Art. 42 [Prowadzenie pojazdów]
§ 1. Sąd może orzec zakaz prowadzenia pojazdów określonego rodzaju w razie skazania osoby uczestniczącej w ruchu za przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, w szczególności jeżeli z okoliczności popełnionego przestępstwa wynika, że prowadzenie pojazdu przez tę osobę zagraża bezpieczeństwu w komunikacji.
§ 1a. Sąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w razie skazania za przestępstwo określone w art. 177 § 2a, art. 178b, art. 178c § 1 pkt 2, art. 178d lub art. 180a.
§ 2. Sąd orzeka, na okres nie krótszy niż 3 lata, zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów albo pojazdów określonego rodzaju, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa wymienionego w § 1 był w stanie nietrzeźwości, pod wpływem środka odurzającego lub zbiegł z miejsca zdarzenia określonego w art. 173, art. 174 lub art. 177 lub po takim zdarzeniu, a przed poddaniem go przez uprawniony organ badaniu w celu ustalenia zawartości alkoholu lub środka odurzającego w organizmie, spożywał alkohol lub zażywał środek odurzający.
§ 3. Sąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio w razie popełnienia przestępstwa określonego w art. 178a § 4 lub art. 244, jeżeli czyn sprawcy polegał na niezastosowaniu się do zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych lub jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa określonego w art. 173, którego następstwem jest śmierć innej osoby lub ciężki uszczerbek na jej zdrowiu, albo w czasie popełnienia przestępstwa określonego w art. 177 § 2 lub 2a lub art. 355 § 2 był w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego lub zbiegł z miejsca zdarzenia, lub po takim zdarzeniu, a przed poddaniem go przez uprawniony organ badaniu w celu ustalenia zawartości alkoholu lub środka odurzającego w organizmie, spożywał alkohol lub zażywał środek odurzający, chyba że zachodzi wyjątkowy wypadek, uzasadniony szczególnymi okolicznościami.
§ 4. Sąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio w razie ponownego skazania osoby prowadzącej pojazd mechaniczny w warunkach określonych w § 3.
Art. 42 odwołuje się do:
Sąd Rejonowy w Lipsku skazał G.H. na 8 miesięcy pozbawienia wolności za prowadzenie pojazdu mechanicznego pomimo dożywotniego zakazu, orzekając jednocześnie ponowny dożywotni zakaz prowadzenia pojazdów i świadczenie pieniężne.
Sąd Najwyższy oddalił kasację skazanego jako oczywiście bezzasadną, uznając prawidłowość rozstrzygnięć sądów niższych instancji dotyczących przesłuchania świadka i wymierzonej kary.
Sąd Najwyższy oddalił kasację skazanego R.S. od wyroku utrzymującego w mocy wyrok skazujący, uznając ją za oczywiście bezzasadną.
Sąd Rejonowy w Kętrzynie skazał mężczyznę za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości, pod wpływem alkoholu, mimo dożywotniego zakazu prowadzenia pojazdów i cofniętych uprawnień, orzekając karę pozbawienia wolności i dożywotni zakaz prowadzenia pojazdów.
Sąd Najwyższy oddalił kasację obrońcy skazanego, uznając ją za oczywiście bezzasadną i obciążył skazanego kosztami postępowania.
Sąd Najwyższy wyłączył sędziego M.B. od rozpoznania sprawy dotyczącej wznowienia postępowania kasacyjnego z uwagi na wątpliwości co do jego bezstronności, wynikające z procedury nominacyjnej.
Sąd Rejonowy w Bełchatowie skazał X.W. na karę roku pozbawienia wolności za prowadzenie pojazdu pomimo dożywotniego zakazu, orzekając jednocześnie ponowny dożywotni zakaz prowadzenia pojazdów i świadczenie pieniężne.
Sąd Najwyższy wyłączył sędziów Małgorzatę Bednarek i Igora Zgolińskiego od rozpoznania sprawy dotyczącej sygnalizacji o konieczności wznowienia postępowania kasacyjnego z uwagi na wadliwe powołanie sędziów.
Sąd Najwyższy oddalił kasację Prokuratora Generalnego jako oczywiście bezzasadną, utrzymując w mocy zaskarżone orzeczenie.
Sąd Najwyższy pozostawił wniosek o wyłączenie sędziego bez rozpoznania z uwagi na jego bezpodstawność.
Potrzebujesz analizy prawnej do art. 42 KK?
Asystent AI przeanalizuje ten przepis w kontekście orzecznictwa, doktryny i powiązanych regulacji.
Zapytaj Asystenta AIArt. 42 [Prowadzenie pojazdów]
§ 1. Sąd może orzec zakaz prowadzenia pojazdów określonego rodzaju w razie skazania osoby uczestniczącej w ruchu za przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, w szczególności jeżeli z okoliczności popełnionego przestępstwa wynika, że prowadzenie pojazdu przez tę osobę zagraża bezpieczeństwu w komunikacji.
§ 1a. Sąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w razie skazania za przestępstwo określone w art. 177 § 2a, art. 178b, art. 178c § 1 pkt 2, art. 178d lub art. 180a.
§ 2. Sąd orzeka, na okres nie krótszy niż 3 lata, zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów albo pojazdów określonego rodzaju, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa wymienionego w § 1 był w stanie nietrzeźwości, pod wpływem środka odurzającego lub zbiegł z miejsca zdarzenia określonego w art. 173, art. 174 lub art. 177 lub po takim zdarzeniu, a przed poddaniem go przez uprawniony organ badaniu w celu ustalenia zawartości alkoholu lub środka odurzającego w organizmie, spożywał alkohol lub zażywał środek odurzający.
§ 3. Sąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio w razie popełnienia przestępstwa określonego w art. 178a § 4 lub art. 244, jeżeli czyn sprawcy polegał na niezastosowaniu się do zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych lub jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa określonego w art. 173, którego następstwem jest śmierć innej osoby lub ciężki uszczerbek na jej zdrowiu, albo w czasie popełnienia przestępstwa określonego w art. 177 § 2 lub 2a lub art. 355 § 2 był w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego lub zbiegł z miejsca zdarzenia, lub po takim zdarzeniu, a przed poddaniem go przez uprawniony organ badaniu w celu ustalenia zawartości alkoholu lub środka odurzającego w organizmie, spożywał alkohol lub zażywał środek odurzający, chyba że zachodzi wyjątkowy wypadek, uzasadniony szczególnymi okolicznościami.
§ 4. Sąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio w razie ponownego skazania osoby prowadzącej pojazd mechaniczny w warunkach określonych w § 3.