Art. 65 Ustawa o radcach prawnych

Ustawa o radcach prawnych

Art. 65

Art. 65 [Kary dyscyplinarne] 1. Karami dyscyplinarnymi są: 1) upomnienie; 2) nagana; 3) kara pieniężna; 4) zawieszenie prawa do wykonywania zawodu radcy prawnego na czas od trzech miesięcy do pięciu lat, a w stosunku do aplikantów radcowskich - zawieszenie w prawach aplikanta na czas od jednego roku do trzech lat; 5) pozbawienie prawa do wykonywania zawodu radcy prawnego, a w stosunku do aplikantów radcowskich - wydalenie z aplikacji. 2. Kary określonej w ust. 1 pkt 3 nie stosuje się wobec aplikanta radcowskiego. 2a. Obok kary nagany i kary pieniężnej można orzec dodatkowo zakaz wykonywania patronatu na czas od roku do pięciu lat. 2b. Obok kary zawieszenia prawa do wykonywania zawodu radcy prawnego orzeka się dodatkowo zakaz wykonywania patronatu na czas od lat dwóch do lat dziesięciu. 2ba. Karę pieniężną wymierza się w granicach od półtorakrotności do dwunastokrotności minimalnego wynagrodzenia za pracę obowiązującego w dacie popełnienia przewinienia dyscyplinarnego. 2c. Kara pozbawienia prawa do wykonywania zawodu radcy prawnego pociąga za sobą skreślenie z listy radców prawnych bez prawa ubiegania się o ponowny wpis na listę radców prawnych przez okres 10 lat od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kary pozbawienia prawa do wykonywania zawodu radcy prawnego. 2d. Kara wydalenia z aplikacji pociąga za sobą skreślenie z listy aplikantów bez prawa ubiegania się o ponowny wpis na listę aplikantów radcowskich lub o wpis na listę radców prawnych przez okres 5 lat od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kary wydalenia z aplikacji. 2e. Obok kary dyscyplinarnej można orzec dodatkowo obowiązek przeproszenia pokrzywdzonego. Orzekając ten obowiązek, sąd dyscyplinarny określa sposób jego wykonania, odpowiedni ze względu na okoliczności sprawy. 2f. Sąd dyscyplinarny może orzec podanie treści orzeczenia do publicznej wiadomości w określony sposób, jeżeli uzna to za celowe ze względu na okoliczności sprawy, o ile nie narusza to interesu pokrzywdzonego. 2g. Kara nagany oraz kara pieniężna pociągają za sobą utratę biernego prawa wyborczego do organu samorządu radców prawnych na czas trzech lat od dnia uprawomocnienia się orzeczenia. 2h. Kara zawieszenia prawa do wykonywania zawodu radcy prawnego pociąga za sobą utratę biernego i czynnego prawa wyborczego do organu samorządu radców prawnych na czas sześciu lat od dnia uprawomocnienia się orzeczenia. 3. (uchylony) Art. 65 1 [Kara łączna] 1. W razie jednoczesnego ukarania za kilka przewinień dyscyplinarnych sąd dyscyplinarny wymierza karę za poszczególne przewinienia, a następnie karę łączną. 2. Przy orzekaniu kary łącznej stosuje się następujące zasady: 1) w razie orzeczenia kary upomnienia i nagany wymierza się łączną karę nagany; 2) kary upomnienia i nagany nie podlegają łączeniu z karą pieniężną; 3) przy karach pieniężnych łączna kara pieniężna nie może przekraczać sumy tych kar ani nie może być niższa od najwyższej z orzeczonych kar pieniężnych; 4) kara zawieszenia prawa do wykonywania zawodu radcy prawnego ani kara zawieszenia w prawach aplikanta nie podlegają łączeniu z karami upomnienia, nagany ani karą pieniężną; 5) przy orzeczonych za kilka przewinień karach rodzajowo różnych i karze pozbawienia prawa do wykonywania zawodu radcy prawnego lub wydalenia z aplikacji wymierza się karę łączną pozbawienia prawa do wykonywania zawodu radcy prawnego lub wydalenia z aplikacji, a w przypadku orzeczonych równocześnie kar pieniężnych karę tę orzeka się na zasadach przewidzianych w pkt 3. 3. W przypadku, gdy obwiniony popełnił dwa lub więcej przewinień dyscyplinarnych, zanim zapadło pierwsze, choćby nieprawomocne, orzeczenie co do któregokolwiek z nich, wydaje się orzeczenie łączne, o ile orzeczone kary podlegają łączeniu według zasad przewidzianych w ust. 2. Art. 65 2 [Zawieszenie w czynnościach zawodowych] 1. Radca prawny lub aplikant radcowski, przeciwko któremu toczy się postępowanie dyscyplinarne lub karne, może być tymczasowo zawieszony w czynnościach zawodowych przez sąd dyscyplinarny w szczególnie uzasadnionych okolicznościach sprawy. Postanowienie o tym zawieszeniu wydaje sąd dyscyplinarny z urzędu bądź na wniosek stron. 2. Sąd dyscyplinarny orzeka o tymczasowym zawieszeniu w czynnościach zawodowych radcy prawnego lub aplikanta radcowskiego, w stosunku do którego w prowadzonym przeciwko niemu postępowaniu karnym zastosowano tymczasowe aresztowanie, w terminie 14 dni od daty powzięcia wiadomości o tymczasowym aresztowaniu. Jeżeli w stosunku do tymczasowo aresztowanego radcy prawnego lub aplikanta radcowskiego nie wszczęto w chwili orzekania o tymczasowym aresztowaniu postępowania dyscyplinarnego albo brak jest wniosku o tymczasowe zawieszenie, sąd dyscyplinarny ogranicza tymczasowe zawieszenie do czasu trwania tymczasowego aresztowania. 3. Postanowienie sądu dyscyplinarnego o tymczasowym zawieszeniu jest natychmiast wykonalne. Na postanowienie to przysługuje zażalenie. 4. Tymczasowo zawieszony może w każdym czasie składać wniosek o uchylenie postanowienia o tymczasowym zawieszeniu. Na postanowienie w przedmiocie wniosku zażalenie przysługuje tylko wtedy, gdy wniosek został złożony po upływie co najmniej trzech miesięcy od dnia wydania postanowienia w przedmiocie tymczasowego zawieszenia. 5. Tymczasowe zawieszenie uchyla się niezwłocznie, jeżeli ustaną przyczyny, wskutek których zostało ono zastosowane, lub powstaną przyczyny uzasadniające jego uchylenie.

Powiązane przepisy

Powołują się na art. 65:

Orzeczenia powołujące art. 65 (9509 orzeczeń)

I KZP 6/25· Sąd Najwyższy· 2026-03-25

Sąd Najwyższy w uchwale wyjaśnił, że sędzia po 65. roku życia, który złożył wymagane oświadczenia i nie zakończono postępowania dotyczącego jego dalszego zajmowania stanowiska, jest uprawniony do orzekania.

II KK 50/26· Sąd Najwyższy· 2026-03-11

Sąd Najwyższy oddalił kasację skazanego jako oczywiście bezzasadną, obciążając go kosztami postępowania.

I CSK 3970/24· Sąd Najwyższy· 2026-02-25

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej banku do rozpoznania, uznając, że nie zachodzą przesłanki do jej uwzględnienia, ponieważ kwestie prawne podniesione przez bank zostały już rozstrzygnięte w orzecznictwie.

V KO 211/25· Sąd Najwyższy· 2026-02-24

Sąd Najwyższy oddalił wniosek o wznowienie postępowania karnego, uznając, że nie ujawniły się nowe fakty ani dowody wskazujące na błąd sądu przy wymiarze kary.

I CSK 1487/25· Sąd Najwyższy· 2026-02-20

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu braku oczywistej zasadności, wskazując na nieprzekonujące argumenty skarżącego dotyczące wykładni umowy.

II SA/Bd 9/26· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy· 2026-02-17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę na zawiadomienie o przekazaniu podania według właściwości, uznając je za niedopuszczalne do zaskarżenia.

I CSK 3427/25· Sąd Najwyższy· 2026-02-17

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu braku przesłanek określonych w art. 398^9 § 1 k.p.c., uznając, że skarżący nie wykazał oczywistej zasadności skargi ani istotnego zagadnienia prawnego.

II KK 514/25· Sąd Najwyższy· 2026-02-11

Sąd Najwyższy oddalił kasacje obrońców skazanych za czyny z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uznając je za oczywiście bezzasadne.

C-97/23 P· Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej· 2026-02-10

Trybunał uchylił postanowienie Sądu, uznając skargę WhatsAppa na decyzję EROD dotyczącą naruszeń RODO za dopuszczalną, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania.

I CSK 1012/25· Sąd Najwyższy· 2026-01-29

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że wskazane w niej zagadnienia prawne dotyczące nieważności umowy kredytu hipotecznego i klauzul abuzywnych zostały już rozstrzygnięte w orzecznictwie.

Potrzebujesz pogłębionej analizy orzecznictwa do art. 65 ?

Wypróbuj Lexedit Research