I GSK 410/22

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną P. w S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, który oddalił skargę na postanowienie Zarządu Województwa Zachodniopomorskiego o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Sprawa wywodziła się z decyzji Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy o zwrocie dofinansowania w kwocie ponad 2,3 mln zł. Kluczowym zarzutem skarżącej było pominięcie jej pełnomocnika przy doręczaniu decyzji administracyjnej, co miało uniemożliwić skuteczne wniesienie odwołania w terminie. Sąd pierwszej instancji uznał, że decyzja została prawidłowo doręczona w trybie zastępczym (art. 45 K.p.a.) z uwagi na brak formalnego pełnomocnictwa w aktach sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny, analizując zarzuty skargi kasacyjnej, podkreślił, że postępowanie przed NSA ma charakter kontrolny i ograniczone do granic skargi. Sąd zwrócił uwagę na wymogi formalne skargi kasacyjnej, w tym precyzyjne sformułowanie zarzutów naruszenia prawa materialnego i procesowego. W odniesieniu do zarzutu naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. (dotyczącego uzasadnienia wyroku WSA), NSA stwierdził, że uzasadnienie było wystarczające i pozwalało na kontrolę instancyjną. Odnosząc się do zarzutów dotyczących naruszenia przepisów K.p.a. (m.in. art. 40 § 2, art. 33 § 2 i § 3, art. 134), Sąd podkreślił, że WSA kontroluje prawidłowość zastosowania przepisów K.p.a. przez organ, a nie stosuje je bezpośrednio. Kluczowe znaczenie przypisano przepisowi art. 33 § 3 K.p.a., który nakłada na pełnomocnika obowiązek dołączenia oryginału lub urzędowo poświadczonego odpisu pełnomocnictwa do akt sprawy. NSA uznał, że brak takiego dokumentu uniemożliwia skuteczne reprezentowanie strony i skuteczne doręczenie pisma. W związku z tym, skarga kasacyjna została oddalona, a skarżącej zasądzono koszty postępowania.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający