I SA/BD 193/25

Sprawa dotyczyła skargi S. B. (jednostki budżetowej) na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (DKIS) dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych. Skarżący, będący pracodawcą, zwracał się o interpretację w kwestii obowiązku rozliczania jako przychód i pobierania zaliczek na podatek dochodowy od ryczałtu wypłacanego Wicestaroście z tytułu używania prywatnego samochodu do celów służbowych. Skarżący uważał, że takie świadczenie nie stanowi przychodu pracownika, ponieważ jest ono wyrównaniem poniesionych wydatków i jest niezbędne do prawidłowego wykonywania obowiązków. DKIS uznał to stanowisko za nieprawidłowe, stwierdzając, że zwrot kosztów w formie ryczałtu stanowi przychód ze stosunku pracy, który nie podlega zwolnieniu z art. 21 ust. 1 pkt 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (u.p.d.o.f.), gdyż Wicestarosta nie jest objęty przepisami odrębnych ustaw, do których odsyła ten przepis. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę, podzielając argumentację DKIS. Sąd podkreślił, że świadczenie to stanowi przychód w rozumieniu art. 11 i 12 u.p.d.o.f., a zwolnienie z art. 21 ust. 1 pkt 23b u.p.d.o.f. ma zamknięty katalog podmiotów. Sąd odwołał się do orzecznictwa NSA, wskazując, że świadczenie to jest ponoszone w interesie pracownika, gdyż pozwala mu uniknąć wydatku, a tym samym stanowi przysporzenie majątkowe. Sąd zaznaczył, że ustawa o pracownikach samorządowych nie przewiduje możliwości przyznania zwrotu kosztów używania prywatnego samochodu w formie ryczałtu dla Wicestarosty, co wyklucza zastosowanie zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 23b u.p.d.o.f. W konsekwencji, na Skarżącym jako płatniku ciążą obowiązki poboru i wpłaty zaliczek na podatek dochodowy.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający