Art. 101 Ustawa o pomocy społecznej

Ustawa o pomocy społecznej

Art. 101

Art. 101 1. Właściwość miejscową gminy ustala się według miejsca zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie. 2. W przypadku osoby bezdomnej właściwą miejscowo jest gmina ostatniego miejsca zameldowania tej osoby na pobyt stały. 2a. W przypadku osoby przebywającej w placówce zapewniającej całodobową opiekę lub domu pomocy społecznej na podstawie umowy cywilnej właściwa miejscowo jest gmina miejsca zamieszkania tej osoby sprzed rozpoczęcia pobytu w tego typu placówce lub domu. 3. W przypadkach szczególnie uzasadnionych sytuacją osobistą osoby ubiegającej się o świadczenie, w sprawach niecierpiących zwłoki oraz w sprawach cudzoziemców i osób, którym udzielono zgody na pobyt ze względów humanitarnych lub zgody na pobyt tolerowany, cudzoziemców przebywających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie art. 106 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub przepisów wydanych na podstawie art. 107 ust. 1 tej ustawy oraz cudzoziemców i osób, o których mowa w art. 5a, właściwa miejscowo jest gmina miejsca pobytu osoby ubiegającej się o świadczenie. 4. W przypadkach, o których mowa w ust. 3, można przyznać świadczenia wymienione w art. 37-42 i 47-50. 5. Do przyznawania świadczeń w miejscu pobytu nie stosuje się kwot kryteriów dochodowych podwyższonych zgodnie z art. 8 ust. 2. 6. Dla mieszkańca domu pomocy społecznej lub osoby korzystającej z usług rodzinnego domu pomocy właściwa jest gmina, która skierowała mieszkańca lub osobę do tej jednostki. 7. Gmina właściwa ze względu na miejsce zamieszkania albo na ostatnie miejsce zameldowania na pobyt stały jest obowiązana do zwrotu wydatków gminie, która przyznała świadczenia w miejscu pobytu.

Powiązane przepisy

Powołują się na art. 101:

Orzeczenia powołujące art. 101 (4668 orzeczeń)

III SA/Gd 7/26· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku· 2026-03-31

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę na uchwałę Rady Gminy Sierakowice z powodu niewykazania przez skarżącego naruszenia jego interesu prawnego.

II SA/Gd 203/26· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku· 2026-03-31

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę na uchwałę planistyczną z powodu niewyczerpania procedury wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, zgodnie z przepisami obowiązującymi w dacie uchwalenia planu.

II SA/Ol 26/26· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie· 2026-03-27

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę na uchwałę Rady Miejskiej w O. dotyczącą wyznaczenia osoby do negocjacji w sprawie umowy urbanistycznej, uznając, że skarżący nie wykazał naruszenia swojego interesu prawnego.

II SA/Ol 25/26· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie· 2026-03-27

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę na uchwałę Rady Miejskiej w O. dotyczącą przystąpienia do sporządzenia zintegrowanego planu inwestycyjnego, uznając, że uchwała intencyjna nie narusza bezpośrednio interesu prawnego skarżących.

I OW 260/25· Naczelny Sąd Administracyjny· 2026-03-26

Naczelny Sąd Administracyjny wskazał Burmistrza Piwnicznej-Zdrój jako organ właściwy do rozpoznania wniosku o zasiłek dla osoby bezdomnej, która faktycznie przebywa w Krakowie.

II SA/Wr 80/26· Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu· 2026-03-25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę na uchwałę o planie zagospodarowania przestrzennego z powodu braku obligatoryjnego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa.

II SA/Ol 93/26· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie· 2026-03-25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę użytkowników wieczystych na zarządzenie burmistrza w sprawie warunków sprzedaży nieruchomości, uznając brak interesu prawnego skarżących.

III OSK 316/26· Naczelny Sąd Administracyjny· 2026-03-24

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną spółki, uznając, że deklaratoryjna uchwała rady miasta nie narusza jej interesu prawnego.

I OW 12/26· Naczelny Sąd Administracyjny· 2026-03-19

NSA rozstrzygnął spór o właściwość, wskazując Wójta Gminy L.1 jako organ właściwy do rozpoznania wniosku o skierowanie do domu pomocy społecznej, biorąc pod uwagę miejsce zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie.

I OW 253/25· Naczelny Sąd Administracyjny· 2026-03-19

Naczelny Sąd Administracyjny wskazał Prezydenta Miasta Szczecina jako organ właściwy do rozpoznania wniosku o skierowanie do domu pomocy społecznej, uznając wnioskodawcę za osobę bezdomną.

Potrzebujesz pogłębionej analizy orzecznictwa do art. 101 ?

Wypróbuj Lexedit Research