I CSK 1487/25

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozpoznał wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w sprawie z powództwa M.R. przeciwko Stowarzyszeniu [...] w J. o zapłatę. Skarga kasacyjna została wniesiona od wyroku Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 5 grudnia 2024 r. (sygn. VI Ga 319/24). Podstawą odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania był brak spełnienia przesłanek określonych w art. 398^9 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy podkreślił, że skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, a jej przyjęcie wymaga wykazania istotnego zagadnienia prawnego, potrzeby wykładni przepisów budzących wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie, nieważności postępowania lub oczywistej zasadności skargi. Skarżący M.R. powołał się na oczywistą zasadność skargi, zarzucając Sądowi Okręgowemu niewłaściwe zastosowanie art. 65 § 2 k.c. i błędną wykładnię umowy. Sąd Najwyższy uznał, że zarzuty skarżącego nie spełniają wymogu oczywistej zasadności, który wymaga, aby podstawy skargi były widoczne prima facie i nie wymagały głębszej analizy. Analiza motywów zaskarżonego wyroku wykazała, że zarzut dotyczący terminu realizacji umowy był oderwany od przyjętej przez Sąd Okręgowy wykładni. Sąd Okręgowy nie przyjął, że wszystkie zobowiązania miały być zrealizowane do 31 grudnia 2021 r., a wymagalność wynagrodzenia była uzależniona od uzyskania pozwolenia na budowę. Sąd Najwyższy odwołał się również do utrwalonej judykatury dotyczącej obowiązku sądu drugiej instancji do ustosunkowania się do zarzutów apelacji oraz akceptacji ustaleń sądu pierwszej instancji. W związku z powyższym, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i obciążył powoda kosztami postępowania kasacyjnego.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający