Art. 36 [Delegacja ustawowa]
1. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:
1) wykaz chorób zakaźnych mogących stanowić zagrożenie dla zdrowia publicznego, których rozpoznanie lub podejrzenie wystąpienia może stanowić podstawę odmowy wjazdu cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2) kryteria pozwalające podejrzewać wystąpienie chorób mogących stanowić zagrożenie dla zdrowia publicznego, o których mowa w pkt 1.
2. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw zdrowia uwzględni tylko choroby epidemiczne określone przez Światową Organizację Zdrowia oraz inne choroby wysoce zakaźne i szczególnie niebezpieczne, które podlegają zwalczaniu u obywateli polskich na podstawie przepisów ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz.U. z 2024 r. poz. 924 i 1897), a także konieczność zapewnienia humanitarnego traktowania cudzoziemców i zapobieżenia zagrożeniu dla zdrowia publicznego w obszarze przejścia granicznego i na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zobowiązał Wojewodę Świętokrzyskiego do rozpatrzenia wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy w terminie 30 dni, stwierdzając bezczynność organu, ale bez rażącego naruszenia prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zobowiązał Wojewodę Śląskiego do załatwienia wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy w terminie 30 dni, stwierdzając bezczynność organu, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.
NSA oddalił skargę kasacyjną obywatelki Rosji na bezczynność Wojewody Mazowieckiego w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy, uznając, że organ zasadnie pozostawił wniosek bez rozpoznania z powodu nieuzupełnienia braków formalnych.
NSA oddalił skargę kasacyjną obywatela Turcji, uznając, że wpisanie go do wykazu osób niepożądanych na terytorium RP stanowi obligatoryjną przesłankę do odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy.
Sąd Okręgowy zasądził od Skarbu Państwa 36 000 zł zadośćuczynienia na rzecz cudzoziemca za niesłuszne umieszczenie w strzeżonym ośrodku, uznając, że roszczenie nie uległo przedawnieniu.
WSA w Gliwicach stwierdził bezczynność Wojewody Śląskiego w sprawie przekazania wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy i pracę, ale bez rażącego naruszenia prawa, umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania do przekazania wniosku i oddalił skargę w pozostałym zakresie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE, uznając, że przepisy wprowadzające zawieszenie biegu terminów załatwiania spraw cudzoziemców wyłączają możliwość zarzucania organowi bezczynności lub przewlekłości w tym okresie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę obywatela Gruzji na bezczynność Wojewody Śląskiego w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy, uznając, że bieg terminów został zawieszony na mocy specustawy o pomocy obywatelom Ukrainy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę obywatela Indii na bezczynność Wojewody Śląskiego w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy, uznając, że bieg terminu załatwienia sprawy był zawieszony na mocy przepisów wprowadzonych w związku z konfliktem zbrojnym na Ukrainie.
NSA oddalił skargę kasacyjną od wyroku WSA w Poznaniu, uznając, że Wojewoda Wielkopolski nie dopuścił się bezczynności w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy małoletniemu obywatelowi Ukrainy, ze względu na zastosowanie przepisów o przedłużeniu i zawieszeniu terminów rozpatrywania spraw.
Potrzebujesz analizy prawnej do art. 36 ustawy o cudzoziemcach?
Asystent AI przeanalizuje ten przepis w kontekście orzecznictwa, doktryny i powiązanych regulacji.
Zapytaj Asystenta AIArt. 36 [Delegacja ustawowa]
1. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:
1) wykaz chorób zakaźnych mogących stanowić zagrożenie dla zdrowia publicznego, których rozpoznanie lub podejrzenie wystąpienia może stanowić podstawę odmowy wjazdu cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2) kryteria pozwalające podejrzewać wystąpienie chorób mogących stanowić zagrożenie dla zdrowia publicznego, o których mowa w pkt 1.
2. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw zdrowia uwzględni tylko choroby epidemiczne określone przez Światową Organizację Zdrowia oraz inne choroby wysoce zakaźne i szczególnie niebezpieczne, które podlegają zwalczaniu u obywateli polskich na podstawie przepisów ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz.U. z 2024 r. poz. 924 i 1897), a także konieczność zapewnienia humanitarnego traktowania cudzoziemców i zapobieżenia zagrożeniu dla zdrowia publicznego w obszarze przejścia granicznego i na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.