Art. 15 KCKodeks cywilny

Sąd zasądził od pozwanego ubezpieczyciela na rzecz powoda część dochodzonej kwoty za najem pojazdu zastępczego, uznając, że poszkodowany nie dopełnił obowiązku minimalizacji szkody, wynajmując pojazd po wyższej cenie niż oferowana przez ubezpieczyciela.

Sąd Okręgowy oddalił apelację powoda, potwierdzając, że komornik sądowy, mimo braku statusu przedsiębiorcy w rozumieniu ustawy Prawo przedsiębiorców, mógł być beneficjentem subwencji rządowej, jeśli podmiot udzielający wsparcia miał pełną świadomość charakteru jego działalności.

Sąd zasądził od ubezpieczyciela pełną kwotę odszkodowania za najem pojazdu zastępczego, uznając, że poszkodowany nie naruszył obowiązku minimalizacji szkody, a stawka najmu była uzasadniona rynkowo.

NSA wskazał Burmistrza Miasta i Gminy Zakliczyn jako organ właściwy do rozpoznania wniosku o umieszczenie w domu pomocy społecznej osoby całkowicie ubezwłasnowolnionej, kierując się miejscem zamieszkania jej opiekuna prawnego.

WSA w Bydgoszczy oddalił skargę rodzica kwestionującego obowiązek szczepienia dziecka, uznając, że zgoda rodzica nie jest wymagana w przypadku obowiązkowych szczepień ochronnych, gdy lekarz nie stwierdził przeciwwskazań zdrowotnych.

Sąd Okręgowy uchylił wyrok Sądu Rejonowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, stwierdzając nieważność postępowania z powodu braku ustanowienia pełnomocnika z urzędu dla pozwanej, a następnie w ponownym postępowaniu uznał umowę pożyczki za ważną, ale zakwestionował część kosztów jako niedozwolone postanowienia umowne.

Sąd oddalił powództwo o zapłatę odszkodowania za najem pojazdu zastępczego z uwagi na przedawnienie roszczenia, mimo wcześniejszego częściowego zasądzenia w innej sprawie.

NSA oddalił skargę kasacyjną spółki, potwierdzając, że umowy o przygotowanie i wygłoszenie wykładów na szkoleniu specjalistycznym, nawet z elementami autorskimi, nie są umowami o dzieło, lecz umowami o świadczenie usług podlegającymi ubezpieczeniu zdrowotnemu.

Sąd Apelacyjny zmienił wyrok Sądu Okręgowego, oddalając powództwo o ochronę dóbr osobistych i zapłatę, uznając, że immisje z sąsiedniego obiektu handlowego nie przekraczały przeciętnej miary zakłóceń.

NSA rozstrzygnął spór kompetencyjny, wskazując Wójta Gminy P. jako organ właściwy do rozpoznania wniosku o dodatek węglowy, podkreślając znaczenie faktycznego miejsca zamieszkania.