Art. 3941. Zamawiający albo organ właściwy z własnej inicjatywy lub na wniosek zamawiającego może, po przeprowadzeniu analizy właściwego rynku, wystąpić do Komisji Europejskiej z wnioskiem o stwierdzenie, że zamawiający, wykonujący działalność sektorową, o której mowa w art. 5 ust. 4, działają na rynku konkurencyjnym, do którego dostęp nie jest ograniczony. Zamawiający niezwłocznie przekazuje kopię wniosku organowi właściwemu.
2. Zamawiający albo organ właściwy przeprowadza analizę rynku w zakresie danej działalności i sporządza wniosek, o którym mowa w ust. 1, zgodnie z wymaganiami określonymi w decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2016/1804 z dnia 10 października 2016 r. dotyczącej szczegółowych zasad stosowania art. 34 i 35 dyrektywy 2014/25/UE w sprawie udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych (Dz.Urz. UE L 275 z 12.10.2016, str. 39).
3. Zamawiający, którzy zgodnie z opublikowaną decyzją Komisji Europejskiej działają na rynku konkurencyjnym, do którego dostęp nie jest ograniczony, nie stosują przepisów ustawy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w przypadku niewydania przez Komisję Europejską decyzji w terminie 7 miesięcy od dnia otrzymania wniosku, o którym mowa w ust. 1.
4. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, organy właściwe do występowania z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1, mając na względzie rodzaj działalności oraz zakres działania organów, a także znajomość przez te organy funkcjonowania rynku w zakresie danej działalności.
Sąd Najwyższy uchylił postanowienie Sądu Okręgowego o odrzuceniu skargi kasacyjnej, uznając, że skarga kasacyjna od postanowienia kończącego postępowanie w sprawie zamówień publicznych jest dopuszczalna na mocy art. 590 ust. 1 Pzp.
Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie na postanowienie o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziego, uznając je za niedopuszczalne z uwagi na brak podstawy prawnej i wyczerpujący katalog zaskarżalnych postanowień w k.p.c.
Sąd Najwyższy rozstrzygnął wątpliwości dotyczące właściwości sądu do rozpoznania zażalenia na postanowienie o odmowie uzasadnienia wyroku oraz kwestii doręczania pism procesowych między profesjonalnymi pełnomocnikami.
Sąd Najwyższy orzekł, że na postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania wydane przez asesora sądowego przed powierzeniem mu obowiązków sędziego przysługuje zażalenie do sądu drugiej instancji.
Sąd Najwyższy oddalił zażalenie pozwanej na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, uznając ją za niedopuszczalną ze względu na niską wartość przedmiotu zaskarżenia.
Sąd Najwyższy oddalił zażalenie wnioskodawców na odrzucenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia postanowienia, podkreślając znaczenie precyzyjnej wykładni oświadczeń profesjonalnych pełnomocników.
Sąd odrzucił zażalenie z powodu nieuzupełnienia braków formalnych, w tym niedołączenia odpisu pisma procesowego.
Sąd Najwyższy oddalił zażalenie na odrzucenie skargi o wznowienie postępowania, uznając, że dowód z opinii biegłego sporządzony po prawomocnym zakończeniu sprawy nie może stanowić podstawy do wznowienia.
Sąd Najwyższy rozstrzygnął, że zażalenie na postanowienie sądu pierwszej instancji w przedmiocie obciążenia strony kosztami sądowymi rozpoznaje się w składzie jednego sędziego.
Sąd Najwyższy rozstrzygnął, że zażalenie na postanowienie sądu pierwszej instancji w przedmiocie obciążenia strony kosztami sądowymi rozpoznaje się w składzie jednego sędziego.
Potrzebujesz analizy prawnej do art. 394 PZP?
Asystent AI przeanalizuje ten przepis w kontekście orzecznictwa, doktryny i powiązanych regulacji.
Zapytaj Asystenta AIArt. 3941. Zamawiający albo organ właściwy z własnej inicjatywy lub na wniosek zamawiającego może, po przeprowadzeniu analizy właściwego rynku, wystąpić do Komisji Europejskiej z wnioskiem o stwierdzenie, że zamawiający, wykonujący działalność sektorową, o której mowa w art. 5 ust. 4, działają na rynku konkurencyjnym, do którego dostęp nie jest ograniczony. Zamawiający niezwłocznie przekazuje kopię wniosku organowi właściwemu.
2. Zamawiający albo organ właściwy przeprowadza analizę rynku w zakresie danej działalności i sporządza wniosek, o którym mowa w ust. 1, zgodnie z wymaganiami określonymi w decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2016/1804 z dnia 10 października 2016 r. dotyczącej szczegółowych zasad stosowania art. 34 i 35 dyrektywy 2014/25/UE w sprawie udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych (Dz.Urz. UE L 275 z 12.10.2016, str. 39).
3. Zamawiający, którzy zgodnie z opublikowaną decyzją Komisji Europejskiej działają na rynku konkurencyjnym, do którego dostęp nie jest ograniczony, nie stosują przepisów ustawy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w przypadku niewydania przez Komisję Europejską decyzji w terminie 7 miesięcy od dnia otrzymania wniosku, o którym mowa w ust. 1.
4. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, organy właściwe do występowania z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1, mając na względzie rodzaj działalności oraz zakres działania organów, a także znajomość przez te organy funkcjonowania rynku w zakresie danej działalności.