C-133/24
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) w wyroku z dnia 30 kwietnia 2026 r. w sprawie C-133/24 rozpatrywał wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez portugalski sąd ds. konkurencji. Sprawa dotyczyła porozumienia no-poach zawartego przez portugalską ligę piłki nożnej zawodowej (LPFP) i szereg klubów w następstwie pandemii COVID-19. Porozumienie to zakazywało klubom zatrudniania zawodników, którzy jednostronnie rozwiązaliby swoje umowy o pracę z powodu pandemii lub przedłużenia sezonu sportowego. Sąd odsyłający miał wątpliwości, czy takie porozumienie narusza art. 101 ust. 1 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), który zakazuje porozumień ograniczających konkurencję. TSUE wyjaśnił, że porozumienia no-poach mogą być uznane za ograniczenie konkurencji ze względu na cel, ponieważ ograniczają rynek pracy dla zawodników i ich siłę negocjacyjną. Jednakże, TSUE podkreślił, że analiza musi uwzględniać kontekst gospodarczy i prawny, w jakim porozumienie zostało zawarte, a także jego obiektywne cele. W tym przypadku, porozumienie zostało zawarte w wyjątkowych okolicznościach pandemii, która zakłóciła sezon sportowy. TSUE wskazał, że takie porozumienie może być uzasadnione realizacją uzasadnionego celu interesu ogólnego, jakim jest zapewnienie stabilności rozgrywek sportowych i równowagi między klubami, pod warunkiem, że jest ono odpowiednie, konieczne i proporcjonalne. Ostateczna ocena należy do sądu krajowego, który musi zbadać, czy w konkretnych okolicznościach porozumienie to nie narusza art. 101 TFUE.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja art. 101 TFUE w kontekście porozumień między podmiotami sportowymi, zwłaszcza w sytuacjach kryzysowych (pandemie). Ocena celu i skutków porozumień antykonkurencyjnych w sporcie.
Konkretna ocena proporcjonalności i konieczności środków zależy od specyfiki danej sprawy i musi być dokonana przez sąd krajowy.
Zagadnienia prawne (3)
Czy porozumienie no-poach między klubami piłkarskimi, zawarte w kontekście pandemii COVID-19, stanowi ograniczenie konkurencji ze względu na cel w rozumieniu art. 101 ust. 1 TFUE?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, takie porozumienie może być uznane za mające na celu ograniczenie konkurencji, chyba że analiza treści, celów i kontekstu wykaże inaczej.
Uzasadnienie
Porozumienie no-poach ogranicza rynek pracy dla zawodników i ich siłę negocjacyjną. Jednakże, w wyjątkowych okolicznościach pandemii, może ono służyć prokonkurencyjnym celom, takim jak stabilność rozgrywek. Ostateczna ocena zależy od analizy wszystkich istotnych czynników.
Czy porozumienie no-poach między klubami piłkarskimi, zawarte w kontekście pandemii COVID-19, może być wyłączone z zakazu konkurencji na podstawie art. 101 ust. 3 TFUE?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, jeśli nie można uznać go za porozumienie mające na celu ograniczenie konkurencji, a jednocześnie zostanie wykazane, że jest ono uzasadnione realizacją uzasadnionego celu interesu ogólnego (np. stabilność rozgrywek) i jest odpowiednie, konieczne i proporcjonalne.
Uzasadnienie
Choć porozumienie no-poach może mieć antykonkurencyjny cel, może być uzasadnione, jeśli służy ważnym celom sportowym, takim jak zapewnienie integralności rozgrywek i stabilności składów drużyn, pod warunkiem, że środki są proporcjonalne i nie eliminują konkurencji.
Czy działalność sportowa, w tym porozumienia między klubami sportowymi, podlega przepisom prawa konkurencji UE?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, o ile stanowi działalność gospodarczą i nie dotyczy wyłącznie specyficznych aspektów sportu niezwiązanych z ekonomią.
Uzasadnienie
Działalność sportowa, która ma charakter gospodarczy, podlega przepisom prawa konkurencji UE. Wyjątki są ograniczone do specyficznych przepisów sportowych, które nie mają wpływu gospodarczego.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Liga Portuguesa de Futebol Profissional (LPFP) | organ_krajowy | skarżący |
| CD Tondela – Futebol, SAD | spolka | skarżący |
| Clube Desportivo Feirense – Futebol, SAD | spolka | skarżący |
| Académico de Viseu Futebol Clube – Futebol, SAD | spolka | skarżący |
| Os Belenenses – Sociedade Desportiva de Futebol, SAD | spolka | skarżący |
| Boavista Futebol Clube – Futebol, SAD | spolka | skarżący |
| Sporting Clube de Braga – Futebol, SAD | spolka | skarżący |
| Sporting Clube da Covilhã – Futebol, SDUQ, Lda. | spolka | skarżący |
| Estoril Praia – Futebol, SAD | spolka | skarżący |
| Gil Vicente Futebol Clube – Futebol, SDUQ, Lda. | spolka | skarżący |
| Leixões Sport Clube – Futebol, SAD | spolka | skarżący |
| Clube Desportivo de Mafra – Futebol, SDUQ, Lda. | spolka | skarżący |
| União Desportiva Oliveirense – Futebol, SAD | spolka | skarżący |
| Futebol Clube de Paços de Ferreira, SDUQ, Lda. | spolka | skarżący |
| Futebol Clube de Penafiel, SAD | spolka | skarżący |
| Portimonense Futebol, SAD | spolka | skarżący |
| Rio Ave Futebol Clube – Futebol, SDUQ, Lda. | spolka | skarżący |
| Santa Clara Açores – Futebol, SAD | spolka | skarżący |
| Varzim Sport Club – Futebol, SDUQ, Lda. | spolka | skarżący |
| União Desportiva Vilafranquense – Futebol, SAD | spolka | skarżący |
| Futebol Clube de Famalicão – Futebol, SAD | spolka | skarżący |
| Associação Académica de Coimbra – Organismo Autónomo de Futebol, SDUQ, Lda. | spolka | skarżący |
| Moreirense Futebol Clube – Futebol, SAD | spolka | skarżący |
| Marítimo da Madeira, Futebol, SAD | spolka | skarżący |
| Vitória Sport Clube – Futebol, SAD | spolka | skarżący |
| Futebol Clube do Porto – Futebol, SAD | spolka | skarżący |
| Sporting Clube de Portugal – Futebol, SAD | spolka | skarżący |
| Sport Lisboa e Benfica – Futebol, SAD | spolka | skarżący |
| Autoridade da Concorrência | organ_krajowy | pozwany |
| Rząd portugalski | organ_krajowy | interwenient |
| Rząd grecki | organ_krajowy | interwenient |
| Rząd polski | organ_krajowy | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (4)
Główne
TFUE art. 101 § 1
Traktat o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Zakazuje porozumień, decyzji związków przedsiębiorstw i praktyk uzgodnionych, które mogą wpływać na handel między państwami członkowskimi i których celem lub skutkiem jest zapobieżenie, ograniczenie lub zakłócenie konkurencji.
Pomocnicze
TFUE art. 101 § 3
Traktat o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Określa warunki, na jakich zakazane porozumienia mogą zostać uznane za niemające zastosowania (polepszenie produkcji/dystrybucji, postęp techniczny/gospodarczy, korzyści dla użytkowników, brak nadmiernych ograniczeń i eliminacji konkurencji).
TFUE art. 165
Traktat o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Dotyczy polityki UE w dziedzinie sportu, wspierając europejskie aspekty sportu, chroniąc jego strukturę opartą na dobrowolnym udziale i zapewniając integralność zawodów sportowych.
TFUE art. 267
Traktat o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Podstawa prawna odesłań prejudycjalnych do TSUE.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Porozumienie no-poach może być uzasadnione celem interesu ogólnego, jakim jest zapewnienie stabilności rozgrywek sportowych i równowagi między klubami. • Kontekst pandemii COVID-19 stanowił wyjątkową sytuację, która mogła uzasadniać podjęcie środków ograniczających konkurencję w celu ochrony integralności sezonu sportowego. • Środki podjęte w ramach porozumienia no-poach były odpowiednie, konieczne i proporcjonalne do osiągnięcia uzasadnionych celów sportowych.
Odrzucone argumenty
Porozumienie no-poach stanowi ograniczenie konkurencji ze względu na cel, ponieważ sztucznie ogranicza rynek pracy dla zawodników i ich siłę negocjacyjną. • Pandemia COVID-19 nie może stanowić samoistnego uzasadnienia dla naruszenia prawa konkurencji UE. • Środki podjęte w ramach porozumienia no-poach były nieproporcjonalne i wykraczały poza to, co było konieczne do osiągnięcia celów sportowych.
Godne uwagi sformułowania
„Porozumienia no-poach są porównywalne z porozumieniami horyzontalnymi dotyczącymi podziału „źródeł zaopatrzenia” • „konkurencja charakteryzuje się licznymi cechami szczególnymi” • „kontekst, który był zupełnie wyjątkowy” • „cel obiektywnie antykonkurencyjny” i „cel obiektywnie prokonkurencyjny” • „zapewnienie stabilności kadry zawodników uczestniczących w krajowych rozgrywkach pierwszej i drugiej ligi”
Skład orzekający
M.L. Arastey Sahún
prezeska izby
J. Passer
sprawozdawca
E. Regan
sędzia
D. Gratsias
sędzia
B. Smulders
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 101 TFUE w kontekście porozumień między podmiotami sportowymi, zwłaszcza w sytuacjach kryzysowych (pandemie). Ocena celu i skutków porozumień antykonkurencyjnych w sporcie."
Ograniczenia: Konkretna ocena proporcjonalności i konieczności środków zależy od specyfiki danej sprawy i musi być dokonana przez sąd krajowy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 8/10
Sprawa dotyczy popularnego sportu (piłki nożnej) i wyjątkowej sytuacji (pandemia), która wpłynęła na zasady konkurencji. Pokazuje, jak prawo UE stosuje się do specyficznych rynków i jak radzi sobie z konfliktami między celami gospodarczymi a specyfiką branży.
“Pandemia COVID-19 a prawo konkurencji: Czy zakaz transferów w piłce nożnej był legalny?”
Sektor
sport zawodowy
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny