Art. 26 [Delegacja ustawowa]
1. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zagranicznych określi, w drodze rozporządzenia:
1) wysokość wymaganych od cudzoziemca wjeżdżającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej środków finansowych przeznaczonych na pokrycie kosztów: a) utrzymania cudzoziemca w trakcie jego pobytu na tym terytorium,
b) podróży powrotnej do państwa pochodzenia lub zamieszkania,
c) tranzytu przez to terytorium do państwa trzeciego, które udzieli pozwolenia na wjazd;
2) dokumenty, które mogą potwierdzić możliwość uzyskania środków, o których mowa w pkt 1, zgodnie z prawem;
3) dokumenty, które mogą potwierdzić cel i czas trwania planowanego pobytu, jeżeli ze względu na cel lub czas trwania planowanego pobytu następuje zróżnicowanie wysokości środków.
2. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw wewnętrznych uwzględni zróżnicowanie wysokości środków finansowych w zależności od celu lub długości planowanego pobytu w taki sposób, aby zapewniona została możliwość pokrycia przez cudzoziemca kosztów zakwaterowania, wyżywienia oraz kosztów tranzytu lub podróży powrotnej do państwa pochodzenia lub zamieszkania.
NSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA odmawiające wstrzymania wykonania decyzji o odmowie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy, uznając, że decyzja ta nie rodzi bezpośrednich, trudnych do odwrócenia skutków.
NSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA odmawiające wstrzymania wykonania decyzji o odmowie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy, uznając, że decyzja ta nie rodzi skutków materialnych podlegających przymusowemu wykonaniu.
WSA we Wrocławiu zobowiązał Wojewodę Dolnośląskiego do załatwienia wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy i pracę w terminie 60 dni, stwierdzając bezczynność organu, która jednak nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zobowiązał Wojewodę Śląskiego do wydania decyzji w sprawie zezwolenia na pobyt stały w terminie 30 dni, stwierdzając przewlekłość postępowania, ale nie rażące naruszenie prawa.
NSA uchylił wyrok WSA w Gliwicach, oddalając skargę na bezczynność organu w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy, uznając, że przepisy specustawy ukraińskiej zawieszające bieg terminów miały zastosowanie do 30 czerwca 2024 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uznał skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego za uzasadnioną, zobowiązując organ do wydania decyzji w terminie 60 dni i przyznając skarżącemu zadośćuczynienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach stwierdził bezczynność Wojewody Śląskiego w sprawie zezwolenia na pobyt i pracę dla cudzoziemca, zobowiązując organ do załatwienia sprawy w ciągu 30 dni i zasądzając koszty postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu stwierdził przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w sprawie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE, zobowiązał organ do załatwienia sprawy w 60 dni i przyznał stronie 2000 zł zadośćuczynienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu stwierdził bezczynność i przewlekłość Wojewody Dolnośląskiego w sprawie zezwolenia na pobyt stały, oddalając jednocześnie żądanie przyznania sumy pieniężnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę na przewlekłość postępowania Wojewody Dolnośląskiego, ponieważ skarga została wniesiona po zakończeniu postępowania przez organ.
Potrzebujesz analizy prawnej do art. 26 ustawy o cudzoziemcach?
Asystent AI przeanalizuje ten przepis w kontekście orzecznictwa, doktryny i powiązanych regulacji.
Zapytaj Asystenta AIArt. 26 [Delegacja ustawowa]
1. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zagranicznych określi, w drodze rozporządzenia:
1) wysokość wymaganych od cudzoziemca wjeżdżającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej środków finansowych przeznaczonych na pokrycie kosztów: a) utrzymania cudzoziemca w trakcie jego pobytu na tym terytorium,
b) podróży powrotnej do państwa pochodzenia lub zamieszkania,
c) tranzytu przez to terytorium do państwa trzeciego, które udzieli pozwolenia na wjazd;
2) dokumenty, które mogą potwierdzić możliwość uzyskania środków, o których mowa w pkt 1, zgodnie z prawem;
3) dokumenty, które mogą potwierdzić cel i czas trwania planowanego pobytu, jeżeli ze względu na cel lub czas trwania planowanego pobytu następuje zróżnicowanie wysokości środków.
2. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw wewnętrznych uwzględni zróżnicowanie wysokości środków finansowych w zależności od celu lub długości planowanego pobytu w taki sposób, aby zapewniona została możliwość pokrycia przez cudzoziemca kosztów zakwaterowania, wyżywienia oraz kosztów tranzytu lub podróży powrotnej do państwa pochodzenia lub zamieszkania.