I OW 165/25Wskazanie organu właściwego do zasiłek okresowy

Sprawa dotyczyła wniosku Prezydenta Miasta Ś. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość z Prezydentem P. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku A.M. o przyznanie zasiłku okresowego. Prezydent Miasta Ś. argumentował, że mimo tymczasowego pobytu A.M. w szpitalu, jej centrum życiowe znajduje się w P., gdzie zamierza ona pozostać po zakończeniu leczenia, co czyni organ tej gminy właściwym do rozpatrzenia wniosku. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpatrując sprawę na posiedzeniu niejawnym, odwołał się do przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (ppsa) oraz Kodeksu cywilnego (kc). Zgodnie z art. 4 ppsa, sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego. Spór o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, nie mającymi wspólnego organu wyższego stopnia, rozstrzyga sąd administracyjny na podstawie art. 22 § 1 pkt 1 k.p.a. Kognicja NSA w tym zakresie wynika z art. 15 § 1 pkt 4 ppsa. Właściwość miejscową organów w sprawach pomocy społecznej reguluje art. 101 ustawy o pomocy społecznej. Zgodnie z nim, co do zasady właściwość ustala się według miejsca zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie. W przypadku osoby przebywającej w placówce zapewniającej całodobową opiekę, właściwa jest gmina miejsca zamieszkania sprzed rozpoczęcia pobytu w placówce. Sąd, odwołując się do art. 25 kc, zdefiniował miejsce zamieszkania jako miejscowość, w której osoba przebywa z zamiarem stałego pobytu, co wymaga połączenia fizycznego przebywania (corpus) z wolą pobytu (animus). W ocenie NSA, półtoraroczny pobyt A.M. w P. oraz zamiar dalszego tam przebywania po zakończeniu hospitalizacji, która ma charakter tymczasowy, świadczą o tym, że P. jest jej miejscem zamieszkania. Brak było podstaw do kwestionowania tej okoliczności. W związku z tym, NSA postanowił wskazać Prezydenta P. jako organ właściwy do rozpoznania sprawy.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający