Orzeczenia sądowe — Strona 5108 z 13051

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu braku oczywistej zasadności i niepowołania przez skarżącego konkretnych przepisów prawa.

Sąd Najwyższy orzekł, że poszkodowany może domagać się odszkodowania za nieodpłatną opiekę osób bliskich na podstawie art. 444 § 1 k.c.

Sąd Najwyższy oddalił kasacje obrońców skazanych za przestępstwo z art. 273 k.k. w zw. z art. 12 k.k., uznając je za oczywiście bezzasadne.

Sąd Najwyższy oddalił skargę na przewlekłość postępowania, uznając, że czas oczekiwania na rozpoznanie skargi kasacyjnej nie przekroczył uzasadnionych ram, biorąc pod uwagę okoliczności takie jak stan epidemii.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że przedstawione zagadnienie prawne dotyczące przerwy biegu przedawnienia wierzytelności nabytej przez podmiot niebędący bankiem zostało już rozstrzygnięte w orzecznictwie Sądu Najwyższego.

Sąd Najwyższy oddalił kasację skazanego, uznając ją za oczywiście bezzasadną, ponieważ zarzuty dotyczyły ustaleń faktycznych, a nie naruszenia prawa procesowego.

Sąd Najwyższy oddalił kasację skazanego jako oczywiście bezzasadną, obciążając go kosztami postępowania.

Sąd Najwyższy przekazał sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na potencjalne wątpliwości co do bezstronności sądu właściwego, którego sędziowie i prokuratorzy byli przedmiotem zarzutów.

Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania kasację prokuratora wniesioną na niekorzyść skazanych, uznając ją za niedopuszczalną z mocy prawa.

Sąd Najwyższy uchylił wyrok łączny Sądu Rejonowego, uznając rażące naruszenie prawa materialnego poprzez wymierzenie kary łącznej poniżej ustawowej dolnej granicy.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając argumentację pozwanego za chybioną i nie spełniającą wymogów formalnych.

Sąd Najwyższy przedstawia składowi 7 sędziów zagadnienie prawne dotyczące dopuszczalności merytorycznego rozpoznania odwołania od wyroku, w którym sąd dyscyplinarny II instancji uznał prokuratora za winnego, ale odstąpił od wymierzenia kary.

Sąd Najwyższy oddalił kasację skazanego jako oczywiście bezzasadną, uznając, że zarzuty naruszenia prawa procesowego i materialnego nie zasługują na uwzględnienie.

Sąd Najwyższy zawiesił postępowanie kasacyjne w sprawie o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy z powodu śmierci wnioskodawcy.

Sąd Najwyższy przyjął do rozpoznania skargę kasacyjną pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w sprawie o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania w sprawie o zniesienie współwłasności, uznając, że nie zachodzą przesłanki wskazane w art. 398^9 § 1 k.p.c.

Sąd Najwyższy zwrócił skargę kasacyjną z powodu jej przedwczesnego wniesienia, nakazując jej doręczenie pełnomocnikowi strony przeciwnej.

Sąd Najwyższy oznaczył Sąd Okręgowy w G. jako właściwy do rozpoznania sprawy rozwodowej.

Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zarządzenie Sądu Okręgowego o odmowie przyjęcia kasacji, uznając, że została wniesiona po terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę spółki, uznając, że lokale mieszkalne wynajmowane turystom na krótki okres stanowią działalność gospodarczą i podlegają wyższemu podatkowi od nieruchomości, mimo że budynek jest zabytkiem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę Gminy C. na decyzję nakazującą rozbiórkę nielegalnie wykonanej nakładki asfaltowej na drodze, uznając, że brak prawa do dysponowania nieruchomością uniemożliwia legalizację samowolnych robót budowlanych.

Sąd Apelacyjny częściowo zmienił postanowienie Sądu Okręgowego w Poznaniu, zasądzając od Fundacji na rzecz ZUS zwrot kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym w niższej kwocie niż pierwotnie orzeczono.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę na uchwałę Rady Miasta Krakowa w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, uznając ją za zgodną ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego.

Sąd Najwyższy oddalił kasację obrońcy skazanego za jazdę pod wpływem alkoholu i bez uprawnień, uznając ją za oczywiście bezzasadną.

Sąd Najwyższy uchylił wyrok sądu okręgowego, który przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, uznając go za przedwczesny i niezgodny z zasadą ne peius.

Sąd Najwyższy oddalił skargę nadzwyczajną Prokuratora Generalnego od postanowienia o zasiedzeniu, uznając je za zgodne z prawem.

Sąd warunkowo umorzył postępowanie karne wobec kierowcy, który nieumyślnie spowodował wypadek drogowy, zasądzając od niego świadczenie pieniężne.

WSA w Warszawie uchylił decyzję Komendanta Głównego Policji w sprawie ekwiwalentu za niewykorzystany urlop, uznając, że sąd może wyliczyć należną kwotę na podstawie uzasadnienia wyroku TK, nawet przy braku nowych przepisów.

Sąd Najwyższy przekazał sprawę rozwodową z Sądu Okręgowego w K. do Sądu Okręgowego w S. z uwagi na konieczność przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania w sprawie o podział majątku dorobkowego, uznając ją za niezasadną.

Sąd Najwyższy połączył dwie sprawy kasacyjne dotyczące tego samego skazanego i tego samego wyroku sądu apelacyjnego do wspólnego rozpoznania.

Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku sądu rejonowego o przekazanie sprawy innemu sądowi, uznając, że sam fakt, iż sprawa dotyczy sędziego tego sądu, nie stanowi wystarczającej podstawy do wyłączenia całego sądu.

Sąd Najwyższy przekazał sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na konieczność rozpoznania zażalenia.

Sąd odrzucił wniosek o ustalenie kosztów jako niedopuszczalny z powodu braku sporu między stronami.

Sąd umorzył postępowanie wobec M.S. oskarżonej o naruszenie przepisów o przemieszczaniu się w stanie epidemii, uznając brak podstaw prawnych i faktycznych do ukarania.

Sąd Apelacyjny pozostawił bez rozpoznania skargę skazanego na przewlekłość postępowania w sprawie dotyczącej dozoru elektronicznego, wskazując na brak podstaw prawnych do jej wniesienia w tym kontekście.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził częściową nieważność uchwały Rady Miasta w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, uznając, że nadmiernie ogranicza ona prawo własności skarżącej spółki.

Sąd Najwyższy uchylił postanowienie Sądu Dyscyplinarnego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej organu rentowego od wyroku Sądu Apelacyjnego w sprawie o ustalenie istnienia dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego.

Sąd Najwyższy oddalił odwołania od uchwały Krajowej Rady Sądownictwa w sprawie przedstawienia wniosku o powołanie sędziów, uznając zarzuty stron za bezzasadne.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej ZUS od wyroku stwierdzającego podleganie ubezpieczeniom społecznym, uznając brak istotnego zagadnienia prawnego.

Sąd Najwyższy utrzymał w mocy postanowienie o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania z powodu jego oczywistej bezzasadności.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że nie zachodzą przesłanki istotnego zagadnienia prawnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę F. G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w L. dotyczącą długu celnego, uznając prawidłowość ustalenia wartości celnej pojazdu metodą ostatniej szansy po zakwestionowaniu zadeklarowanej ceny transakcyjnej.

Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Okręgowego w części dotyczącej obowiązku naprawienia szkody i wartości szkody w uszkodzonym motorowerze, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania z powodu wadliwego uzasadnienia sądu odwoławczego.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej powoda w sprawie o odprawę, uznając brak podstaw do jej rozpoznania.

Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Rejonowego w części dotyczącej kary pozbawienia wolności za znieważenie, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania z powodu rażącego naruszenia prawa materialnego.

Sąd Najwyższy nie stwierdził podstaw do wszczęcia z urzędu postępowania o wznowienie postępowania karnego zakończonego prawomocnym wyrokiem.

Sąd Najwyższy stwierdził przewlekłość postępowania apelacyjnego i przyznał skarżącemu 2000 zł zadośćuczynienia oraz 240 zł kosztów postępowania.

Sąd Najwyższy przyjął do rozpoznania skargę kasacyjną Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w sprawie o ustalenie odpowiedzialności za zaległości składkowe spółki.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu niespełnienia przesłanek formalnych i merytorycznych.

Sąd Najwyższy oddalił kasację skazanego jako oczywiście bezzasadną, obciążając go kosztami postępowania.

Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku o wstrzymanie wykonania kar grzywny i kosztów sądowych, mimo wniesienia skargi nadzwyczajnej, z uwagi na brak wykazania oczywistej zasadności zarzutów i wyjątkowo dolegliwych skutków wykonania orzeczenia.

Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną powoda i odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej strony pozwanej, znosząc wzajemnie koszty postępowania.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania w sprawie o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku ze służbą wojskową, uznając brak przesłanek do jej rozpoznania.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej organu rentowego do rozpoznania w sprawie o podleganie ubezpieczeniom społecznym.

Sąd Najwyższy przyjął do rozpoznania skargę kasacyjną organu rentowego w sprawie o świadczenie rehabilitacyjne.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu braku przesłanek określonych w art. 398^9 § 1 k.p.c.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że inwestor miał wiedzę o istotnych postanowieniach umowy podwykonawczej.

Sąd Najwyższy skierował skargę kasacyjną do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym w związku z cofnięciem przez organ rentowy wniosku o wyznaczenie rozprawy.

Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania skargę na przewlekłość postępowania, gdyż przedmiotem skargi nie może być postępowanie o stwierdzenie przewlekłości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, uznając sprzedaż działek budowlanych przez podatnika za zarządzanie majątkiem prywatnym, a nie działalność gospodarczą.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę F. G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej dotyczącą długu celnego, uznając prawidłowość ustalenia wartości celnej pojazdu na podstawie metody ostatniej szansy.

WSA w Warszawie uchylił decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, uznając, że organ ten przedwcześnie odmówił stwierdzenia nieważności pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej na dachu szkoły, nie rozpatrując w pełni zarzutów dotyczących naruszenia planu miejscowego i przepisów o ochronie środowiska.

WSA w Warszawie oddalił skargę spółki na decyzję Dyrektora IAS, uznając, że brak aktualnych zaświadczeń o braku zaległości podatkowych uniemożliwia skorzystanie z uproszczonej procedury rozliczania VAT przy imporcie towarów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę spółki w upadłości na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, uznając sprzedaż suszu tytoniowego za fikcyjną dostawę krajową, a nie wewnątrzwspólnotową.

WSA w Warszawie oddalił skargę na decyzję SKO utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta o zwrocie dotacji oświatowej wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem, uznając brak wystarczających dowodów na poniesienie wydatków.

Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok skazujący oskarżonego za spowodowanie wypadku ze skutkiem śmiertelnym, zasądzając od niego koszty postępowania odwoławczego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził nieważność części uchwały Rady Gminy Chełmiec dotyczącej zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, uznając ją za sprzeczną z ustaleniami studium.

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na decyzję nakładającą karę pieniężną za wykonywanie przewozu drogowego bez wymaganych badań lekarskich i psychologicznych, uznając, że nawet jednorazowe wykonanie odpłatnego przewozu przez osobę niebędącą formalnie przedsiębiorcą podlega przepisom ustawy o transporcie drogowym.

Sąd Okręgowy skazał oskarżonego za usiłowanie oszustwa sądowego na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.

Sąd Rejonowy skazał R.B. za wykroczenie umyślnego uszkodzenia mienia (murku betonowego), odrzucając argument obrony koniecznej i zasądzając grzywnę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju dotyczącą odszkodowania za wywłaszczoną pod drogę ekspresową S17 nieruchomość, uznając, że operat szacunkowy został sporządzony z naruszeniem przepisów dotyczących zasady korzyści.

WSA uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego, uznając, że skarżący prawidłowo ustalił wartość początkową nabytych nieruchomości na podstawie wyceny, a nie ceny nabycia, gdyż nabył prawa i roszczenia, a nie same nieruchomości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę spółki w sprawie obowiązku wpłaty na zakładowy fundusz rehabilitacji środków uzyskanych ze zbycia nieruchomości, uznając, że środki pochodzące ze zbycia środka trwałego, który został wytworzony ze środków funduszu, podlegają zwrotowi.

Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok skazujący za jazdę pod wpływem alkoholu i niezatrzymanie się do kontroli, oddalając apelację obrońcy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił interpretację indywidualną Dyrektora KIS, uznając, że przedawnienie należności cywilnoprawnych nie stanowi przychodu dla dłużnika nieprowadzącego działalności gospodarczej.

WSA uchylił decyzje odmawiające przedłużenia pozwolenia wodnoprawnego, uznając, że organy błędnie utożsamiły niekompletność starego operatu z nieaktualnością informacji i nie przeprowadziły należytego postępowania wyjaśniającego.

Sąd umorzył postępowanie w sprawie wykroczenia polegającego na braku zakrycia ust i nosa, uznając, że przepis rozporządzenia wprowadzający taki nakaz nie został wydany z odpowiednim upoważnieniem ustawowym w zakresie szerszym niż ochrona osób chorych i podejrzanych o zachorowanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję Ministra Rozwoju i Wojewody Mazowieckiego w sprawie ustalenia odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość leśną przeznaczoną pod drogę, uznając błędną wycenę opartą na transakcjach nieruchomościami drogowymi zamiast leśnymi.

Sąd oddalił powództwo banku o zapłatę, uznając, że wypowiedzenie umowy kredytu nie było skuteczne z powodu braku wcześniejszego wezwania do zapłaty i nieskutecznego doręczenia.

Sąd Okręgowy zmienił wyrok Sądu Rejonowego, zasądzając od pozwanego na rzecz powoda 280 zł opłaty za przejazd i 120 zł kosztów procesu, uznając apelację powoda za zasadną w części dotyczącej naruszenia przepisów proceduralnych i prawa materialnego.

Sąd Apelacyjny częściowo zmienił wyrok Sądu Okręgowego, uwzględniając apelację pozwanego w zakresie odszkodowania dla H. M. (1) i oddalając ją, a także częściowo uwzględniając apelację J. M. w zakresie kosztów pogrzebu, jednocześnie oddalając apelacje H. M. (1) i P. M. w całości.

WSA uchylił decyzje nadzoru budowlanego nakazujące przywrócenie do stanu poprzedniego ściany elewacji, uznając, że nakaz został skierowany do niewłaściwych adresatów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę podatnika na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, utrzymującą w mocy decyzję określającą zobowiązanie w podatku VAT za 2016 rok z powodu nierzetelnego prowadzenia ksiąg i zaniżenia przychodów.

WSA w Warszawie uchylił decyzję o umorzeniu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności pozwolenia na budowę, uznając, że właściciele działki obciążonej służebnością przejazdu mają interes prawny w sprawie.

Sąd Okręgowy oddalił odwołanie spółki od decyzji Prezesa URE o nałożeniu kary pieniężnej za naruszenie ograniczeń w poborze energii elektrycznej w okresie kryzysu energetycznego.

WSA uchylił decyzję WINB o umorzeniu postępowania w sprawie izolacyjności akustycznej ściany między lokalami, uznając, że organ nie zebrał i nie ocenił wnikliwie materiału dowodowego.

NSA oddalił skargę kasacyjną ZUS, potwierdzając, że sąd administracyjny ma prawo badać kwestię przedawnienia składek ZUS, co jest kluczowe dla wniosku o ich umorzenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił interpretację indywidualną Dyrektora KIS, uznając, że organ nie uzasadnił wystarczająco, dlaczego usługi agencyjne powinny być traktowane jako podobne do usług doradczych, badania rynku czy zarządzania i kontroli, podlegających zryczałtowanemu podatkowi dochodowemu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił interpretację indywidualną Dyrektora KIS, uznając gminę za organ władzy publicznej, a nie podatnika VAT, w związku z realizacją programu usuwania azbestu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę przewoźnika na karę pieniężną za nieuzupełnienie danych w systemie SENT, uznając brak podstaw do odstąpienia od jej nałożenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił interpretację indywidualną Dyrektora KIS, uznając wydatki na sprzęt i energię do kopania kryptowalut za koszty uzyskania przychodu bezpośrednio związane z nabyciem waluty wirtualnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję o nałożeniu kary pieniężnej za błąd w zgłoszeniu SENT, uznając, że formalne uchybienie, które nie wpłynęło na finanse państwa ani na kontrolę, nie powinno skutkować karą, zwłaszcza przy uwzględnieniu zasady proporcjonalności i interesu publicznego.

Sąd administracyjny oddalił skargę członka zarządu spółki na decyzję o jego solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki, uznając, że nie wykazał braku winy w niezłożeniu wniosku o upadłość we właściwym czasie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił postanowienia organów obu instancji dotyczące uzgodnienia zezwolenia na przewozy osób, stwierdzając naruszenie przepisów proceduralnych w zakresie zakresu i treści uzgodnienia.

Sąd Okręgowy oddalił odwołanie spółki od decyzji Prezesa URE o nałożeniu kary pieniężnej za naruszenie ograniczeń w poborze energii elektrycznej w dniach 10-11 sierpnia 2015 r.

WSA w Lublinie oddalił skargę podatniczki na decyzję Dyrektora IAS odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w PIT za 2010 r., uznając, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej nie służy ponownemu merytorycznemu rozpoznaniu sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę podatnika, uznając sprzedaż działek budowlanych za działalność gospodarczą podlegającą VAT.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę spółki A Sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, uznając brak podstaw do wystawienia faktur korygujących VAT.