Art. 40 KPAKodeks postępowania administracyjnego

Kodeks postępowania administracyjnego

Art. 40

Art. 40 § 1. Pisma doręcza się stronie, a gdy strona działa przez przedstawiciela - temu przedstawicielowi.

§ 2. Jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Jeżeli ustanowiono kilku pełnomocników, doręcza się pisma tylko jednemu pełnomocnikowi. Strona może wskazać takiego pełnomocnika.

§ 3. W sprawie wszczętej na skutek podania złożonego przez dwie lub więcej stron pisma doręcza się wszystkim stronom, chyba że w podaniu wskazały jedną jako upoważnioną do odbioru pism.

§ 4. Strona, która nie ma miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu albo siedziby w Rzeczypospolitej Polskiej, innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej albo państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, jeżeli nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy zamieszkałego w Rzeczypospolitej Polskiej i nie działa za pośrednictwem konsula Rzeczypospolitej Polskiej, jest obowiązana wskazać w Rzeczypospolitej Polskiej pełnomocnika do doręczeń, chyba że doręczenie następuje usługą rejestrowanego doręczenia elektronicznego.

§ 5. W razie niewskazania pełnomocnika do doręczeń przeznaczone dla tej strony pisma pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia. Stronę należy o tym pouczyć przy pierwszym doręczeniu. Strona powinna być również pouczona o możliwości złożenia odpowiedzi na pismo wszczynające postępowanie i wyjaśnień na piśmie oraz o tym, kto może być ustanowiony pełnomocnikiem.

Orzeczenia powołujące art. 40 KPA(919 orzeczeń)

I OSK 442/25· Naczelny Sąd Administracyjny· 2026-08-26

NSA oddalił skargę kasacyjną od wyroku WSA, uznając, że naruszenie przepisów proceduralnych w postępowaniu rozgraniczeniowym, polegające na pozbawieniu pełnomocników strony udziału, stanowiło podstawę do wznowienia postępowania, a nie stwierdzenia nieważności decyzji.

II OSK 320/24· Naczelny Sąd Administracyjny· 2026-05-13

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Nadleśnictwa dotyczącą zaleceń pokontrolnych konserwatora zabytków, potwierdzając zasadność nałożonych obowiązków w celu ochrony zabytku.

II OSK 228/24· Naczelny Sąd Administracyjny· 2026-05-05

NSA oddalił skargę kasacyjną dotyczącą opłaty planistycznej, potwierdzając prawidłowość naliczenia jej mimo trudnej sytuacji finansowej skarżącej.

II OZ 366/26· Naczelny Sąd Administracyjny· 2026-04-15

NSA uchylił postanowienie WSA o odrzuceniu skargi, uznając, że doręczenie postanowienia organu było nieskuteczne z powodu ustanowienia pełnomocnika.

I OSK 530/23· Naczelny Sąd Administracyjny· 2026-03-25

NSA oddalił skargę kasacyjną w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z 1979 r., uznając, że nowelizacja KPA wprowadzająca 30-letnią cezurę czasową ma zastosowanie do postępowań w toku.

II GZ 86/26· Naczelny Sąd Administracyjny· 2026-03-17

NSA uchylił postanowienie WSA o odrzuceniu skargi, uznając, że organ administracji nieprawidłowo doręczył decyzję, pomijając ustanowionego pełnomocnika.

II GSK 1539/25· Naczelny Sąd Administracyjny· 2026-02-26

NSA oddalił skargę kasacyjną M.S. w sprawie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji o lokalizacji zjazdu z drogi publicznej, uznając doręczenie decyzji pełnomocnikowi za skuteczne.

II SA/Rz 1502/25· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie· 2026-02-04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę funkcjonariusza Policji na decyzję odmawiającą wyrównania uposażenia za styczeń 2023 r., uznając, że przepisy ustawy okołobudżetowej nie przewidują wyrównania dla osób zwolnionych ze służby przed wprowadzeniem podwyżek.

I OSK 873/24· Naczelny Sąd Administracyjny· 2026-01-28

NSA oddalił skargę kasacyjną dotyczącą umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji nacjonalizacyjnych z lat 40. i 50. XX wieku, potwierdzając zasadność zastosowania 30-letniego terminu z ustawy nowelizującej KPA.

II GSK 1435/22· Naczelny Sąd Administracyjny· 2026-01-16

NSA oddalił skargę kasacyjną dotyczącą kary za zajęcie pasa drogowego, uznając, że umieszczenie reklamy na nośniku stanowi zajęcie pasa drogowego i nie ma podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji.

Potrzebujesz analizy prawnej do art. 40 KPA?

Asystent AI przeanalizuje ten przepis w kontekście orzecznictwa, doktryny i powiązanych regulacji.

Zapytaj Asystenta AI