Art. 249 KKKodeks karny

Sąd Najwyższy utrzymał w mocy postanowienie o zastosowaniu tymczasowego aresztowania wobec oskarżonego S.W., uznając zażalenie za niezasadne.

Sąd Najwyższy zastosował środki zapobiegawcze w postaci dozoru policji i zakazu opuszczania kraju wobec oskarżonych po uchyleniu prawomocnego wyroku i konieczności ponownego rozpoznania apelacji.

Sąd Najwyższy uchylił wyrok skazujący za kradzież perfum, umarzając postępowanie z powodu powagi rzeczy osądzonej, gdyż sprawca był już wcześniej prawomocnie skazany za ten sam czyn.

Sąd Najwyższy utrzymał w mocy postanowienie o tymczasowym aresztowaniu oskarżonego, uznając potrzebę zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania ze względu na grożącą surową karę i poszukiwanie listem gończym.

Sąd Najwyższy utrzymał w mocy postanowienie o zastosowaniu tymczasowego aresztowania wobec oskarżonych M.W. i Ł.I., uznając, że grożąca im surowa kara uzasadnia taki środek zapobiegawczy.

Sąd Najwyższy zastosował tymczasowe aresztowanie wobec P.P. na okres 3 miesięcy po uchyleniu wyroku sądu okręgowego i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zastosował tymczasowe aresztowanie wobec oskarżonych K. P. i Ł. P. na okres 3 miesięcy po uchyleniu wyroku Sądu Apelacyjnego i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zastosował tymczasowe aresztowanie wobec oskarżonego S.W. na okres 3 miesięcy po uchyleniu wyroku sądu odwoławczego.

Sąd Najwyższy utrzymał w mocy postanowienie o zastosowaniu tymczasowego aresztowania wobec oskarżonego M.P., uznając, że groźba surowej kary uzasadnia środek izolacyjny mimo uchylenia wyroku sądu apelacyjnego.

Sąd Najwyższy zastosował tymczasowe aresztowanie wobec oskarżonego Ł. D. na okres 3 miesięcy z uwagi na wysokie prawdopodobieństwo popełnienia zbrodni zabójstwa i posiadania narkotyków.