Art. 118 KKKodeks karny

Sąd Najwyższy przekazał wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego do Sądu Okręgowego w Kielcach, zgodnie z zasadą, że o kosztach końcowych rozstrzyga sąd wydający orzeczenie kończące postępowanie.

Sąd Najwyższy zakreślił sprawę jako błędny wpis i pozostawił pismo prokuratora bez dalszych czynności z uwagi na upływ terminu, niedopuszczalność wniosku oraz wcześniejsze odrzucenie podobnych wniosków.

Sąd Najwyższy zakreślił sprawę jako błędny wpis i pozostawił pismo prokuratora bez dalszych czynności z uwagi na upływ terminu i brak inicjatywy procesowej.

Sąd Najwyższy zakreślił sprawę jako błędny wpis i pozostawił pismo prokuratora bez dalszych czynności z uwagi na niedopuszczalność wniosku i wcześniejsze odrzucenie podobnych wniosków.

Sąd Najwyższy uchylił postanowienie Sądu Rejonowego utrzymujące w mocy umorzenie postępowania przez prokuratora, uznając, że zażalenie powinno być rozpoznane przez prokuratora nadrzędnego, a nie sąd.

Sąd Najwyższy uchylił postanowienie sądu rejonowego o utrzymaniu w mocy umorzenia dochodzenia, stwierdzając naruszenie przepisów proceduralnych dotyczących właściwości organu do rozpoznania zażalenia.

Sąd Najwyższy oddalił wniosek obrońcy o uzupełniające zasądzenie kosztów pomocy prawnej z urzędu z powodu przedawnienia roszczenia.

Sąd Najwyższy uchylił postanowienie sądu rejonowego, uznając, że błędnie rozpoznał on zażalenie na umorzenie dochodzenia, które powinno trafić do prokuratora nadrzędnego.

Sąd Najwyższy uchylił postanowienie Sądu Rejonowego w Wołominie, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania Prokuratorowi Regionalnemu w Warszawie z powodu rażącego naruszenia przepisów procesowych dotyczących właściwości organu do rozpoznania zażalenia.

Sąd Najwyższy wyjaśnił wątpliwości Sądu Apelacyjnego dotyczące zakresu uchylenia wyroku w sprawie W. K., precyzując, że uchylenie dotyczyło czynu z punktu 1 wyroku Sądu Okręgowego.