Orzeczenie · 2026-07-09

II OZ 760/26Odmowa zezwolenia na pobyt czasowy wstrzymanie wykonania

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data
2026-07-09
NSAAdministracyjneWysokansa
cudzoziemiecpobyt czasowyzezwolenie na pobytdecyzja administracyjnawstrzymanie wykonaniaprawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymiustawa o cudzoziemcachzażalenieNSA

Sprawa dotyczyła zażalenia wniesionego przez I. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, które odmówiło wstrzymania wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia 4 września 2025 r. oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia 26 maja 2025 r. Obie decyzje odmawiały cudzoziemce zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Skarżąca podnosiła, że decyzja o odmowie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy, w powiązaniu z art. 299 ust. 6 pkt 1 lit. a ustawy o cudzoziemcach, kreuje bezpośredni, ustawowy obowiązek opuszczenia terytorium RP, a jej wykonanie może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie. Sąd uznał, że WSA prawidłowo ocenił, iż wykonanie zaskarżonej decyzji nie spowoduje dla skarżącej niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślono, że obowiązek opuszczenia terytorium RP ma charakter dobrowolny, a dopiero decyzja o zobowiązaniu do powrotu podlega przymusowemu wykonaniu. Decyzja o odmowie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy nie zawiera rozstrzygnięcia o wydaleniu i nie nakłada na adresata obowiązków, które mogłyby być egzekwowane przymusowo. Sąd powołał się na utrwalone orzecznictwo, zgodnie z którym taka decyzja nie wywołuje skutków materialnych i nie nadaje się do wykonania w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Potwierdzenie utrwalonej linii orzeczniczej NSA dotyczącej charakteru decyzji o odmowie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i braku możliwości wstrzymania jej wykonania w sytuacji, gdy nie rodzi ona skutków materialnych podlegających przymusowi.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i interpretacji art. 61 § 3 p.p.s.a. w kontekście decyzji niepodlegających przymusowemu wykonaniu.

Zagadnienia prawne (2)

Czy decyzja o odmowie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy wywołuje skutki materialne podlegające wstrzymaniu wykonania na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, decyzja o odmowie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy nie wywołuje skutków materialnych podlegających przymusowemu wykonaniu.

Uzasadnienie

Sąd wskazał, że decyzja ta nie nakłada na adresata obowiązków, nie prowadzi do przymusowego wydalenia, a jedynie do braku nabycia prawa do legalnego pobytu. Ewentualne wydalenie następuje na podstawie odrębnej decyzji o zobowiązaniu do powrotu, która podlega przymusowemu wykonaniu.

Czy obowiązek opuszczenia terytorium RP przez cudzoziemca, któremu odmówiono zezwolenia na pobyt, wynika bezpośrednio z decyzji odmownej, czy z przyszłej decyzji o zobowiązaniu do powrotu?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Obowiązek opuszczenia terytorium RP wynika z ustawy i ma charakter dobrowolny po doręczeniu ostatecznej decyzji odmawnej. Przymusowe wydalenie następuje dopiero na podstawie odrębnej decyzji o zobowiązaniu do powrotu.

Uzasadnienie

NSA podkreślił, że decyzja o odmowie zezwolenia na pobyt czasowy nie jest decyzją o wydaleniu. Cudzoziemiec ma obowiązek dobrowolnego opuszczenia kraju w określonym terminie, a niewykonanie tego obowiązku może skutkować wszczęciem postępowania o zobowiązanie do powrotu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja
Oddalono skargę
Oddalono zażalenie na postanowienie WSA odmawiające wstrzymania wykonania decyzji o odmowie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy.

Przepisy (6)

Główne

p.p.s.a. art. 61 § § 3

Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej jest możliwe, gdy jej wykonanie może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Decyzja o odmowie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy nie nadaje się do wykonania w tym rozumieniu.

u.c. art. 299 § ust. 6 pkt 1 lit. a

Ustawa o cudzoziemcach

Określa termin (30 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna lub została doręczona) na opuszczenie terytorium RP przez cudzoziemca, któremu odmówiono zezwolenia na pobyt czasowy.

u.c. art. 302 § ust. 1 pkt 1

Ustawa o cudzoziemcach

Określa podstawę do wydania decyzji o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu, w tym w przypadku niewykonania obowiązku opuszczenia terytorium RP.

u.c. art. 329

Ustawa o cudzoziemcach

Określa warunki przymusowego wykonania decyzji o zobowiązaniu do powrotu.

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 184

Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 197 § § 2

Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Argumenty

Odrzucone argumenty

Decyzja o odmowie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy wywołuje skutki materialne podlegające wstrzymaniu wykonania. • Obowiązek opuszczenia terytorium RP wynika bezpośrednio z decyzji odmownej i jest podstawą do przymusowego wykonania.

Godne uwagi sformułowania

decyzja ta nie wywołuje zatem żadnych skutków materialnych, nie nakłada na jej adresata obowiązków, a organy administracji publicznej nie mają możliwości użycia przymusu państwowego celem doprowadzenia do stanu zgodnego z treścią wydanej decyzji. • cudzoziemiec, któremu odmówiono udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy jest obowiązany opuścić terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja w powyższym przedmiocie stała się ostateczna • Niewykonanie obowiązku opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej we wskazanym terminie nie stanowi jednak bezpośredniej przesłanki do przymusowego wydalenia, lecz może być jedynie podstawą do wydania decyzji o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu • decyzja o odmowie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy nie wywołuje żadnych skutków materialnych, nie nakłada na jego adresata obowiązków, a organy administracji publicznej nie mają możliwości użycia przymusu państwowego do doprowadzenia do stanu zgodnego z treścią zaskarżonej decyzji.

Skład orzekający

Małgorzata Miron

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Potwierdzenie utrwalonej linii orzeczniczej NSA dotyczącej charakteru decyzji o odmowie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i braku możliwości wstrzymania jej wykonania w sytuacji, gdy nie rodzi ona skutków materialnych podlegających przymusowi."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i interpretacji art. 61 § 3 p.p.s.a. w kontekście decyzji niepodlegających przymusowemu wykonaniu.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Orzeczenie jest istotne dla prawników zajmujących się prawem imigracyjnym i postępowaniem administracyjnym, ponieważ precyzuje kryteria wstrzymania wykonania decyzji, które nie rodzą bezpośrednich skutków materialnych.

Czy decyzja o odmowie pobytu może być wstrzymana? NSA wyjaśnia.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst