II GSK 1928/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną spółki A. Sp. z o.o. od wyroku WSA w Gdańsku, który oddalił skargę spółki na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku. Sprawa dotyczyła kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi w okresie od 1 do 11 kwietnia 2023 r. Spółka domagała się odstąpienia od nałożenia kary, powołując się na art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a., argumentując, że waga naruszenia była znikoma, a ona sama zaprzestała naruszania prawa. WSA uznał, że organy zasadnie nie odstąpiły od nałożenia kary, wskazując na świadomość spółki o konieczności dopełnienia formalności, brak ciągłości posiadania zezwolenia oraz ponaglenia ze strony organu. NSA podzielił to stanowisko, podkreślając, że spółka nie wykazała zaprzestania naruszenia prawa, a jej wiedza fachowa w dziedzinie budownictwa wyklucza uznanie wagi naruszenia za znikomą. Sąd odrzucił również zarzuty dotyczące wadliwości uzasadnienia wyroku WSA oraz błędnego zastosowania przepisów prawa materialnego, wskazując na bezwzględnie obowiązujący charakter art. 40 ust. 12 ustawy o drogach publicznych.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja i stosowanie art. 189f k.p.a. w kontekście kar za zajęcie pasa drogowego, a także bezwzględnie obowiązujący charakter art. 40 ust. 12 ustawy o drogach publicznych.
Dotyczy specyficznej sytuacji zajęcia pasa drogowego bez zezwolenia przez podmiot świadomy procedur.
Zagadnienia prawne (2)
Czy w przypadku zajęcia pasa drogowego bez zezwolenia, organ administracji może odstąpić od nałożenia kary pieniężnej na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a., jeśli waga naruszenia jest znikoma i strona zaprzestała naruszania prawa?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, organ nie może odstąpić od nałożenia kary, jeśli strona nie wykazała zaprzestania naruszenia prawa, a jej wiedza o konieczności dopełnienia formalności i ponaglenia organu wykluczają uznanie wagi naruszenia za znikomą.
Uzasadnienie
NSA uznał, że spółka nie wykazała zaprzestania naruszenia prawa, a jej świadomość o konieczności uzyskania zezwoleń i ponaglenia organu wykluczają uznanie wagi naruszenia za znikomą, co uniemożliwia zastosowanie art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a.
Czy sąd administracyjny pierwszej instancji prawidłowo ocenił stan faktyczny i zastosował prawo materialne, oddalając skargę na decyzję o nałożeniu kary za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd I instancji prawidłowo ocenił stan faktyczny i zastosował prawo, a skarga kasacyjna nie zawierała usprawiedliwionych podstaw.
Uzasadnienie
NSA stwierdził, że WSA prawidłowo ustalił stan faktyczny i odniósł się do zarzutów mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a także prawidłowo zastosował przepisy prawa materialnego, w tym art. 40 ust. 12 ustawy o drogach publicznych.
Przepisy (11)
Główne
k.p.a. art. 189f § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Przepis ten ma zastosowanie do kar za zajęcie pasa drogowego, ale wymaga łącznego spełnienia przesłanek znikomości wagi naruszenia i zaprzestania naruszania prawa.
u.d.p. art. 40 § ust. 12
Ustawa o drogach publicznych
Nakłada karę pieniężną za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi; ma charakter bezwzględnie obowiązujący i nie jest uzależniony od winy.
u.d.p. art. 40
Ustawa o drogach publicznych
Podstawa prawna nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 141 § § 4
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określa wymogi uzasadnienia wyroku; jego naruszenie może być podstawą kasacji, gdy uniemożliwia kontrolę instancyjną lub gdy uzasadnienie obejmuje rozstrzygnięcie niebędące w sentencji.
p.p.s.a. art. 134 § § 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz podstawą prawną.
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek działania przez organy w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego sprawy.
k.p.a. art. 8
Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władz publicznych.
k.p.a. art. 10
Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek zapewnienia stronom czynnego udziału w każdym stadium postępowania.
k.p.a. art. 77
Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego.
k.p.a. art. 107 § § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
Wymogi dotyczące uzasadnienia decyzji administracyjnej.
k.p.a. art. 189f § § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Możliwość wyznaczenia stronie terminu do przedstawienia dowodów potwierdzających usunięcie naruszenia lub powiadomienie o naruszeniu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
NSA uznał, że spółka nie wykazała zaprzestania naruszenia prawa, a jej wiedza o konieczności uzyskania zezwoleń i ponaglenia organu wykluczają uznanie wagi naruszenia za znikomą, co uniemożliwia zastosowanie art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a.
Odrzucone argumenty
Zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez wadliwe uzasadnienie wyroku, w tym brak rozpoznania zarzutu dotyczącego granic pasa drogowego i powierzchni. • Zarzut naruszenia art. 134 § 1 p.p.s.a. poprzez nieskontrolowanie zaskarżonej decyzji poza granicami skargi. • Zarzut naruszenia art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez brak prawidłowego rozważenia przesłanek i odmowę odstąpienia od kary. • Zarzut naruszenia art. 40 ustawy o drogach publicznych poprzez jego błędne zastosowanie.
Godne uwagi sformułowania
Skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach. • Naczelny Sąd Administracyjny związany jest granicami tej skargi. • Waga naruszenia prawa musi być znikoma, a strona ma obowiązek zaprzestać naruszania prawa. • Przepis art. 40 ust. 12 u.d.p. ma charakter bezwzględnie obowiązujący i nałożenie tej kary nie jest uzależnione od uprzedniego wykazania zawinionego zachowania podmiotu.
Skład orzekający
Elżbieta Czarny-Drożdżejko
sprawozdawca
Małgorzata Rysz
członek
Wojciech Kręcisz
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja i stosowanie art. 189f k.p.a. w kontekście kar za zajęcie pasa drogowego, a także bezwzględnie obowiązujący charakter art. 40 ust. 12 ustawy o drogach publicznych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zajęcia pasa drogowego bez zezwolenia przez podmiot świadomy procedur.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu zajmowania pasa drogowego przez firmy budowlane i konsekwencji braku formalności. Pokazuje, jak sądy interpretują przepisy dotyczące kar administracyjnych i możliwości odstąpienia od nich.
“Czy można uniknąć kary za zajęcie pasa drogowego, powołując się na 'znikomość' naruszenia? NSA wyjaśnia.”
Dane finansowe
WPS: 32 010 PLN
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.