III OZ 511/25

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie R. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, które odrzuciło skargę skarżącego na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej. Sąd pierwszej instancji uznał skargę za wniesioną po terminie, ponieważ wpłynęła ona do sądu 24 kwietnia 2025 r., podczas gdy termin do jej wniesienia upływał 23 kwietnia 2025 r. Sąd WSA wskazał, że termin ten rozpoczął bieg od doręczenia decyzji pełnomocnikowi skarżącego w postępowaniu administracyjnym, S. S., które nastąpiło 24 marca 2025 r. Skarżący w zażaleniu podniósł, że w postępowaniu administracyjnym reprezentował go inny pełnomocnik, a nowy pełnomocnik, który wniósł skargę, został ustanowiony dopiero 17 kwietnia 2025 r., co czyniło termin niewystarczającym. Naczelny Sąd Administracyjny uznał jednak zażalenie za niezasadne. Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 40 § 2 KPA, jeśli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. W związku z tym, termin do wniesienia skargi, określony w art. 53 § 1 p.p.s.a., rozpoczął bieg od daty doręczenia decyzji pełnomocnikowi skarżącego z postępowania administracyjnego, czyli od 24 marca 2025 r. NSA stwierdził, że przepisy KPA i p.p.s.a. nie pozwalają na liczenie terminu od daty ustanowienia pełnomocnika do sporządzenia skargi, a kwestie wewnętrznej współpracy między pełnomocnikami nie wpływają na bieg terminu ustawowego. W konsekwencji, sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., odrzucając skargę jako wniesioną po terminie. NSA, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający