II KK 40/25

Sąd Najwyższy2025-04-16
SNKarneśrodki zapobiegawczeŚrednianajwyższy
tymczasowe aresztowanieśrodki zapobiegawczeSąd Najwyższykodeks postępowania karnegouchylenie wyrokuponowne rozpoznanie sprawykara łączna

Podsumowanie

Sąd Najwyższy zastosował tymczasowe aresztowanie wobec oskarżonego S.W. na okres 3 miesięcy po uchyleniu wyroku sądu odwoławczego.

Sąd Najwyższy, w związku z uchyleniem wyroku Sądu Apelacyjnego i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania, rozważył zastosowanie środka zapobiegawczego wobec oskarżonego S.W. Stwierdzono istnienie przesłanek do zastosowania tymczasowego aresztowania, biorąc pod uwagę wysokie prawdopodobieństwo popełnienia zarzucanych czynów, grożącą surową karę oraz fakt, że oskarżony nie odbył jeszcze połowy wymierzonej kary łącznej.

Sąd Najwyższy rozpoznał sprawę dotyczącą zastosowania środka zapobiegawczego wobec oskarżonego S. W. w związku z uchyleniem wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd uznał, że zachodzi potrzeba zastosowania wobec oskarżonego tymczasowego aresztowania na okres 3 miesięcy. Uzasadnienie opiera się na przesłankach ogólnych (art. 249 § 1 k.p.k.), wskazujących na duże prawdopodobieństwo popełnienia zarzucanych czynów przez oskarżonego, oraz na przesłance szczególnej stosowania tymczasowego aresztowania (art. 258 § 2 k.p.k.), wynikającej z grożącej surowej kary. Sąd podkreślił, że oskarżony nie odbył jeszcze połowy wymierzonej kary łącznej 8 lat pozbawienia wolności, co dodatkowo uzasadnia zastosowanie najsurowszego środka zapobiegawczego.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, należy zastosować środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że zachodzi potrzeba zastosowania tymczasowego aresztowania, ponieważ materiał dowodowy wskazuje na duże prawdopodobieństwo popełnienia zarzucanych czynów, grozi oskarżonemu surowa kara, a oskarżony nie odbył jeszcze połowy wymierzonej kary łącznej.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zastosowanie środka zapobiegawczego

Strona wygrywająca

S. W.

Strony

NazwaTypRola
S. W.osoba_fizycznaoskarżony

Przepisy (8)

Główne

k.p.k. art. 538 § § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 249 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Zastosowanie środka zapobiegawczego wymaga, aby zgromadzony materiał dowodowy wskazywał na duże prawdopodobieństwo popełnienia przez oskarżonego zarzucanych mu czynów.

k.p.k. art. 258 § § 2

Kodeks postępowania karnego

Grożąca surowa kara stanowi samoistną przesłankę zastosowania tymczasowego aresztowania w celu zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania.

Pomocnicze

k.p.k. art. 258 § § 2

Kodeks postępowania karnego

k.k. art. 258 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 258 § § 3

Kodeks karny

u.p.n. art. 55 § ust. 3

Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii

u.p.n. art. 56 § ust. 3

Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii

Argumenty

Skuteczne argumenty

Istnienie ogólnej przesłanki zastosowania środka zapobiegawczego (art. 249 § 1 k.p.k.) ze względu na duże prawdopodobieństwo popełnienia czynów. Istnienie przesłanki stosowania tymczasowego aresztowania (art. 258 § 2 k.p.k.) z uwagi na grożącą surową karę. Oskarżony nie odbył jeszcze połowy wymierzonej kary łącznej.

Godne uwagi sformułowania

w związku z uchyleniem wyroku sądu odwoławczego oraz wydaniem postanowienia o tymczasowym aresztowaniu trwanie tego środka zapobiegawczego należało liczyć od tej właśnie chwili zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wskazuje na duże prawdopodobieństwo popełnienia przez oskarżonego zarzucanych mu czynów grozi surowa kara, co stanowi samoistną przesłankę zastosowania wobec niego najsurowszego środka zapobiegawczego

Skład orzekający

Piotr Mirek

przewodniczący

Zbigniew Puszkarski

sprawozdawca

Małgorzata Wąsek-Wiaderek

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Uzasadnienie stosowania tymczasowego aresztowania po uchyleniu wyroku sądu odwoławczego i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania, zwłaszcza gdy oskarżony nie odbył jeszcze znaczącej części kary."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej po uchyleniu wyroku przez sąd wyższej instancji.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa jest interesująca dla prawników procesowych ze względu na procedurę stosowania środków zapobiegawczych po uchyleniu wyroku, ale nie zawiera nietypowych faktów czy zaskakujących rozstrzygnięć.

