych na terenach górniczych; 3) linie rozgraniczające teren inwestycji, wyznaczone na mapie w odpowiedniej skali, z zastrzeżeniem art. 52 ust. 2 pkt 1. 2. Zgodność warunków i szczegółowych zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy określanych w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego z planem ogólnym zapewnia się przez: 1) ustalenie: a) funkcji zabudowy i zagospodarowania terenu mieszczącej się w profilu funkcjonalnym strefy planistycznej obejmującej teren, b) sposobu zagospodarowania i zabudowy terenu w zakresie: - minimalnego udziału powierzchni biologicznie czynnej nie mniejszego niż minimalny udział powierzchni biologicznie czynnej określony dla strefy planistycznej obejmującej teren, maksymalnej nadziemnej intensywności zabudowy nie większej niż maksymalna nadziemna intensywność zabudowy określona dla strefy planistycznej obejmującej ten teren, wysokości zabudowy nie większej niż maksymalna wysokość zabudowy określona dla strefy planistycznej obejmującej teren, udziału powierzchni zabudowy nie większego niż maksymalny udział powierzchni zabudowy określony dla strefy planistycznej obejmującej teren; 2) spełnienie wymogu, o którym mowa w art. 13f ust. 5. 2a. W decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, w przypadku: 1) terenu położonego w obszarze zabudowy śródmiejskiej - można ustalić minimalny udział powierzchni biologicznie czynnej nie mniejszy niż 2/3 minimalnego udziału powierzchni biologicznie czynnej określonego dla strefy planistycznej obejmującej teren; 2) terenu komunikacji - można ustalić minimalny udział powierzchni biologicznie czynnej mniejszy niż minimalny udział powierzchni biologicznie czynnej określony dla strefy planistycznej obejmującej teren; 3) terenu infrastruktury technicznej o powierzchni nie większej niż 100 m 2 - można ustalić minimalny udział powierzchni biologicznie czynnej mniejszy niż minimalny udział powierzchni biologicznie czynnej określony dla strefy planistycznej obejmującej teren, jeżeli istniejące obiekty budowlane uniemożliwiają ustalenie minimalnego udziału powierzchni biologicznie czynnej nie mniejszego niż minimalny udział powierzchni biologicznie czynnej określony dla strefy planistycznej obejmującej teren; 4) terenu, na którym znajduje się zabytek nieruchomy objęty formą ochrony, o której mowa w ustawie z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, lub ujęty w wojewódzkiej lub gminnej ewidencji zabytków - można ustalić minimalny udział powierzchni biologicznie czynnej mniejszy niż minimalny udział powierzchni biologicznie czynnej określony dla strefy planistycznej obejmującej teren, jeżeli wynika to z potrzeby ochrony tego zabytku; 5) istniejącego budynku, którego obrys w całości pokrywa się z granicami działki ewidencyjnej - można ustalić minimalny udział powierzchni biologicznie czynnej mniejszy niż minimalny udział powierzchni biologicznie czynnej określony dla strefy planistycznej obejmującej teren. 3. Obowiązek zapewnienia zgodności warunków i szczegółowych zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy określanych w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego z planem ogólnym, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie dotyczy terenów zamkniętych ustalonych decyzją, o której mowa w art. 4 ust. 2a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne, z wyłączeniem terenu zamkniętego ustalonego przez ministra właściwego do spraw transportu.

Powiązane przepisy

Art. 54 odwołuje się do:

Powołują się na art. 54:

Orzeczenia powołujące art. 54 (1000 orzeczeń)

III SA/Kr 415/26· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie· 2026-05-08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę D. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie w sprawie odmowy przyznania zasiłku celowego z powodu wniesienia jej po terminie.

II SA/Ol 194/26· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie· 2026-05-08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie umorzył postępowanie sądowe w sprawie skargi na postanowienie o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania, ponieważ organ administracji uwzględnił skargę w trybie autokontroli, uchylając zaskarżone postanowienie.

V KK 327/25· Sąd Najwyższy· 2026-05-07

Sąd Najwyższy uchylił wyrok sądu okręgowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania z powodu błędów proceduralnych lub merytorycznych.

II K 1021/24· Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie· 2026-05-05

Sąd uniewinnił oskarżonego od zarzutu zniesławienia spółki i jej właściciela, uznając, że jego wpisy w internecie były prawdziwe i służyły obronie społecznie uzasadnionego interesu.

II SA/Po 279/26· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu· 2026-04-30

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu umorzył postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie skargi na postanowienie SKO, ponieważ organ skorzystał z autokontroli i wydał nowe rozstrzygnięcie, czyniąc sprawę bezprzedmiotową.

III SA/Po 485/26· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu· 2026-04-29

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę na decyzję ZUS dotyczącą świadczenia wychowawczego z powodu wniesienia jej za pośrednictwem platformy PUE ZUS, która nie jest elektroniczną skrzynką podawczą.

C-24/26 PPU· Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej· 2026-04-23

Trybunał orzekł, że przepisy UE dotyczące praw ofiar przestępstw i prawa do obecności na rozprawie nie stoją na przeszkodzie włoskim przepisom pozwalającym na uchylenie wyroku zaocznego, nawet jeśli ofiara nie została poinformowana o środku zaskarżenia, pod warunkiem że prawo krajowe zapewnia wyższy poziom ochrony niż prawo UE.

I SO/Wa 14/26· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie· 2026-04-21

WSA w Warszawie wymierzył Prezesowi Sądu Rejonowego w Wołominie grzywnę 100 zł za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do sądu administracyjnego.

I SA/Wa 70/26· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie· 2026-04-21

WSA w Warszawie umorzył postępowanie, ponieważ organ administracji publicznej uwzględnił skargę w trybie autokontroli, przyznając skarżącemu prawo do świadczenia.

II GW 2/26· Naczelny Sąd Administracyjny· 2026-04-10

NSA rozstrzygnął spór kompetencyjny, wskazując Wójta Gminy Lubicz jako organ właściwy do potwierdzenia prawa do świadczeń opieki zdrowotnej ze względu na miejsce stałego zameldowania strony.

Potrzebujesz analizy prawnej do art. 54 ?

Asystent AI przeanalizuje ten przepis w kontekście orzecznictwa, doktryny i powiązanych regulacji.

Zapytaj Asystenta AI