Orzeczenie · 2025-09-30

III SA/Po 142/25

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Miejsce
Poznań
Data
2025-09-30
NSAAdministracyjneWysokawsa
pas drogowyzajęcie pasa drogowegokara pieniężnadrogi publicznezezwoleniesamorządkpaustawa o drogach publicznychodpowiedzialność administracyjnauchylenie decyzji

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, rozpoznając skargę spółki [...] Sp. z o.o. S.K.A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta, które nałożyły na skarżącą karę pieniężną za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi. Kara została nałożona na podstawie art. 40 ust. 12 ustawy o drogach publicznych za umieszczenie automatu biletowego w pasie drogowym bez wymaganego zezwolenia. Skarżąca zarzucała naruszenie przepisów materialnych i procesowych, w tym brak podstaw do odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej zgodnie z art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a. Sąd uznał skargę za zasadną, wskazując na niewystarczające uzasadnienie organów obu instancji co do oceny wagi naruszenia prawa. Organy nie wykazały w sposób przekonujący, dlaczego naruszenie nie było znikome, opierając się na ogólnikach o "dużej społecznej szkodliwości" i "szczególnym znaczeniu" drogi, bez analizy wpływu automatu na bezpieczeństwo ruchu. Sąd podkreślił, że klauzula odstąpienia od nałożenia kary jest przejawem odejścia od obiektywnej odpowiedzialności i wymaga wszechstronnej oceny. Sąd odrzucił argumenty dotyczące siły wyższej (COVID-19) oraz zastosowania dyrektyw wymiaru kary (art. 189d k.p.a.), gdyż kara była bezwzględnie oznaczona. W konsekwencji, Sąd uchylił decyzje i zasądził zwrot kosztów postępowania, nakazując organom ponowne rozpatrzenie sprawy z uwzględnieniem wskazówek sądu co do oceny przesłanek z art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a. i prawidłowego uzasadnienia decyzji.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja przesłanek odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej (art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a.) w sprawach dotyczących zajęcia pasa drogowego, zwłaszcza w kontekście oceny "znikomości naruszenia" i obowiązku wszechstronnego uzasadnienia decyzji przez organy administracji.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji zajęcia pasa drogowego, ale zasady oceny wagi naruszenia i obowiązku uzasadnienia mają szersze zastosowanie w postępowaniu administracyjnym dotyczącym kar pieniężnych.

Zagadnienia prawne (4)

Czy waga naruszenia prawa (zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia) jest znikoma w rozumieniu art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a., co uzasadnia odstąpienie od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, waga naruszenia może być uznana za znikomą, jeśli nie wywołała negatywnych następstw dla chronionych wartości i organy nie uzasadniły wystarczająco, dlaczego uznały ją za nieznaczną.

Uzasadnienie

Sąd wskazał, że organy nie wykazały w sposób przekonujący, dlaczego naruszenie nie było znikome, opierając się na ogólnikach o "dużej społecznej szkodliwości" i "szczególnym znaczeniu" drogi, bez analizy wpływu automatu na bezpieczeństwo. Brak wszechstronnej oceny skutków naruszenia uniemożliwia uznanie, że przesłanka z art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a. nie została spełniona.

Czy decyzja o nałożeniu kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia jest decyzją związaną, czy związana z możliwością odstąpienia od jej nałożenia na podstawie art. 189f § 1 k.p.a.?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Decyzja o nałożeniu kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego jest decyzją związaną, jednakże przepisy działu IVa K.p.a., w tym art. 189f § 1, mają charakter ogólny i subsydiarny i mogą mieć zastosowanie do wszystkich rodzajów administracyjnych kar pieniężnych, w tym kar wymierzanych na podstawie ustawy o drogach publicznych.

Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale III OPS 1/21 stwierdził, że przepisy działu IVa K.p.a. stanowią dopełnienie konstrukcji administracyjnych kar pieniężnych i mają charakter ogólny, co oznacza, że mogą mieć zastosowanie także do kar wymierzanych na podstawie ustawy o drogach publicznych, mimo ich związanego charakteru.

Czy okoliczności związane z pandemią COVID-19 mogą stanowić siłę wyższą wyłączającą możliwość wymierzenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego?

Odpowiedź sądu

Nie, pandemia COVID-19 nie wyłączała możliwości złożenia wniosku o wydanie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego, a zatem nie stanowiła siły wyższej w rozumieniu art. 189e k.p.a.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że epidemia nie uniemożliwiała stronie złożenia wniosku o zezwolenie, co wyklucza zastosowanie art. 189e k.p.a. jako podstawy do odstąpienia od wymierzenia kary.

Czy dyrektywy wymiaru kar pieniężnych z art. 189d k.p.a. mają zastosowanie do kar bezwzględnie oznaczonych, takich jak kara za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia?

Odpowiedź sądu

Nie, dyrektywy wymiaru kar pieniężnych z art. 189d k.p.a. nie mają zastosowania przy nakładaniu kary, której wysokość wynika bezpośrednio z ustawy, jak kara określona w art. 40 ust. 12 u.d.p.

Uzasadnienie

Sąd stwierdził, że kara pieniężna za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia jest karą bezwzględnie oznaczoną, co wyklucza zastosowanie art. 189d k.p.a. dotyczącego miarkowania kary.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uchylono decyzję
Uchylono zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta, które nałożyły karę pieniężną za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia.

Przepisy (21)

Główne

p.p.s.a. art. 145 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji z powodu naruszenia przepisów prawa.

k.p.a. art. 189f § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Przesłanka do odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej, gdy waga naruszenia prawa jest znikoma.

u.d.p. art. 40 § 1

Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych

Definicja zajęcia pasa drogowego.

u.d.p. art. 40 § 12

Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych

Podstawa do nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia.

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 200

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania.

p.p.s.a. art. 205 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania.

p.p.s.a. art. 205 § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania.

k.p.a. art. 138 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Podstawa do utrzymania w mocy decyzji organu I instancji przez organ odwoławczy (naruszony przez organy).

k.p.a. art. 189f § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Sąd wskazał na potrzebę oceny tej przesłanki przez organy.

k.p.a. art. 107 § 3

Kodeks postępowania administracyjnego

Wymóg prawidłowego uzasadnienia decyzji (naruszony przez organy).

u.d.p. art. 40 § 12

Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych

Wysokość kary stanowi 10-krotność opłaty.

u.d.p. art. 40 § 4

Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych

Sposób ustalania opłaty za zajęcie pasa drogowego.

u.d.p. art. 4 § 1

Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych

Definicja pasa drogowego.

u.d.p. art. 4 § 2

Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych

Definicja drogi.

u.d.p. art. 40 § 15

Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych

Przepis dotyczący warunków zajęcia pasa drogowego (podnoszony w skardze).

k.p.a. art. 189e

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Podstawa do odstąpienia od kary z powodu siły wyższej (niezasadna w tej sprawie).

k.p.a. art. 189d § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Dyrektywy wymiaru kary (nie mają zastosowania do kar bezwzględnie oznaczonych).

k.p.a. art. 7

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Obowiązek działania organów wnikliwie i zgodnie z prawem (naruszony).

k.p.a. art. 77 § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego (naruszony).

k.p.a. art. 11

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Obowiązek wyjaśnienia stronom podstaw prawnych rozstrzygnięć (naruszony).

k.p.a. art. 7a § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Obowiązek rozstrzygania wątpliwości na korzyść strony (naruszony).

Argumenty

Skuteczne argumenty

Organy nie wykazały w sposób przekonujący, dlaczego waga naruszenia prawa (zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia) nie była znikoma, co jest przesłanką do odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej zgodnie z art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a. • Organy nie dokonały wszechstronnej oceny wagi naruszenia, uwzględniając jego skutki i wpływ na bezpieczeństwo. • Uzasadnienie organów dotyczące "dużej społecznej szkodliwości czynu" było nieuzasadnione i pozbawione odniesień do stanu faktycznego sprawy.

Odrzucone argumenty

Argument o działaniu w obliczu siły wyższej (pandemia COVID-19) jako podstawie do odstąpienia od kary. • Argument o naruszeniu art. 189d k.p.a. (dyrektywy wymiaru kary), który nie ma zastosowania do kar bezwzględnie oznaczonych.

Godne uwagi sformułowania

Organy nie wykazały w sposób przekonujący, dlaczego waga naruszenia prawa przez skarżącą nie była znikoma. • Zajęcie pasa drogowego to przestrzeń poddana specjalnemu, publicznoprawnemu porządkowi prawnemu. • Administracyjne kary pieniężne są instrumentem prewencji ogólnej i pełnią funkcje represyjne. • Kara pieniężna jest wymierzana niezależnie od winy sprawcy, jak i zaistnienia rzeczywistej szkody. • Decyzja w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia jest decyzją związaną. • Wysokość nałożonej kary wynika wyłącznie z faktu bezprawnego zajęcia pasa drogowego. • Istotą odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej jest nienakładanie tej kary, mimo że doszło do naruszenia prawa przez obowiązanego.

Skład orzekający

Marek Sachajko

przewodniczący sprawozdawca

Zbigniew Kruszewski

członek

Piotr Ławrynowicz

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej (art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a.) w sprawach dotyczących zajęcia pasa drogowego, zwłaszcza w kontekście oceny \"znikomości naruszenia\" i obowiązku wszechstronnego uzasadnienia decyzji przez organy administracji."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji zajęcia pasa drogowego, ale zasady oceny wagi naruszenia i obowiązku uzasadnienia mają szersze zastosowanie w postępowaniu administracyjnym dotyczącym kar pieniężnych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa pokazuje, jak ważne jest prawidłowe uzasadnienie decyzji administracyjnych i jak sąd może uchylić karę, jeśli organy nie wykażą wagi naruszenia. Jest to praktyczny przykład dla przedsiębiorców i prawników.

Kara za automat biletowy uchylona! Sąd: Organy nie udowodniły, że naruszenie było poważne.

Dane finansowe

WPS: 4340 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst