Art. 80 KPCKodeks postępowania cywilnego

NSA oddalił skargę kasacyjną spółki, uznając, że sąd I instancji prawidłowo ocenił decyzję o chorobie zawodowej, mimo zarzutów dotyczących oceny narażenia zawodowego i opinii lekarskiej.

Sąd zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwoty 1130 zł i 1207,80 zł wraz z odsetkami oraz zwrot kosztów postępowania z tytułu niespłaconych pożyczek.

Sąd Najwyższy zwrócił skargi kasacyjne do Sądu Apelacyjnego w celu doręczenia odpisów stowarzyszeniu, które nie było stroną w postępowaniu.

Sąd Okręgowy zmienił wyrok Sądu Rejonowego, uznając klauzulę dotyczącą opłaty za zarządzanie w umowie ubezpieczenia z funduszem kapitałowym za nieabuzywną i obniżając zasądzoną kwotę.

Sąd zasądził część dochodzonej kwoty pożyczki, uwzględniając wpłaty dokonane przez pozwanego po wytoczeniu powództwa.

Sąd zasądził od ubezpieczyciela na rzecz powoda część kosztów najmu pojazdu zastępczego, uznając, że poszkodowany przyczynił się do zwiększenia szkody poprzez niekorzystanie z oferty ubezpieczyciela.

WSA w Łodzi uchylił decyzję o nałożeniu na M.Z. obowiązku zapłaty kosztów usunięcia i przechowywania pojazdu, uznając, że organy błędnie zinterpretowały wiążący charakter postanowienia o przepadku pojazdu i nie zbadały kwestii własności pojazdu w dacie jego usunięcia.

Sąd Okręgowy częściowo zmienił wyrok Sądu Rejonowego, uwzględniając apelację pozwanego ubezpieczyciela i ograniczając zasądzoną kwotę za najem pojazdu zastępczego z uwagi na naruszenie przez poszkodowanego (reprezentowanego przez pełnomocnika) obowiązku minimalizacji szkody.

Sąd umorzył postępowanie, ponieważ powód nie złożył wniosku o jego podjęcie w ciągu trzech miesięcy od daty zawieszenia.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skarg kasacyjnych powodów, uznając, że wyroki sądów niższych instancji dotyczące braku stosunku pracy są wiążące na mocy art. 365 § 1 k.p.c.