Art. 234 KPKKodeks postępowania karnego

Sąd Okręgowy uchylił wyrok Sądu Rejonowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania z powodu błędów proceduralnych, zasądzając jednocześnie koszty nieopłaconej pomocy prawnej.

Sąd Najwyższy przekazał sprawę karną dotyczącą fałszywego zawiadomienia o przestępstwie i fałszywych zeznań do innego sądu, aby zapewnić obiektywizm postępowania.

Sąd Najwyższy umorzył postępowanie w sprawie zezwolenia na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej za fałszywe oskarżenie, uznając, że czyn ten jest ścigany z oskarżenia publicznego, a zatem prywatny akt oskarżenia był niedopuszczalny.

Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego skazujący oskarżonych za składanie fałszywych zeznań i fałszywe oskarżenie, uznając apelację obrońcy za bezzasadną.

Sąd Najwyższy uwzględnił wniosek świadka o zwrot kosztów podróży i utraconego zarobku, przyznając mu łącznie 316,55 zł.

Sąd Rejonowy w Piszu połączył pięć wcześniejszych kar pozbawienia wolności orzeczonych wobec T.I. i wymierzył mu karę łączną 7 lat pozbawienia wolności, zaliczając na jej poczet okresy dotychczas odbytych kar.

Sąd Okręgowy uchylił wyrok Sądu Rejonowego umarzający warunkowo postępowanie karne wobec oskarżonej o fałszywe oskarżenie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, uznając, że społeczna szkodliwość czynu była znaczna.

Sąd Okręgowy uchylił postanowienie o umorzeniu postępowania przez Sąd Rejonowy i sam umorzył postępowanie z powodu braku skargi uprawnionego oskarżyciela, obciążając kosztami oskarżyciela prywatnego.

Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok skazujący za pomówienie funkcjonariusza służby więziennej, uznając apelacje oskarżonego i jego obrońcy za bezzasadne.

Sąd Okręgowy zmienił wyrok sądu rejonowego, doprecyzowując podstawy prawne i miejsce popełnienia czynu, ale utrzymał w mocy orzeczenie o winie oskarżonego za składanie fałszywych zeznań i fałszywe oskarżenie.