Art. 133 [Cofnięcie zezwolenia]
1. Poza przypadkami, o których mowa w art. 101 pkt 1 lub 2, cudzoziemcowi cofa się zezwolenie, o którym mowa w art. 127, gdy:
1) okoliczności sprawy wskazują, że cudzoziemiec nie wykonuje pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji lub
2) wystąpiła przynajmniej jedna z okoliczności, o których mowa w art. 100 ust. 1 pkt 2, 4, 5 lub 8, lub
3) wystąpiła przynajmniej jedna z okoliczności, o których mowa w art. 132 pkt 3 lit. c lub d, lub
4) cudzoziemiec nie dopełnił obowiązku zawiadomienia, o którym mowa w art. 134.
1a. Przepisu ust. 1 pkt 4 nie stosuje się, jeżeli:
1) cudzoziemiec wykaże, że dopełnił obowiązku zawiadomienia, o którym mowa w art. 134, lub
2) zawiadomienie, o którym mowa w art. 134, nie zostało doręczone wojewodzie z powodów niezależnych od cudzoziemca.
2. Przepisów art. 101 pkt 1 lub 2 nie stosuje się, jeżeli:
1) okres pozostawania cudzoziemca bez pracy nie przekroczył 3 miesięcy, jeżeli cudzoziemiec przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 127, przez okres krótszy niż 2 lata;
2) okres pozostawania cudzoziemca bez pracy nie przekroczył 6 miesięcy, jeżeli cudzoziemiec przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 127, przez okres nie krótszy niż 2 lata.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną obywatela Rosji od decyzji odmawiającej zezwolenia na pobyt czasowy, uznając, że dokumentacja medyczna złożona po wydaniu decyzji nie mogła wpłynąć na ocenę jej legalności, a obawy przed mobilizacją nie stanowiły wystarczającej podstawy do udzielenia zezwolenia.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną obywatela Nigerii, uznając, że podanie nieprawdziwego adresu pobytu we wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy stanowi podstawę do odmowy, nawet jeśli nie wynikało ze złej woli.
NSA oddalił skargę kasacyjną A. S. od wyroku WSA we Wrocławiu, uznając, że Wojewoda prawidłowo pozostawił wniosek o zezwolenie na pobyt czasowy bez rozpoznania z powodu braków formalnych.
Potrzebujesz analizy prawnej do art. 133 ustawy o cudzoziemcach?
Asystent AI przeanalizuje ten przepis w kontekście orzecznictwa, doktryny i powiązanych regulacji.
Zapytaj Asystenta AIArt. 133 [Cofnięcie zezwolenia]
1. Poza przypadkami, o których mowa w art. 101 pkt 1 lub 2, cudzoziemcowi cofa się zezwolenie, o którym mowa w art. 127, gdy:
1) okoliczności sprawy wskazują, że cudzoziemiec nie wykonuje pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji lub
2) wystąpiła przynajmniej jedna z okoliczności, o których mowa w art. 100 ust. 1 pkt 2, 4, 5 lub 8, lub
3) wystąpiła przynajmniej jedna z okoliczności, o których mowa w art. 132 pkt 3 lit. c lub d, lub
4) cudzoziemiec nie dopełnił obowiązku zawiadomienia, o którym mowa w art. 134.
1a. Przepisu ust. 1 pkt 4 nie stosuje się, jeżeli:
1) cudzoziemiec wykaże, że dopełnił obowiązku zawiadomienia, o którym mowa w art. 134, lub
2) zawiadomienie, o którym mowa w art. 134, nie zostało doręczone wojewodzie z powodów niezależnych od cudzoziemca.
2. Przepisów art. 101 pkt 1 lub 2 nie stosuje się, jeżeli:
1) okres pozostawania cudzoziemca bez pracy nie przekroczył 3 miesięcy, jeżeli cudzoziemiec przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 127, przez okres krótszy niż 2 lata;
2) okres pozostawania cudzoziemca bez pracy nie przekroczył 6 miesięcy, jeżeli cudzoziemiec przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 127, przez okres nie krótszy niż 2 lata.