Orzeczenie · 2026-07-06

II KZ 34/26

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2026-07-06
SNKarneśrodki zapobiegawczeŚrednianajwyższy
areszt tymczasowyśrodki zapobiegawczezażalenieSąd Najwyższypostępowanie karneart. 249 k.p.k.art. 258 k.p.k.

Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał na posiedzeniu w dniu 6 lipca 2026 r. zażalenie oskarżonego S.W. na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 czerwca 2026 r. (sygn. akt II KK 207/26) o zastosowaniu tymczasowego aresztowania. Postanowieniem z dnia 11 czerwca 2026 r. Sąd Najwyższy zastosował wobec S.W. tymczasowe aresztowanie na okres 3 miesięcy, wskazując na grożącą karę pozbawienia wolności powyżej 8 lat, prawdopodobieństwo wymierzenia podobnej kary w powtórnym procesie oraz obawę ukrywania się lub innego bezprawnego postępowania ze strony oskarżonego, który był poszukiwany i posługiwał się fałszywymi danymi. Oskarżony w zażaleniu podniósł, że przebywa w areszcie ponad 3 lata, co narusza przepisy dotyczące długości stosowania aresztu i pozbawia go szans na przepustki oraz warunkowe zwolnienie. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie, stwierdził, że jest ono niezasadne. Podkreślono, że spełnione są przesłanki z art. 249 § 1 k.p.k. oraz art. 258 § 2 k.p.k. (grożąca kara 7 lat pozbawienia wolności, nieodbycie nawet połowy kary), a także art. 258 § 1 pkt 1 i 2 k.p.k. (poszukiwanie listem gończym, posługiwanie się fałszywymi danymi, korzystanie z pomocy innych osób w ukrywaniu się). Sąd uznał, że tylko tymczasowe aresztowanie może zagwarantować sprawny tok postępowania, zwłaszcza w sytuacji, gdy sprawa zaczyna się od nowa. Argumenty oskarżonego nie miały decydującego znaczenia, a sąd nie dostrzegł innych względów do niestosowania środka zapobiegawczego. W konsekwencji, Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie i zasądził koszty zastępstwa procesowego z urzędu.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Uzasadnienie stosowania tymczasowego aresztowania w przypadku ponownego rozpoznawania sprawy karnej, gdy istnieją obawy ukrywania się i utrudniania postępowania, pomimo długotrwałego pobytu w areszcie.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji ponownego rozpoznania sprawy po uchyleniu wyroków z przyczyn proceduralnych.

Zagadnienia prawne (2)

Czy istnieją podstawy do zastosowania tymczasowego aresztowania wobec oskarżonego, mimo długotrwałego pobytu w areszcie i grożącej surowej kary, zwłaszcza w sytuacji uchylenia poprzednich wyroków?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, istnieją podstawy do zastosowania tymczasowego aresztowania.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że spełnione są przesłanki z art. 249 § 1 k.p.k. (obawa ukrywania się i utrudniania postępowania) oraz art. 258 § 1 i 2 k.p.k. (grożąca surowa kara, nieodbycie jej części, poszukiwanie listem gończym, posługiwanie się fałszywymi danymi). Tymczasowe aresztowanie jest konieczne dla zapewnienia sprawności postępowania, które zaczyna się od nowa.

Czy długotrwałość stosowania tymczasowego aresztowania (ponad 3 lata) i potencjalne pozbawienie praw do przepustek oraz warunkowego zwolnienia, stanowią podstawę do uchylenia środka zapobiegawczego?

Odpowiedź sądu

Nie, w okolicznościach sprawy nie mają decydującego znaczenia.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że argumenty oskarżonego dotyczące długości aresztu i jego konsekwencji nie mają decydującego znaczenia w kontekście stwierdzonych przesłanek do stosowania tymczasowego aresztowania, które są konieczne dla prawidłowego toku postępowania.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie
Strona wygrywająca
Skarb Państwa (w imieniu wymiaru sprawiedliwości)

Strony

NazwaTypRola
S. W.osoba_fizycznaoskarżony

Przepisy (9)

Główne

k.p.k. art. 258 § § 1 pkt 1 i 2

Kodeks postępowania karnego

Stosowanie tymczasowego aresztowania uzasadnione jest obawą ukrywania się lub innego bezprawnego postępowania, gdy oskarżony był poszukiwany, posługiwał się fałszywymi danymi i korzystał z pomocy innych osób w ukrywaniu się.

k.p.k. art. 258 § § 2

Kodeks postępowania karnego

Stosowanie tymczasowego aresztowania uzasadnione jest, gdy oskarżonemu wymierzono karę pozbawienia wolności, a nie odbył on jeszcze nawet połowy tej kary.

k.p.k. art. 249 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Tymczasowe aresztowanie może być stosowane, gdy inne środki zapobiegawcze nie wystarczają do zapewnienia prawidłowego toku postępowania.

Pomocnicze

k.p.k. art. 437 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Reguluje utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia.

k.p.k. art. 538 § § 2

Kodeks postępowania karnego

Reguluje rozpoznawanie zażaleń na postanowienia o zastosowaniu tymczasowego aresztowania.

k.k. art. 158 § § 3

Kodeks karny

Czyn, za który oskarżony jest sądzony.

k.p.k. art. 263 § § 2 i 4

Kodeks postępowania karnego

Przepisy dotyczące długości stosowania tymczasowego aresztowania, podniesione w zażaleniu.

k.p.k. art. 259 § § 1-3

Kodeks postępowania karnego

Przepisy dotyczące innych względów do niestosowania tymczasowego aresztowania.

k.p.k. art. 427 § § 1 i 2

Kodeks postępowania karnego

Reguluje zakres kontroli sądu odwoławczego przy rozpoznawaniu zażalenia.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Spełnienie przesłanek z art. 249 § 1 k.p.k. (obawa ukrywania się i utrudniania postępowania). • Spełnienie przesłanek z art. 258 § 2 k.p.k. (grożąca surowa kara, nieodbycie jej części). • Spełnienie przesłanek z art. 258 § 1 pkt 1 i 2 k.p.k. (poszukiwanie listem gończym, posługiwanie się fałszywymi danymi, korzystanie z pomocy innych osób w ukrywaniu się). • Konieczność zapewnienia sprawności postępowania, które zaczyna się od nowa.

Odrzucone argumenty

Długotrwałość stosowania tymczasowego aresztowania (ponad 3 lata). • Potencjalne pozbawienie praw do przepustek i warunkowego zwolnienia.

Godne uwagi sformułowania

uchylenie wyroków było spowodowane jedynie wadliwą obsadą sądu pierwszej instancji • w układzie procesowym, w którym postępowanie sądowe zaczyna się od nowa, tylko tymczasowe aresztowanie może zagwarantować sprawny tok tego postępowania • Fakt wniesienia zażalenia osobiście przez oskarżonego musi skutkować totalną kontrolą zaskarżonego postanowienia

Skład orzekający

Jarosław Matras

przewodniczący-sprawozdawca

Tomasz Artymiuk

członek

Andrzej Tomczyk

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Uzasadnienie stosowania tymczasowego aresztowania w przypadku ponownego rozpoznawania sprawy karnej, gdy istnieją obawy ukrywania się i utrudniania postępowania, pomimo długotrwałego pobytu w areszcie."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji ponownego rozpoznania sprawy po uchyleniu wyroków z przyczyn proceduralnych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnego aspektu postępowania karnego - stosowania tymczasowego aresztowania, co jest istotne dla prawników. Pokazuje równowagę między prawami oskarżonego a potrzebą zapewnienia sprawiedliwości.

Czy długi areszt tymczasowy zawsze oznacza naruszenie prawa? Sąd Najwyższy wyjaśnia.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst