V CZ 76/13
Podsumowanie
Sąd Najwyższy oddalił zażalenie wnioskodawców na odrzucenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia postanowienia, podkreślając znaczenie precyzyjnej wykładni oświadczeń profesjonalnych pełnomocników.
Wnioskodawcy zaskarżyli postanowienie Sądu Okręgowego o odrzuceniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia postanowienia. Sąd Okręgowy uznał, że pierwotny wniosek pełnomocnika dotyczył jedynie doręczenia odpisu orzeczenia, a późniejszy wniosek o uzasadnienie był spóźniony. Sąd Najwyższy, oddalając zażalenie, podkreślił, że oświadczenia profesjonalnych pełnomocników powinny być interpretowane zgodnie z ich jednoznaczną treścią, a wniosek o wydanie odpisu orzeczenia jest odrębną czynnością od wniosku o sporządzenie uzasadnienia.
Sprawa dotyczyła zażalenia wnioskodawców B. R. i C. R. na postanowienie Sądu Okręgowego w W., który odrzucił ich wniosek o sporządzenie uzasadnienia postanowienia z dnia 25 stycznia 2013 r. Sąd Okręgowy uznał, że wniosek złożony przez profesjonalnego pełnomocnika w piśmie z dnia 25 stycznia 2013 r. dotyczył jedynie doręczenia odpisu postanowienia, a kolejny wniosek o doręczenie odpisu wraz z uzasadnieniem z dnia 19 lutego 2013 r. był spóźniony. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie, podzielił stanowisko Sądu Okręgowego. Podkreślono, że czynności procesowe podejmowane w formie pisemnej przez profesjonalnych pełnomocników powinny być interpretowane zgodnie z ich jednoznaczną treścią, a brak jest podstaw do przypisywania im innego znaczenia. Wniosek o wydanie odpisu orzeczenia w trybie art. 9 § 1 k.p.c. stanowi odrębną czynność procesową od wniosku o sporządzenie uzasadnienia na podstawie art. 328 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy powołał się na własne wcześniejsze orzecznictwo, w tym postanowienie z dnia 6 września 2013 r. (V CZ 38/2013) i wyrok z dnia 19 kwietnia 2012 r. (IV CSK 384/2011), a także uchwałę z dnia 18 sierpnia 2010 r. (II PZP 7/2010), podkreślając, że wykładnia oświadczeń profesjonalnych pełnomocników powinna być dokonywana według surowszych mierników, z uwzględnieniem dyrektyw językowych. W związku z tym, wniosek z pisma z dnia 25 stycznia 2013 r. nie mógł być traktowany jako wniosek o sporządzenie uzasadnienia. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie na podstawie art. 394¹ § 3 w związku z art. 398¹⁴ k.p.c.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, wniosek o doręczenie odpisu orzeczenia jest odrębną czynnością procesową od wniosku o sporządzenie uzasadnienia, a oświadczenia profesjonalnych pełnomocników należy interpretować zgodnie z ich jednoznaczną treścią.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy podkreślił, że profesjonalni pełnomocnicy powinni wykazywać się znajomością prawa i rozróżniać podstawowe czynności procesowe. Wykładnia językowa ich oświadczeń ma zazwyczaj decydujące znaczenie. Wniosek o wydanie odpisu orzeczenia nie może być utożsamiany z żądaniem doręczenia orzeczenia wraz z uzasadnieniem.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie zażalenia
Strona wygrywająca
Gmina W.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| B. R. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| C. R. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| Gmina W. | instytucja | uczestnik |
Przepisy (6)
Główne
k.p.c. art. 328 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Uzasadnienie wyroku sporządza się na żądanie strony, zgłoszone w terminie tygodniowym od dnia ogłoszenia sentencji wyroku. Wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wydanego w sprawie postanowienia powinien być sporządzony przez pełnomocnika skarżących z zachowaniem należytej zawodowej staranności.
k.p.c. art. 394 § 1 § 3
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 398 § 14
Kodeks postępowania cywilnego
Pomocnicze
k.p.c. art. 9 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Wniosek o wydanie odpisu orzeczenia w trybie art. 9 § 1 k.p.c. stanowi całkowicie odrębną czynność procesową od tej przewidzianej w art. 387 § 3 w związku z art. 328 § 1 k.p.c.
k.p.c. art. 130 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Wniesienie przez fachowego pełnomocnika wniosku w trybie art. 9 § 1 k.p.c. zamiast wniosku z art. 328 § 1 k.p.c., wyłącza także zastosowanie art. 130 § 1 zd. 2 k.p.c.
k.p.c. art. 394 § 1 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wniosek o doręczenie odpisu orzeczenia jest odrębną czynnością procesową od wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Oświadczenia profesjonalnych pełnomocników należy interpretować zgodnie z ich jednoznaczną treścią, stosując dyrektywy językowe. Brak podstaw do przypisywania wnioskowi o doręczenie odpisu znaczenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia.
Odrzucone argumenty
Wniosek złożony przez pełnomocnika w terminie tygodniowym od ogłoszenia sentencji powinien być traktowany jako wniosek o sporządzenie uzasadnienia. Naruszenie art. 130 § 1 oraz art. 9 k.p.c. w zw. z art. 394¹ § 1 k.p.c.
Godne uwagi sformułowania
brak jest dostatecznych podstaw do przypisywania czynnościom procesowym podejmowanym w formie pisemnej przez profesjonalnych pełnomocników innego znaczenia niż wynikające z ich jednoznacznej treści wykładnia oświadczeń składanych przez fachowego pełnomocnika może, a wręcz powinna być dokonywana według surowszych mierników; istnieją powody, aby takie oświadczenia były wykładane przez sąd raczej z uwzględnieniem dyrektyw językowych niż celowościowych W wypadku czynności procesowych dokonywanych w formie piśmiennej przez profesjonalnych pełnomocników, wykładnia językowa w zasadzie zawsze przesądza o treści czynności.
Skład orzekający
Teresa Bielska-Sobkowicz
przewodniczący, sprawozdawca
Wojciech Katner
członek
Bogumiła Ustjanicz
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja wniosków profesjonalnych pełnomocników w postępowaniu cywilnym, rozróżnienie między wnioskiem o odpis a wnioskiem o uzasadnienie."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i wykładni przepisów k.p.c. dotyczących wniosków o uzasadnienie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie jest interesujące dla prawników procesualistów ze względu na precyzyjne rozróżnienie czynności procesowych i wykładnię oświadczeń profesjonalnych pełnomocników, co ma znaczenie praktyczne w codziennej pracy.
“Precyzja w piśmie: Sąd Najwyższy o znaczeniu wniosków profesjonalnych pełnomocników.”
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt V CZ 76/13 POSTANOWIENIE Dnia 9 stycznia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Wojciech Katner SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z wniosku B. R. i C. R. przy uczestnictwie Gminy W. o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 stycznia 2014 r., zażalenia wnioskodawców na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 7 marca 2013 r. oddala zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 7 marca 2013 r. Sąd Okręgowy w W. odrzucił wniosek wnioskodawców B. R. i C. R. o sporządzenie uzasadnienia postanowienia z dnia 25 stycznia 2013 r. w sprawie z wniosku B. R. i C. R. przy uczestnictwie Gminy W. o zasiedzenie. Sąd Okręgowy uznał, że wniosek złożony przez profesjonalnego pełnomocnika zawarty w piśmie z dnia 25 stycznia 2013 r. dotyczył wyłącznie doręczenia odpisu postanowienia. Kolejny wniosek o doręczenie odpisu postanowienia wraz z uzasadnieniem z dnia 19 lutego 2013 r., który wpłynął w dniu 20 lutego 2013 r. był spóźniony, jako złożony po upływie ustawowego terminu z art. 328 § 1 k.p.c. i jako taki podlegał odrzuceniu na zasadzie art. 328 § 1 k.p.c. zdanie ostatnie. Powyższe postanowienie wnioskodawcy B. R. i C. R. zaskarżyli zażaleniem, zarzucając naruszenie art. 130 § 1 oraz art. 9 k.p.c. w zw. z art. 394 1 § 1 k.p.c. oraz wnosząc o jego uchylenie i o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 328 § 1 k.p.c., uzasadnienie wyroku sporządza się na żądanie strony, zgłoszone w terminie tygodniowym od dnia ogłoszenia sentencji wyroku, a w wypadku, o którym mowa w art. 327 § 2 k.p.c. - od dnia doręczenia sentencji wyroku. Wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienie wydanego w sprawie postanowienia powinien być sporządzony przez pełnomocnika skarżących z zachowaniem należytej zawodowej staranności. Podzielić należy stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w postanowieniu z dnia 6 września 2013 r. (V CZ 38/2013, LEX nr 1375248) oraz wyroku z dnia 19 kwietnia 2012 r. (IV CSK 384/2011, LEX nr 1215060), że brak jest dostatecznych podstaw do przypisywania czynnościom procesowym podejmowanym w formie pisemnej przez profesjonalnych pełnomocników innego znaczenia niż wynikające z ich jednoznacznej treści. Stąd też złożony przez pełnomocnika skarżących, będącego adwokatem, wniosek, którego treścią jest żądanie sporządzenia „wypisu orzeczenia Sądu z dnia 25.01.2013 r. w sprawie … 1280/12” nie może być utożsamiany z żądaniem doręczenia orzeczenia wraz z uzasadnieniem na podstawie art. 387 § 3 w związku z art. 328 § 1 k.p.c. Wniosek o wydanie odpisu orzeczenia w trybie art. 9 § 1 k.p.c. stanowi całkowicie odrębną czynność procesową od tej przewidzianej w art. 387 § 3 w związku z art. 328 § 1 k.p.c. Stanowisko to nie pozostaje w sprzeczności z uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 18 sierpnia 2010 r., II PZP 7/2010 (OSP 2011, nr 7 – 8, poz. 98 z krytyczną glosą K. Markiewicza, PS 2011, 10, s. 126), w której wyrażono pogląd, że wniosek o doręczenie wyroku sądu pierwszej instancji z uzasadnieniem, wniesiony w terminie określonym w art. 328 § 1 zdanie pierwsze k.p.c. z reguły stanowi równocześnie żądanie sporządzenia uzasadnienia. W uzasadnieniu tej uchwały podkreślono, że wykładnia oświadczeń składanych przez fachowego pełnomocnika może, a wręcz powinna być dokonywana według surowszych mierników; istnieją powody, aby takie oświadczenia były wykładane przez sąd raczej z uwzględnieniem dyrektyw językowych niż celowościowych. W wypadku czynności procesowych dokonywanych w formie piśmiennej przez profesjonalnych pełnomocników, wykładnia językowa w zasadzie zawsze przesądza o treści czynności. Wynika to z założenia znajomości przez te osoby prawa, poszczególnych jego instytucji, znajomości języka prawnego i prawniczego, oraz rozróżniania podstawowych czynności procesowych. Brak zatem podstaw, aby wniosek zawarty w piśmie z dnia 25 stycznia 2013 r. traktować jako wniosek o sporządzenie uzasadnienia tylko dlatego, że został złożony w terminie tygodniowym od dnia ogłoszenia wyroku. Wniesienie przez fachowego pełnomocnika wniosku w trybie art. 9 § 1 k.p.c. zamiast wniosku z art. 328 § 1 k.p.c., wyłącza także zastosowanie art. 130 § 1 zd. 2 k.p.c. . Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 394 1 § 3 w związku z art. 398 14 k.p.c.
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę