Orzeczenie · 2022-11-17

II ZIZ 1/22

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2022-11-17
SNKarneodpowiedzialność karna za przestępstwa przeciwko wymiarowi sprawiedliwościWysokanajwyższy
odpowiedzialność karnafałszywe oskarżenieprywatny akt oskarżeniazezwoleń na pociągnięcie do odpowiedzialnościSąd Najwyższysędziakpkkk

Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenia na uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 28 września 2020 r. sygn. akt I DO 36/22, która odmawiała zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziego Sądu Rejonowego w Ż. – D. L. za czyn z art. 234 k.k. (fałszywe oskarżenie). L. S. wniósł przeciwko D. L. prywatny akt oskarżenia, a następnie wzajemny akt oskarżenia, zarzucając jej m.in. fałszywe oskarżenie. Sąd Najwyższy w zaskarżonej uchwale uznał, że czyn z art. 234 k.k. jest przestępstwem ściganym z oskarżenia publicznego, w związku z czym L. S. nie miał kompetencji do wniesienia prywatnego aktu oskarżenia w tej sprawie i domagania się zezwolenia na ściganie. W konsekwencji, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżoną uchwałę i umorzył postępowanie w przedmiocie zezwolenia na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej, obciążając kosztami postępowania Skarb Państwa. Uzasadnienie podkreśla, że podmiot nieposiadający kompetencji oskarżycielskich w odniesieniu do danego przestępstwa nie może wystąpić z wnioskiem o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej. Sąd wskazał również, że przepis art. 234 k.k. nie pozostaje w zbiegu z art. 212 § 1 k.k., a czyn należy kwalifikować wyłącznie z art. 234 k.k.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących fałszywego oskarżenia (art. 234 k.k.) i jego relacji z zniesławieniem (art. 212 k.k.), a także kwestii kompetencji do wnoszenia prywatnych aktów oskarżenia i wniosków o zezwolenie na ściganie.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji, w której sędzia jest oskarżony o fałszywe oskarżenie, a sprawa wymaga zezwolenia Sądu Najwyższego.

Zagadnienia prawne (2)

Czy podmiot, który nie posiada kompetencji oskarżycielskich w odniesieniu do danego przestępstwa, może wystąpić z wnioskiem o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej za to przestępstwo?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, podmiot nieposiadający kompetencji oskarżycielskich nie ma uprawnień do wystąpienia z wnioskiem o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej.

Uzasadnienie

Przepis art. 13 k.p.k. stanowi, że uzyskanie zezwolenia władzy należy do oskarżyciela. Jeśli zatem przestępstwo jest ścigane z oskarżenia publicznego, prywatny oskarżyciel nie ma uprawnień do wniesienia aktu oskarżenia ani wniosku o zezwolenie na ściganie.

Czy czyn z art. 234 k.k. (fałszywe oskarżenie) pozostaje w zbiegu z przepisem art. 212 § 1 k.k. (zniesławienie)?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, przepis art. 234 k.k. nie pozostaje w rzeczywistym, uwzględnialnym zbiegu przepisów ustawy z przepisem art. 212 § 1 k.k.

Uzasadnienie

Czyn sprawcy, fałszywie oskarżającego inną osobę o popełnienie przestępstwa przed organem powołanym do ścigania lub orzekania, należy kwalifikować wyłącznie z art. 234 k.k., a nie w zbiegu z art. 212 § 1 k.k.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uchylenie uchwały i umorzenie postępowania
Strona wygrywająca
Skarb Państwa (w zakresie kosztów)

Strony

NazwaTypRola
D. L.osoba_fizycznaoskarżycielka prywatna
L. S.osoba_fizycznaoskarżony / wnioskodawca
W. P.osoba_fizycznaoskarżony
adwokat P. W.innepełnomocnik wnioskodawcy

Przepisy (7)

Główne

k.p.k. art. 13

Kodeks postępowania karnego

Uzyskanie zezwolenia władzy, od którego ustawa uzależnia ściganie, należy do oskarżyciela. Podmiot nieposiadający kompetencji oskarżycielskich nie ma uprawnień do wystąpienia z wnioskiem o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej.

k.p.k. art. 17 § § 1 pkt 9

Kodeks postępowania karnego

Umorzenie postępowania w przypadku braku podstaw prawnych do jego prowadzenia.

u.s.p. art. 128

Ustawa o Sądzie Najwyższym

Reguluje postępowanie przed Izbą Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego, w tym kwestie związane z zezwoleniami na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej.

k.k. art. 234

Kodeks karny

Fałszywe oskarżenie innej osoby o popełnienie przestępstwa lub przestępstwa skarbowego.

Pomocnicze

k.k. art. 212 § § 1

Kodeks karny

Zniesławienie.

k.p.k. art. 436

Kodeks postępowania karnego

Zakres rozpoznania środka odwoławczego.

k.p.k. art. 439 § § 1 pkt 9

Kodeks postępowania karnego

Bezwzględne przyczyny odwoławcze, w tym umorzenie postępowania.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Czyn z art. 234 k.k. jest przestępstwem ściganym z oskarżenia publicznego, co wyklucza możliwość wniesienia prywatnego aktu oskarżenia i tym samym wniosku o zezwolenie na ściganie przez osobę niebędącą oskarżycielem publicznym. • Przepis art. 234 k.k. nie pozostaje w zbiegu z art. 212 § 1 k.k.

Odrzucone argumenty

Argumenty skarżących L. S. i jego pełnomocnika, którzy domagali się zmiany uchwały i wyrażenia zgody na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej.

Godne uwagi sformułowania

podmiot nieposiadający kompetencji oskarżycielskich w odniesieniu do przestępstwa, którego dotyczy postępowanie, nie ma również uprawnień do wystąpienia z wnioskiem o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej za to przestępstwo • przepis art. 234 k.k. nie pozostaje w rzeczywistym, uwzględnialnym zbiegu przepisów ustawy, z przepisem art. 212 § 1 k.k.

Skład orzekający

Wiesław Kozielewicz

przewodniczący

Dariusz Kala

sprawozdawca

Małgorzata Wąsek-Wiaderek

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących fałszywego oskarżenia (art. 234 k.k.) i jego relacji z zniesławieniem (art. 212 k.k.), a także kwestii kompetencji do wnoszenia prywatnych aktów oskarżenia i wniosków o zezwolenie na ściganie."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, w której sędzia jest oskarżony o fałszywe oskarżenie, a sprawa wymaga zezwolenia Sądu Najwyższego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy konfliktu między sędzią a obywatelem, który zakończył się umorzeniem postępowania przez Sąd Najwyższy z powodu błędnej kwalifikacji prawnej czynu. Pokazuje to zawiłości proceduralne i potrzebę precyzyjnego stosowania prawa.

Sędzia oskarżony o fałszywe oskarżenie. Sąd Najwyższy umarza postępowanie – dlaczego?

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst