Art. 212 KonstytucjiKonstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Sąd uniewinnił oskarżonego od zarzutu zniesławienia spółki i jej właściciela, uznając, że jego wpisy w internecie były prawdziwe i służyły obronie społecznie uzasadnionego interesu.

Sąd Najwyższy oddalił kasację oskarżyciela prywatnego jako oczywiście bezzasadną, potwierdzając przedawnienie karalności czynu z art. 212 § 1 k.k. w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego P 12/22.

Sąd Najwyższy przekazał sprawę dotyczącą zniesławienia między dwoma adwokatami do innego sądu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości i potencjalne wątpliwości co do bezstronności.

Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji od postanowienia o umorzeniu postępowania karnego, uznając, że umorzenie nastąpiło prawidłowo w formie postanowienia, a nie wyroku, ponieważ nie doszło do rozpoczęcia przewodu sądowego.

Sąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku, wskazując na brak wymaganych elementów formalnych i nieuprawdopodobnienie szkody.

Sąd Najwyższy oddalił kasację oskarżycielki prywatnej od wyroku uniewinniającego oskarżonego od zarzutów zniesławienia i znieważenia, uznając ją za oczywiście bezzasadną.

Sąd Najwyższy odmówił wstrzymania wykonania wyroku w sprawie o zniesławienie, uznając wniosek Prokuratora Generalnego za niezasadny ze względu na brak wystarczających przesłanek i lakoniczne uzasadnienie.

Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zarządzenie Prezesa Sądu Najwyższego odmawiające zezwolenia na pociągnięcie sędziów do odpowiedzialności karnej z powodu braków formalnych wniosku.

Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej z powodu wniesienia jej po upływie ustawowego terminu.

Sąd uniewinnił prezesa zarządu spółki od zarzutów zniesławienia i zniewagi, uznając jego wypowiedzi w programie telewizyjnym i wpisy w internecie za dozwoloną krytykę w ramach wolności słowa.