Art. 1 KPKodeks pracy

Sąd Najwyższy przekazał dwie sprawy z zażaleń sędziego A.G. i Krajowej Rady Sądownictwa na postanowienie Prokuratury Okręgowej w Sieradzu o umorzeniu śledztwa, a także wniosek Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim o przekazanie spraw do rozpoznania innemu sądowi, do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Pabianicach.

Sąd Najwyższy odmówił przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi, uznając, że obawy o bezstronność sądu rejonowego są nieuzasadnione.

Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku Sądu Rejonowego o przekazanie sprawy dotyczącej zażalenia na odmowę wszczęcia śledztwa przeciwko sędziom, uznając, że sama okoliczność ta nie uzasadnia przekazania sprawy innemu sądowi.

Sąd Najwyższy uwzględnił wniosek o przekazanie sprawy i skierował ją do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu.

Sąd Najwyższy przekazał sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na konieczność zapewnienia sprawiedliwego rozstrzygnięcia.

Sąd Najwyższy przekazał sprawę z Sądu Rejonowego Katowice-Zachód do Sądu Rejonowego w Strzelcach Opolskich ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości.

Sąd Najwyższy przekazał sprawę Sądu Rejonowego w Bydgoszczy do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Toruniu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości.

Sąd Najwyższy pozostawił skargę nadzwyczajną bez rozpoznania z powodu wniesienia jej przez osobę nieuprawnioną.

Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności z Konstytucją ustawy z dnia 12 lipca 2024 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa, wskazując na wady proceduralne uchwalenia ustawy oraz naruszenia materialnoprawne.

Sąd Najwyższy pozostawił skargę nadzwyczajną bez rozpoznania z powodu nieuzupełnienia braków formalnych przez pełnomocnika.