Art. 23b [Opłaty leasingowe]
1. Opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowią przychód finansującego i odpowiednio w przypadku, o którym mowa w pkt 1, koszt uzyskania przychodów korzystającego, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, jeżeli:
1) umowa leasingu, w przypadku gdy korzystającym nie jest osoba wymieniona w pkt 2, została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji, jeżeli przedmiotem umowy leasingu są podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome lub wartości niematerialne i prawne, albo została zawarta na okres co najmniej 5 lat, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości;
2) umowa leasingu, w przypadku gdy korzystającym jest osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, została zawarta na czas oznaczony;
3) suma ustalonych opłat w umowie leasingu, o której mowa w pkt 1 lub 2, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, a w przypadku zawarcia przez finansującego następnej umowy leasingu środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej będących uprzednio przedmiotem takiej umowy odpowiada co najmniej jego wartości rynkowej z dnia zawarcia następnej umowy leasingu; przepis art. 19 stosuje się odpowiednio.
2. Jeżeli finansujący w dniu zawarcia umowy leasingu korzysta ze zwolnień w podatku dochodowym przysługujących na podstawie:
1) art. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
2) przepisów o specjalnych strefach ekonomicznych,
3) art. 23 i 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym (Dz.U. z 1997 r. poz. 143, z 1998 r. poz. 1063 oraz z 1999 r. poz. 484 i 1178) - do umowy tej stosuje się zasady opodatkowania określone w art. 23f-23h.
3. W przypadku finansującego będącego spółką niebędącą osobą prawną ograniczenia, o których mowa w ust. 2, dotyczą także wspólników tych spółek.
WSA w Bydgoszczy oddalił skargę na interpretację indywidualną DKIS, uznając zwrot kosztów używania prywatnego samochodu przez Wicestarostę do celów służbowych za przychód podlegający opodatkowaniu.
NSA uchylił wyrok WSA i oddalił skargę organu, uznając zwrot kosztów używania prywatnego samochodu do celów służbowych oraz zwrot kosztów noclegu za przychód pracownika podlegający opodatkowaniu.
NSA oddalił skargę kasacyjną pracodawcy, uznając, że ryczałt wypłacany pracownikom za używanie prywatnych samochodów do celów służbowych stanowi przychód podlegający opodatkowaniu PIT.
NSA uchylił wyrok WSA i oddalił skargę, uznając ryczałt za używanie prywatnego samochodu do celów służbowych za przychód pracownika podlegający opodatkowaniu.
NSA uchylił wyrok WSA i oddalił skargę, uznając zwrot kosztów używania prywatnych samochodów przez pracowników do celów służbowych za przychód podlegający opodatkowaniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę Urzędu Miasta K. na interpretację indywidualną Dyrektora KIS, uznając zwrot kosztów używania prywatnych samochodów przez pracowników do celów służbowych za przychód podlegający opodatkowaniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę na interpretację indywidualną Dyrektora KIS, uznając ryczałt na pokrycie kosztów dojazdów kuratorów sądowych za przychód podlegający opodatkowaniu, z zastrzeżeniem zwolnienia do limitu określonego w przepisach.
NSA uchylił wyrok WSA i oddalił skargę, uznając zwrot kosztów używania prywatnego samochodu przez pracownika do celów służbowych za przychód podlegający opodatkowaniu, gdyż nie spełniał przesłanek zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 23b u.p.d.o.f.
NSA uchylił wyrok WSA i oddalił skargę podatnika, uznając zwrot kosztów używania prywatnego samochodu przez pracownika do celów służbowych za przychód podlegający opodatkowaniu.
NSA uchylił wyrok WSA i oddalił skargę spółdzielni, uznając zwrot kosztów używania prywatnych samochodów przez pracowników do celów służbowych za przychód podlegający opodatkowaniu.
Potrzebujesz analizy prawnej do art. 23b PIT?
Asystent AI przeanalizuje ten przepis w kontekście orzecznictwa, doktryny i powiązanych regulacji.
Zapytaj Asystenta AIArt. 23b [Opłaty leasingowe]
1. Opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowią przychód finansującego i odpowiednio w przypadku, o którym mowa w pkt 1, koszt uzyskania przychodów korzystającego, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, jeżeli:
1) umowa leasingu, w przypadku gdy korzystającym nie jest osoba wymieniona w pkt 2, została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji, jeżeli przedmiotem umowy leasingu są podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome lub wartości niematerialne i prawne, albo została zawarta na okres co najmniej 5 lat, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości;
2) umowa leasingu, w przypadku gdy korzystającym jest osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, została zawarta na czas oznaczony;
3) suma ustalonych opłat w umowie leasingu, o której mowa w pkt 1 lub 2, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, a w przypadku zawarcia przez finansującego następnej umowy leasingu środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej będących uprzednio przedmiotem takiej umowy odpowiada co najmniej jego wartości rynkowej z dnia zawarcia następnej umowy leasingu; przepis art. 19 stosuje się odpowiednio.
2. Jeżeli finansujący w dniu zawarcia umowy leasingu korzysta ze zwolnień w podatku dochodowym przysługujących na podstawie:
1) art. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
2) przepisów o specjalnych strefach ekonomicznych,
3) art. 23 i 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym (Dz.U. z 1997 r. poz. 143, z 1998 r. poz. 1063 oraz z 1999 r. poz. 484 i 1178) - do umowy tej stosuje się zasady opodatkowania określone w art. 23f-23h.
3. W przypadku finansującego będącego spółką niebędącą osobą prawną ograniczenia, o których mowa w ust. 2, dotyczą także wspólników tych spółek.