III KK 619/24
Podsumowanie
Sąd Najwyższy zastosował tymczasowe aresztowanie wobec oskarżonych K. P. i Ł. P. na okres 3 miesięcy po uchyleniu wyroku Sądu Apelacyjnego i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy, uwzględniając kasację obrońcy, uchylił prawomocny wyrok Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W związku z tym ustało wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności. Sąd Najwyższy stwierdził jednak nadal duże prawdopodobieństwo popełnienia zarzucanego przestępstwa i groźbę surowej kary, co uzasadnia zastosowanie tymczasowego aresztowania wobec oskarżonych K. P. i Ł. P. na okres 3 miesięcy w celu zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania.
Sąd Najwyższy w Izbie Karnej, na posiedzeniu w dniu 14 maja 2025 r., postanowił zastosować wobec K. P. i Ł. P. środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania na okres 3 miesięcy. Decyzja ta zapadła po uwzględnieniu kasacji obrońcy i uchyleniu prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 30 października 2023 r. (sygn. akt II AKa 64/23), sprawę przekazano do ponownego rozpoznania. W związku z uchyleniem wyroku, ustało wykonanie orzeczonej wobec oskarżonych kary pozbawienia wolności (6 lat dla K. P. i 5 lat dla Ł. P.) za czyn z art. 159 k.k. w zb. z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Sąd Najwyższy uznał, że nadal istnieje duże prawdopodobieństwo popełnienia przez oskarżonych zarzucanego im przestępstwa, a groźba orzeczenia surowej kary (przekraczającej 3 lata pozbawienia wolności) pozostaje realna. Wskazano, że okoliczności te, zwłaszcza w kontekście przyczyn uchylenia wyroku, nakazują zastosowanie tymczasowego aresztowania dla zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania i wyeliminowania ryzyka utrudniania go przez oskarżonych. Podkreślono, że podstawy tymczasowego aresztowania określone w art. 258 § 2 k.p.k., przy spełnieniu przesłanek z art. 249 § 1 k.p.k. i braku negatywnych przesłanek, stanowią samodzielne przesłanki stosowania tego środka.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, jeśli nadal istnieje duże prawdopodobieństwo popełnienia zarzucanego przestępstwa i grozi surowa kara, a tymczasowe aresztowanie jest niezbędne dla zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że mimo uchylenia wyroku, nadal istnieje wysokie prawdopodobieństwo popełnienia przestępstwa przez oskarżonych oraz groźba surowej kary. Tymczasowe aresztowanie jest konieczne do zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania i zapobieżenia utrudnianiu go przez oskarżonych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
zastosowanie środka zapobiegawczego
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. P. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Ł. P. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (8)
Główne
k.p.k. art. 249 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Określa ogólne przesłanki stosowania środków zapobiegawczych.
k.p.k. art. 258 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Określa szczególne podstawy tymczasowego aresztowania, w tym wysokie prawdopodobieństwo popełnienia przestępstwa i groźbę surowej kary.
Pomocnicze
k.p.k. art. 538 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 159
Kodeks karny
k.k. art. 156 § § 1 pkt 2
Kodeks karny
k.k. art. 11 § § 2
Kodeks karny
k.p.k. art. 259 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Określa negatywne przesłanki stosowania tymczasowego aresztowania.
k.p.k. art. 257 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Określa negatywne przesłanki stosowania tymczasowego aresztowania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Uchylenie wyroku Sądu Apelacyjnego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Utrzymujące się wysokie prawdopodobieństwo popełnienia zarzucanego przestępstwa. Groźba orzeczenia surowej kary pozbawienia wolności. Konieczność zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania. Możliwość utrudniania postępowania przez oskarżonych. Art. 258 § 2 k.p.k. jako samodzielna podstawa stosowania tymczasowego aresztowania.
Godne uwagi sformułowania
uchylił prawomocnym wyrok Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie ustało wykonanie orzeczonej wobec obydwu oskarżonych kary pozbawienia wolności nadal zachodzi duże prawdopodobieństwo popełnienia przez oskarżonego owego zarzucanego im przestępstwa Groźba orzeczenia wobec każdego z nich surowej, przekraczającej 3 lata pozbawienia wolności kary, pozostaje zatem w okolicznościach tej sprawy nadal realna podstawy tymczasowego aresztowania określone w art. 258 § 2 k.p.k. [...] stanowią samodzielne przesłanki szczególne stosowania tego środka zapobiegawczego
Skład orzekający
Małgorzata Gierszon
przewodniczący, sprawozdawca
Marek Pietruszyński
członek
Barbara Skoczkowska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Uzasadnienie stosowania tymczasowego aresztowania po uchyleniu wyroku i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania, a także interpretacja art. 258 § 2 k.p.k."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej w sprawach karnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy zastosowania tymczasowego aresztowania po uchyleniu wyroku, co jest istotnym zagadnieniem procesowym w prawie karnym. Pokazuje dynamikę postępowania po kasacji.
“Tymczasowe aresztowanie po uchyleniu wyroku – kiedy sąd może pozbawić wolności?”
Sektor
inne
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
SN III KK 619/24 POSTANOWIENIE Dnia 14 maja 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Gierszon (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Marek Pietruszyński SSN Barbara Skoczkowska w sprawie K. P. i Ł. P. skazanego z art. z art. 159 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu w dniu 14 maja 2025 r., p o s t a n o w i ł na podstawie art. 538 § 2 k.p.k. w zw. z art. 249 § 1 k.p.k. w zw. z art. 258 § 2 k.p.k. zastosować wobec K. P. syna S. i A., urodzonego […] r. w N. oraz wobec Ł. P. syna S. i A. urodzonego […] r. w N. środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania na okres 3 miesięcy, tj. do dnia 12 sierpnia 2025 r., przy czym w związku z uchyleniem wyroku Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie o godzinie 13,40 – trwanie tego środka zapobiegawczego należy liczyć od tej właśnie chwili i według niej oznaczać należy rzeczywiste pozbawienie oskarżonego wolności w warunkach aresztu śledczego. UZASADNIENIE W dniu 14 maja 2025 r Sąd Najwyższy uwzględniając kasację obrońcy K. P. i Ł. P. uchylił prawomocnym wyrok Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 30 października 2023 r., II AKa 64/23 i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania temu ostatniemu Sądowi. Tym samym z tą chwilą ustało wykonanie orzeczonej wobec obydwu oskarżonych kary pozbawienia wolności w wymiarze: 6 lat (K. P.) i 5 lat (Ł. P.), w tej sprawie, za czyn z art. 159 k.k. w zb. z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. i art. 156 §1 pkt 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Stwierdzić należy, że w świetle zgromadzonych w sprawie dowodów, wskazanych szczegółowo w uzasadnieniu wyroku Sądu pierwszej instancji, nadal zachodzi duże prawdopodobieństwo popełnienia przez oskarżonego owego zarzucanego im przestępstwa. Groźba orzeczenia wobec każdego z nich surowej, przekraczającej 3 lata pozbawienia wolności kary, pozostaje zatem w okolicznościach tej sprawy nadal realna, tym bardziej, gdy te zaszłości oceniać się będzie w kontekście przyczyn dla których uchylono, po raz kolejny, wyrok Sądu odwoławczego. Powyższe okoliczności nakazują zastosowanie wobec obydwu wskazanych oskarżonych tymczasowego aresztowania dla zabezpieczenia prawidłowego toku dalszego postępowania celem wyeliminowania możliwości podejmowania przez nich zachowań bezprawnych w tym zakresie w związku z grożącą im surową karą i tym samym wyeliminowania ryzyka utrudniania przez nich ponowionego postępowania. Wskazać w końcu należy, że podstawy tymczasowego aresztowania określone w art. 258 § 2 k.p.k., przy spełnieniu przesłanek z art. 249 § 1 k.p.k. oraz przy braku negatywnych przesłanek określonych w art. 259 § 1 k.p.k. i art. 257 § 1 k.p.k. (a taka sytuacja zachodzi w tym wypadku), stanowią samodzielne przesłanki szczególne stosowania tego środka zapobiegawczego (zob. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 19 stycznia 2012 r., I KZP 18/11). Z tych to powodów postanowiono jak wyżej. [J.J.] [a.ł] Marek Pietruszyński Małgorzata Gierszon Barbara Skoczkowska
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę