Art. 13b Ustawa o drogach publicznych

Ustawa o drogach publicznych

Art. 13b

Art. 13b 1. Opłatę, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1 lit. a , pobiera się za postój pojazdów samochodowych w strefie płatnego parkowania, w wyznaczonym miejscu, w określone dni robocze, w określonych godzinach lub całodobowo. 1a. Opłatę, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1 lit. b , pobiera się za postój pojazdów samochodowych w śródmiejskiej strefie płatnego parkowania, w wyznaczonym miejscu, w określone dni lub codziennie, w określonych godzinach lub całodobowo. 2. Strefę płatnego parkowania ustala się na obszarach charakteryzujących się znacznym deficytem miejsc postojowych, jeżeli uzasadniają to potrzeby organizacji ruchu, w celu zwiększenia rotacji parkujących pojazdów samochodowych lub realizacji lokalnej polityki transportowej, w szczególności w celu ograniczenia dostępności tego obszaru dla pojazdów samochodowych lub wprowadzenia preferencji dla komunikacji zbiorowej. 2a. Śródmiejską strefę płatnego parkowania ustala się na obszarach zgrupowania intensywnej zabudowy funkcjonalnego śródmieścia, które stanowi faktyczne centrum miasta lub dzielnicy, lub na obszarze uzdrowiska (strefa ochrony uzdrowiskowej A i B) lub obszarze ochrony uzdrowiskowej (strefa ochrony uzdrowiskowej A i B), jeżeli spełnione są warunki, o których mowa w ust. 2, a ustanowienie strefy płatnego parkowania może nie być wystarczające do realizacji lokalnej polityki transportowej lub polityki ochrony środowiska. 2b. Ustalenie śródmiejskiej strefy płatnego parkowania, w tym ustalenie wysokości opłaty, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1 lit. b , wymaga uprzedniego przeprowadzenia przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) analizy, która określi: 1) rotację parkujących pojazdów samochodowych w planowanej śródmiejskiej strefie płatnego parkowania; 2) zakładany poziom rotacji parkujących pojazdów samochodowych w planowanej śródmiejskiej strefie płatnego parkowania, z uwzględnieniem różnych poziomów wysokości opłat za postój w tej strefie. 3. Rada gminy (rada miasta) na wniosek wójta (burmistrza, prezydenta miasta), zaopiniowany przez organy zarządzające drogami i ruchem na drogach, może ustalić strefę płatnego parkowania lub śródmiejską strefę płatnego parkowania. 4. Rada gminy (rada miasta), ustalając strefę płatnego parkowania lub śródmiejską strefę płatnego parkowania: 1) ustala wysokość opłaty, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1 lit. a lub b, z tym że opłata za pierwszą godzinę postoju pojazdu samochodowego nie może przekraczać: a) w strefie płatnego parkowania - 0,15% minimalnego wynagrodzenia, w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz.U. z 2024 r. poz. 1773), b) w śródmiejskiej strefie płatnego parkowania - 0,45% minimalnego wynagrodzenia, o którym mowa w lit. a; 2) może wprowadzić opłaty abonamentowe lub zryczałtowane oraz zerową stawkę opłaty dla niektórych użytkowników drogi; 3) określa sposób pobierania opłat, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1. 4a. Ustalając wysokość opłaty, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1 lit. b , rada gminy (rada miasta) bierze pod uwagę wyniki analizy, o której mowa w ust. 2b. 5. Stawki opłat, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1, mogą być zróżnicowane w zależności od miejsca postoju. Przy ustalaniu stawek uwzględnia się progresywne narastanie opłaty przez pierwsze trzy godziny postoju, przy czym progresja nie może przekraczać powiększenia stawki opłaty o 20% za kolejne godziny w stosunku do stawki za poprzednią godzinę postoju. Stawka opłaty za czwartą godzinę i za kolejne godziny postoju nie może przekraczać stawki opłaty za pierwszą godzinę postoju. 6. Organ właściwy do zarządzania ruchem na drogach w uzgodnieniu z zarządcą drogi: 1) wyznacza w strefie płatnego parkowania lub śródmiejskiej strefie płatnego parkowania miejsca przeznaczone na postój pojazdów, w tym stanowiska przeznaczone na postój pojazdów zaopatrzonych w kartę parkingową; 1a) wyznacza, w strefie płatnego parkowania lub śródmiejskiej strefie płatnego parkowania, miejsca przeznaczone na postój pojazdów elektrycznych na czas ładowania przy punktach ładowania zainstalowanych w ogólnodostępnych stacjach ładowania, o których mowa w art. 2 pkt 6 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych; 2) może wyznaczać w strefie płatnego parkowania lub śródmiejskiej strefie płatnego parkowania zastrzeżone stanowiska postojowe (koperty) w celu korzystania z nich na prawach wyłączności w określonych godzinach lub całodobowo. 7. Opłaty, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1, pobiera zarząd drogi, a w przypadku jego braku - zarządca drogi. 8. Zarząd drogi albo zarządca drogi wykonuje obowiązek, o którym mowa w: 1) art. 13 ust. 1 lit. a-c rozporządzenia 2016/679 - pobierając opłatę, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1, w szczególności zamieszczając stosowne informacje w miejscu, w którym opłata ta jest wnoszona; 2) art. 13 ust. 1 lit. d-f i ust. 2 rozporządzenia 2016/679 - udostępniając informacje w Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie podmiotowej, o czym informuje w sposób określony w pkt 1 osoby, których dane osobowe są przetwarzane. 9. Zarząd drogi albo zarządca drogi informuje o ograniczeniach, o których mowa w ust. 8, udostępniając stosowne informacje w miejscu, w którym opłata jest wnoszona, w Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie podmiotowej oraz w miejscu widocznym w siedzibie. 10. Dane osobowe przetwarzane w związku z poborem opłat, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1, przechowuje się przez okres ustalony zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 6 ust. 2b ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach (Dz.U. z 2020 r. poz. 164). 11. Dane osobowe, o których mowa w ust. 10, podlegają zabezpieczeniom zapobiegającym nadużyciom lub niezgodnemu z prawem dostępowi lub przekazywaniu polegającym co najmniej na: 1) dopuszczeniu do przetwarzania danych osobowych wyłącznie osób posiadających pisemne upoważnienie wydane przez administratora danych; 2) pisemnym zobowiązaniu osób upoważnionych do przetwarzania danych osobowych do zachowania ich w tajemnicy.

Powiązane przepisy

Art. 13b odwołuje się do:

Powołują się na art. 13b:

Orzeczenia powołujące art. 13b (688 orzeczeń)

III USKP 48/25· Sąd Najwyższy· 2025-11-04

Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Apelacyjnego w części dotyczącej odmowy podwyższenia podstawy wymiaru emerytury policyjnej w związku z inwalidztwem pozostającym w związku ze służbą, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania.

I USK 368/24· Sąd Najwyższy· 2025-10-29

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej dotyczącej wysokości emerytury policyjnej, uznając, że skarżący nie wykazał przesłanek kwalifikujących do rozpoznania sprawy.

I USKP 85/25· Sąd Najwyższy· 2025-10-29

Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Apelacyjnego w sprawie emerytury policyjnej, uznając, że obniżenie świadczenia na podstawie art. 15c ustawy zaopatrzeniowej wymaga dokładniejszej analizy indywidualnych czynów funkcjonariusza, a nie tylko okresu służby w organach bezpieczeństwa PRL.

I USK 149/24· Sąd Najwyższy· 2025-10-23

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej dotyczącej wysokości emerytury policyjnej, uznając, że nie zachodzą przesłanki do jej merytorycznego rozpoznania.

I GSK 1894/22· Naczelny Sąd Administracyjny· 2025-10-16

NSA oddalił skargę kasacyjną w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, uznając, że ciężar dowodu nieistnienia obowiązku spoczywa na zobowiązanym.

I GSK 1738/22· Naczelny Sąd Administracyjny· 2025-10-16

NSA oddalił skargę kasacyjną w sprawie dotyczącej prawidłowości wyznaczenia miejsc parkingowych w strefie płatnego parkowania, uznając, że oznakowanie pionowe i konstrukcyjne wydzielenie stanowisk było wystarczające.

I USKP 178/24· Sąd Najwyższy· 2025-09-30

Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Apelacyjnego dotyczący ustalenia wysokości emerytury policyjnej, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania z powodu błędnej wykładni przepisów dotyczących służby na rzecz totalitarnego państwa i nieproporcjonalnego obniżenia świadczenia.

III USKP 71/24· Sąd Najwyższy· 2025-09-25

Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Apelacyjnego dotyczący obniżenia emerytury policyjnej z powodu służby w PRL, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania z uwagi na niekonstytucyjność przepisów dotyczących mechanizmu obniżania świadczeń.

II GSK 1007/22· Naczelny Sąd Administracyjny· 2025-09-17

NSA oddalił skargę kasacyjną organu, uznając, że zróżnicowanie mieszkańców strefy płatnego parkowania ze względu na tytuł prawny do pojazdu narusza zasadę równości wobec prawa.

II GSK 9/25· Naczelny Sąd Administracyjny· 2025-07-15

NSA oddalił skargę kasacyjną dotyczącą podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego przez wspólnika spółki komandytowej, potwierdzając, że sam status wspólnika przesądza o obowiązku ubezpieczenia.

Potrzebujesz pogłębionej analizy orzecznictwa do art. 13b ?

Wypróbuj Lexedit Research