Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na postanowienie WSA odrzucające zażalenie na odmowę przyznania prawa pomocy, potwierdzając brak możliwości zaskarżenia takiego postanowienia.
Art. 258 p.p.s.a.Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Art. 258
Art. 258 § 1. Czynności w zakresie przyznania prawa pomocy wykonuje referendarz sądowy.
§ 2. Do czynności, o których mowa w § 1, należą w szczególności:
1) przyjmowanie wniosków o przyznanie prawa pomocy;
2) przesyłanie wniosków o przyznanie prawa pomocy do właściwego sądu;
3) badanie złożonych wniosków o przyznanie prawa pomocy co do wymogów formalnych, a także co do ich treści;
4) przekazywanie wniosków do rozpoznania sądowi w przypadku, o którym mowa w art. 247;
5) wzywanie stron do uzupełnienia braków formalnych wniosków, a także do złożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów;
6) wydawanie zarządzeń o pozostawieniu wniosków bez rozpoznania;
7) wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu, cofnięciu, odmowie przyznania prawa pomocy albo umorzeniu postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy;
8) wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków.
§ 3. (uchylony)
§ 4. Czynności, o których mowa w § 2, może w szczególnie uzasadnionych przypadkach wykonywać sąd. Na postanowienia albo zarządzenie sądu, o których mowa w § 2 pkt 6-8, przysługuje zażalenie.
Orzeczenia powołujące art. 258 p.p.s.a.(495 orzeczeń)
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na postanowienie WSA odrzucające zażalenie na postanowienie referendarza sądowego, uznając, że postanowienie WSA wydane w przedmiocie prawa pomocy jest niezaskarżalne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie na postanowienie przyznające prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu, uznając je za niedopuszczalne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę z powodu braków formalnych i odmówił przyznania prawa pomocy, uznając skargę za oczywiście bezzasadną.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniosek o uzupełnienie wyroku w zakresie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, wskazując, że wniosek ten powinien być skierowany do sądu niższej instancji.
NSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA odmawiające uzupełnienia wyroku w zakresie kosztów postępowania, wskazując, że skarżący nie poniósł kosztów, a wynagrodzenie pełnomocnika z urzędu przyznaje referendarz.
NSA oddalił zażalenie K.P. i odrzucił zażalenie R.P. na postanowienie WSA odrzucające zażalenie na odmowę przyznania prawa pomocy, uznając brak możliwości zaskarżenia postanowienia WSA utrzymującego w mocy postanowienie referendarza w przedmiocie prawa pomocy oraz niedopuszczalność zażalenia R.P. jako strony postępowania.
NSA odmówił uzupełnienia wyroku w zakresie zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, wskazując, że wniosek taki powinien być skierowany do WSA.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na postanowienie WSA odrzucające zażalenie na zarządzenie referendarza w sprawie o przyznanie prawa pomocy, uznając je za niedopuszczalne.
NSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA odrzucające sprzeciw od postanowienia referendarza w sprawie prawa pomocy, uznając niedopuszczalność dalszego środka odwoławczego.
Potrzebujesz analizy prawnej do art. 258 p.p.s.a.?
Asystent AI przeanalizuje ten przepis w kontekście orzecznictwa, doktryny i powiązanych regulacji.
Zapytaj Asystenta AI