II SPP/Sz 66/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie rozpoznał zażalenie E. Z. na postanowienie z dnia 19 grudnia 2025 r., które zmieniało postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 4 listopada 2025 r. w zakresie przyznania prawa pomocy w postaci ustanowienia pełnomocnika z urzędu – radcy prawnego. Sąd administracyjny, powołując się na przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), w szczególności art. 258 § 2, art. 259 § 1, art. 260 § 1 i § 2, wyjaśnił, że postępowanie w przedmiocie prawa pomocy jest dwuinstancyjne. Postanowienie referendarza sądowego jest orzeczeniem pierwszej instancji, a postanowienie WSA rozpoznające sprzeciw od postanowienia referendarza jest orzeczeniem drugiej instancji, które jest ostateczne i nie podlega dalszemu zaskarżeniu. Sąd podkreślił, że żaden przepis szczególny nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na takie postanowienie. Skoro zaskarżone postanowienie z 19 grudnia 2025 r. zostało wydane w wyniku rozpoznania sprzeciwu skarżącego od postanowienia referendarza, to zażalenie na nie nie przysługuje. Skarżący został o tym pouczony przy doręczeniu postanowienia. W związku z tym, sąd odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 p.p.s.a.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający