I GSK 1292/21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę S. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach dotyczące zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. S. K. w skardze kasacyjnej zarzucił naruszenie prawa materialnego i procesowego, kwestionując m.in. powstanie obowiązku zapłaty opłaty dodatkowej za parkowanie z mocy prawa bez wydania decyzji administracyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając sprawę, zważył, że zgodnie z art. 193 p.p.s.a. uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną powinno zawierać ocenę przedstawionych w niej zarzutów. Sąd podkreślił, że związany jest granicami skargi kasacyjnej. Stwierdził, że skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie, a Sąd I instancji nie naruszył wskazanych przepisów. Zarzut nieważności postępowania z powodu pozbawienia strony możliwości obrony praw nie został uwzględniony, gdyż strona sama wnioskowała o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. Sąd rozpoznał w pierwszej kolejności zarzuty naruszenia prawa materialnego, wskazując na ugruntowany pogląd orzecznictwa, że obowiązek uiszczenia opłaty za postój i opłaty dodatkowej powstaje z mocy prawa na podstawie art. 13 ust. 1 i art. 13f ust. 1 ustawy o drogach publicznych. Nie jest wymagane wydanie decyzji administracyjnej, a spory można rozstrzygać w drodze zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Sąd odrzucił również zarzut naruszenia art. 189b k.p.a., wyjaśniając, że opłata dodatkowa za parkowanie nie jest administracyjną karą pieniężną. Zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. również nie został uwzględniony, gdyż uzasadnienie wyroku WSA zawierało wymagane elementy i odnosiło się do istotnych kwestii. W konsekwencji, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaPotwierdzenie ugruntowanego stanowiska NSA w sprawie powstania obowiązku zapłaty opłaty dodatkowej za parkowanie z mocy prawa, bez konieczności wydawania decyzji administracyjnej.
Dotyczy specyficznego przypadku opłaty dodatkowej za parkowanie na drogach publicznych w strefach płatnego parkowania.
Zagadnienia prawne (4)
Czy obowiązek zapłaty opłaty dodatkowej za parkowanie powstaje z mocy prawa, czy wymaga wydania indywidualnej decyzji administracyjnej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Obowiązek zapłaty opłaty dodatkowej za parkowanie powstaje z mocy prawa na podstawie przepisów ustawy o drogach publicznych i nie wymaga wydania indywidualnej decyzji administracyjnej.
Uzasadnienie
Ustawa o drogach publicznych w art. 13 ust. 1 i art. 13f ust. 1 jednoznacznie wskazuje, że obowiązek zapłaty opłaty za postój i opłaty dodatkowej powstaje z chwilą zajścia zdarzeń wskazanych w przepisach, co oznacza powstanie obowiązku z mocy samego prawa.
Czy opłata dodatkowa za parkowanie jest administracyjną karą pieniężną w rozumieniu art. 189b KPA?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, opłata dodatkowa za parkowanie nie jest administracyjną karą pieniężną w rozumieniu art. 189b KPA.
Uzasadnienie
Charakter opłat za postój i opłat dodatkowych wynika z przesłanek ich powstania, które są związane z samym faktem postoju pojazdu w strefie płatnego parkowania, a nie z naruszeniem zakazu lub niedostosowaniem się do nakazu, z którymi wiąże się nałożenie kar pieniężnych.
Czy naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 141 § 4 p.p.s.a., miało istotny wpływ na wynik sprawy?
Odpowiedź sądu
Nie, naruszenie przepisów postępowania nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy.
Uzasadnienie
Uzasadnienie wyroku WSA zawierało wszystkie wymagane elementy, odnosiło się do istotnych kwestii i pozwalało na ustalenie przesłanek, jakimi kierował się sąd. Sąd nie miał obowiązku odnosić się do każdego zarzutu indywidualnie.
Czy strona została pozbawiona możliwości obrony swoich praw poprzez rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym?
Odpowiedź sądu
Nie, strona nie została pozbawiona możliwości obrony swoich praw.
Uzasadnienie
Procedowanie w trybie uproszczonym było uzasadnione, gdyż strona sama wystąpiła z takim wnioskiem, a organ nie wyraził sprzeciwu. Brak jest podstaw do przyjęcia, że strona została pozbawiona możliwości obrony swoich praw.
Przepisy (18)
Główne
p.p.s.a. art. 184
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.d.p. art. 13 § ust. 1 pkt 1 a i b
Ustawa o drogach publicznych
u.d.p. art. 13f § ust. 1
Ustawa o drogach publicznych
Pomocnicze
u.p.e.a. art. 3 § § 1
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 3a § § 1
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 33 § § 1 pkt 6
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Ord. pod. art. 2 § § 2
Ordynacja podatkowa
Ord. pod. art. 21 § § 1 pkt 2
Ordynacja podatkowa
u.f.p. art. 60 § pkt 7
Ustawa o finansach publicznych
u.f.p. art. 67 § ust. 1
Ustawa o finansach publicznych
u.f.p. art. 67 § ust. 2
Ustawa o finansach publicznych
KPA art. 189b
Kodeks postępowania administracyjnego
KPA art. 104 § § 1 i 2
Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 141 § § 4
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 183 § § 2 pkt 5
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 119 § pkt 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 193
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.d.p. art. 13b § ust. 1
Ustawa o drogach publicznych
Argumenty
Skuteczne argumenty
Obowiązek zapłaty opłaty dodatkowej za parkowanie powstaje z mocy prawa i nie wymaga wydania decyzji administracyjnej. • Opłata dodatkowa za parkowanie nie jest administracyjną karą pieniężną. • Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym było uzasadnione i nie pozbawiło strony praw. • Uzasadnienie wyroku WSA spełnia wymogi formalne i merytoryczne.
Odrzucone argumenty
Obowiązek zapłaty opłaty dodatkowej za parkowanie wymaga wydania decyzji administracyjnej. • Opłata dodatkowa za parkowanie jest administracyjną karą pieniężną. • Nieważność postępowania z powodu pozbawienia strony możliwości obrony praw. • Naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 141 § 4 p.p.s.a., miało istotny wpływ na wynik sprawy.
Godne uwagi sformułowania
obowiązek uiszczenia opłaty - zarówno za postój w strefie płatnego parkowania, jak i opłaty dodatkowej - jest obowiązkiem wynikającym z mocy prawa • dla powstania tego obowiązku nie jest wymagane rozstrzygnięcie w drodze indywidualnego aktu administracyjnego • Zastosowanie przez ustawodawcę w przytoczonych powyżej przepisach formuły "pobiera się" wskazuje jednoznacznie, że obowiązek uiszczenia opłaty [...] powstaje z chwilą zajścia zdarzeń wskazanych w przepisach cyt. ustawy o drogach publicznych, wynika on wprost z tych przepisów, a więc powstaje z mocy samego prawa. • opłaty za postój pojazdów samochodowych w strefie płatnego parkowania (analogicznie opłaty dodatkowe) nie mają związku z naruszeniem zakazu lub niedostosowaniem się do nakazu określonego w przepisach prawa, z którymi ustawodawca wiąże nałożenie pieniężnych kar administracyjnych.
Skład orzekający
Bogdan Fischer
przewodniczący
Izabella Janson
sprawozdawca
Piotr Pietrasz
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Potwierdzenie ugruntowanego stanowiska NSA w sprawie powstania obowiązku zapłaty opłaty dodatkowej za parkowanie z mocy prawa, bez konieczności wydawania decyzji administracyjnej."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego przypadku opłaty dodatkowej za parkowanie na drogach publicznych w strefach płatnego parkowania.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu opłat za parkowanie i potwierdza ugruntowaną linię orzeczniczą, co jest istotne dla prawników zajmujących się prawem administracyjnym i drogowym.
“Opłata za parkowanie z mocy prawa – czy potrzebujesz decyzji?”
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.