Tymczasowe aresztowanie po uchyleniu wyroku: Sąd Najwyższy wyjaśnia zasady.

Sektor

karne

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

SN
II KK 40/25
POSTANOWIENIE
Dnia 16 kwietnia 2025 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Piotr Mirek (przewodniczący)
‎
SSN Zbigniew Puszkarski (sprawozdawca)
‎
SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek
w
sprawie
S. W.
oskarżonego o przestępstwo z art. 258 § 1 i § 3 k.k. i in.
na posiedzeniu w Izbie Karnej
w dniu 16 kwietnia 2025 r.
w przedmiocie zastosowania środka zapobiegawczego
na podstawie art. 538 § 2 k.p.k. w zw. z art. 249 § 1 k.p.k. i art. 258 § 2 k.p.k.
postanowił:
zastosować wobec oskarżonego S. W. , syna S. i J., z domu D., ur. […] r. w J., środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania na okres 3 (trzech) miesięcy, to jest do dnia 15 lipca 2025 r., przy czym w związku z uchyleniem wyroku sądu odwoławczego oraz wydaniem postanowienia o tymczasowym aresztowaniu w dniu 16 kwietnia 2025 r. o godz. 12:00 - trwanie tego środka zapobiegawczego
należy liczyć od tej właśnie chwili i według niej oznaczyć rzeczywiste pozbawienie oskarżonego wolności w warunkach aresztu śledczego.
UZASADNIENIE
Wobec uchylenia wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 17 czerwca 2024 r., sygn. akt VIII AKa 68/24, oraz przekazania sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania należało rozważyć kwestię zastosowania środka zapobiegawczego wobec oskarżonego S. W. W ocenie Sądu Najwyższego zachodzi potrzeba zastosowania wobec niego środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania.
Nieprawomocnym obecnie wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 12 stycznia 2024 r., sygn. akt VIII K 252/22, S. W. został skazany za przestępstwa:
- z art. 258 § 1 i 3 k.k., za które wymierzono mu karę 3 lat pozbawienia wolności,
- z art. 55 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i in., za które wymierzono mu kary 6 lat pozbawienia wolności i 500 stawek dziennych grzywny, przy przyjęciu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 200 zł,
-  z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i in., za które wymierzono mu kary 4 lat pozbawienia wolności i 500 stawek dziennych grzywny, przy przyjęciu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 200 zł.
Po połączeniu kar jednostkowych oskarżonemu wymierzono kary łączne 8 lat pozbawienia wolności i 700 stawek dziennych grzywny, przy przyjęciu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 200 zł.
Nie budzi wątpliwości istnienie ogólnej przesłanki - z art. 249 § 1 k.p.k. - zastosowania środka zapobiegawczego, bowiem wspomniany wyrok wraz z jego pisemnym uzasadnieniem przekonuje, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wskazuje na duże prawdopodobieństwo popełnienia przez oskarżonego zarzucanych mu czynów. Trzeba też mieć na uwadze istnienie przesłanki stosowania tymczasowego aresztowania wskazanej w art. 258 § 2 k.p.k. W rozumieniu tego przepisu i w świetle wyroku Sądu meriti oskarżonemu grozi surowa kara, co stanowi samoistną przesłankę zastosowania wobec niego najsurowszego środka zapobiegawczego w celu zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania. Zarazem nie zachodzą wskazane w art. 259 § 1-3 k.p.k. okoliczności, które nakazywałyby odstąpienie od zastosowania wobec oskarżonego izolacyjnego środka zapobiegawczego. Należało też uwzględnić, że oskarżony karę pozbawienia wolności odbywa od 1 lipca 2021 r., co oznacza, że nie odbył nawet połowy wymierzonej mu kary łącznej.
Z tych przyczyn orzeczono jak na wstępie.
[J.J.]
[a.ł]
Zbigniew Puszkarski      Piotr Mirek     Małgorzata Wąsek-Wiaderek

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę