II FZ 78/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA odrzucające sprzeciw od postanowienia referendarza w sprawie prawa pomocy, uznając niedopuszczalność dalszego środka odwoławczego.
NSA rozpatrzył zażalenie D. C. na postanowienie WSA w Bydgoszczy, które odrzuciło sprzeciw skarżącego od postanowienia WSA utrzymującego w mocy postanowienie referendarza w przedmiocie prawa pomocy. Sąd uznał, że postanowienie referendarza w sprawie prawa pomocy jest orzeczeniem pierwszej instancji, a sprzeciw od niego jest środkiem odwoławczym. WSA orzekający w przedmiocie sprzeciwu działa jako sąd drugiej instancji, a dalsze zażalenie na jego postanowienie jest niedopuszczalne. W konsekwencji, NSA oddalił zażalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie jednego sędziego rozpoznał zażalenie D. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 29 lipca 2025 r., sygn. akt I SPP/Bd 42/25. Postanowieniem tym WSA odrzucił sprzeciw skarżącego od wcześniejszego postanowienia tego samego sądu z dnia 8 lipca 2025 r., które z kolei utrzymywało w mocy postanowienie referendarza sądowego z 28 maja 2025 r. w przedmiocie prawa pomocy. Uzasadnienie WSA opierało się na stwierdzeniu, że kwestia prawa pomocy została już prawomocnie rozstrzygnięta, co czyniło wniesienie sprzeciwu niedopuszczalnym. NSA, analizując przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (P.p.s.a.), w szczególności art. 258 § 2 pkt 6-8, art. 259 § 1 oraz art. 260 § 1 i 2, doszedł do wniosku, że postanowienie referendarza w przedmiocie prawa pomocy jest traktowane jako orzeczenie pierwszej instancji. Sprzeciw od niego jest środkiem odwoławczym, a WSA rozpoznający ten sprzeciw działa jako sąd drugiej instancji. Ustawa nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na takie postanowienie WSA, które staje się prawomocne i wiążące. Wobec powyższego, NSA uznał, że WSA prawidłowo odrzucił sprzeciw jako niedopuszczalny i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. oddalił zażalenie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, zażalenie na postanowienie WSA odrzucające sprzeciw od postanowienia referendarza w przedmiocie prawa pomocy jest niedopuszczalne.
Uzasadnienie
Postanowienie referendarza w przedmiocie prawa pomocy jest orzeczeniem pierwszej instancji. Sprzeciw od niego jest środkiem odwoławczym, a WSA rozpoznający sprzeciw działa jako sąd drugiej instancji. Ustawa nie przewiduje dalszego zażalenia na takie postanowienie WSA.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (7)
Główne
P.p.s.a. art. 259 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określa możliwość wniesienia sprzeciwu od zarządzeń i postanowień referendarza sądowego w określonych przypadkach, w tym w przedmiocie prawa pomocy.
P.p.s.a. art. 260 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Reguluje sposób rozpoznawania sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy przez sąd, który wydaje postanowienie zmieniające lub utrzymujące w mocy zaskarżone orzeczenie.
Pomocnicze
P.p.s.a. art. 260 § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Wskazuje, że w sprawach rozpoznawania sprzeciwu od postanowienia referendarza w przedmiocie prawa pomocy, sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu.
P.p.s.a. art. 170
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Definiuje moc wiążącą prawomocnych orzeczeń sądowych.
P.p.s.a. art. 184
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do orzekania przez NSA w przedmiocie zażalenia.
P.p.s.a. art. 197 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do orzekania przez NSA w przedmiocie zażalenia.
P.p.s.a. art. 197 § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do orzekania przez NSA w przedmiocie zażalenia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Postanowienie referendarza w przedmiocie prawa pomocy jest orzeczeniem pierwszej instancji. Sprzeciw od postanowienia referendarza jest środkiem odwoławczym. WSA rozpoznający sprzeciw działa jako sąd drugiej instancji. Ustawa nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie WSA wydane w wyniku rozpoznania sprzeciwu od postanowienia referendarza w przedmiocie prawa pomocy.
Godne uwagi sformułowania
kwestia prawa pomocy została prawomocnie rozstrzygnięta wniesienie sprzeciwu jest niedopuszczalne postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy jest traktowane przez ustawodawcę jako orzeczenie wydane w pierwszej instancji Sprzeciw wniesiony od tego orzeczenia jest więc środkiem odwoławczym wojewódzki sąd administracyjny, który rozpoznaje sprzeciw od postanowienia referendarza z zakresu prawa pomocy działa jako sąd drugiej instancji Żaden przepis szczególny nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na tego rodzaju postanowienie Jest ono prawomocne i na podstawie art. 170 p.p.s.a. wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe
Skład orzekający
Antoni Hanusz
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów P.p.s.a. dotyczących środków odwoławczych od postanowień referendarza w przedmiocie prawa pomocy oraz statusu WSA jako sądu drugiej instancji w takich sprawach."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej ścieżki proceduralnej związanej z prawem pomocy i środkami odwoławczymi od postanowień referendarza.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z prawem pomocy i środkami odwoławczymi, co jest istotne dla praktyków, ale niekoniecznie dla szerokiej publiczności.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII FZ 78/25 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2025-09-17 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2025-08-20 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Antoni Hanusz /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania Hasła tematyczne Odrzucenie sprzeciwu Skarżony organ Dyrektor Izby Administracji Skarbowej Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 260 § 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Antoni Hanusz po rozpoznaniu w dniu 17 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia D. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 29 lipca 2025 r., sygn. akt I SPP/Bd 42/25 w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu w sprawie ze skargi D.C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 12 listopada 2024 r. nr [...] w przedmiocie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2023 r. postanawia oddalić zażalenie. Uzasadnienie 1. Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy na podstawie art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 - dalej: "P.p.s.a.") odrzucił sprzeciw skarżącego od postanowienia tego sądu z dnia 8 lipca 2025 r., utrzymującego w mocy postanowienie referendarza sądowego z 28 maja 2025 r. W uzasadnieniu wskazano, że kwestia prawa pomocy została prawomocnie rozstrzygnięta postanowieniem z 8 lipca 2025 r., co oznacza, że wniesienie sprzeciwu jest niedopuszczalne. 2. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. 3. Zażalenie podlega oddaleniu. Stosownie do art. 259 § 1 p.p.s.a., od zarządzeń i postanowień referendarza sądowego, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia. Zgodnie zaś z art. 260 § 1 p.p.s.a., sąd rozpoznając sprzeciw od zarządzenia lub postanowień referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy, wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie zmienia lub utrzymuje w mocy. W tych sprawach sąd orzeka jako sąd drugiej instancji stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 p.p.s.a.). Z powyższych regulacji wynika, że postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy jest traktowane przez ustawodawcę jako orzeczenie wydane w pierwszej instancji. Sprzeciw wniesiony od tego orzeczenia jest więc środkiem odwoławczym. Z kolei wojewódzki sąd administracyjny, który rozpoznaje sprzeciw od postanowienia referendarza z zakresu prawa pomocy działa jako sąd drugiej instancji. Żaden przepis szczególny nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na tego rodzaju postanowienie. Jest ono prawomocne i na podstawie art. 170 p.p.s.a. wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Wobec tego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy prawidłowo odrzucił, jako niedopuszczalny, sprzeciw skarżącego od postanowienia tego sądu z dnia 8 lipca 2025 r. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI