Art. 299 § 1. Stronie, która ma miejsce zamieszkania, miejsce zwykłego pobytu albo siedzibę w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym i nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej, sąd doręcza pisma pocztą przesyłką poleconą za potwierdzeniem odbioru lub równoważną przesyłką.
§ 2. Jeżeli strona nie ma miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu albo siedziby w Rzeczypospolitej Polskiej lub innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym i nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej, jest obowiązana wraz z wniesieniem skargi ustanowić pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej.
§ 3. W razie niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w § 2, sąd wzywa stronę, aby uzupełniła ten brak w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Do wezwania stosuje się odpowiednio sposób doręczenia, o którym mowa w § 1.
§ 4. Jeżeli ze skargi wynika, że uczestnik postępowania nie ma miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu albo siedziby w Rzeczypospolitej Polskiej lub innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, sąd, doręczając odpis skargi, zawiadamia go o obowiązku ustanowienia pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej, w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia zawiadomienia. W razie niedopełnienia tego obowiązku pisma w postępowaniu sądowym pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia.
§ 5. Przepis § 4 stosuje się odpowiednio do uczestnika postępowania, o którym mowa w art. 33 § 2.
§ 6. Przepisów § 1-5 nie stosuje się, jeżeli:
1) umowa międzynarodowa, której Rzeczpospolita Polska jest stroną, stanowi inaczej;
2) doręczenie następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej.
Art. 299 odwołuje się do:
NSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA odmawiające wstrzymania wykonania decyzji o odmowie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy, uznając, że decyzja ta nie rodzi skutków materialnych podlegających przymusowemu wykonaniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę spółki z siedzibą w M. z powodu nieustanowienia pełnomocnika do doręczeń w Polsce, mimo wezwania sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę spółki z Gruzji z powodu nieustanowienia pełnomocnika do doręczeń w Polsce, mimo wezwania sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę z powodu nieustanowienia przez skarżącego pełnomocnika do doręczeń w Polsce, mimo wezwania sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę skarżącej z Ukrainy z powodu nieustanowienia pełnomocnika do doręczeń w Polsce, mimo wezwania sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę strony zamieszkałej za granicą z powodu nieustanowienia pełnomocnika do doręczeń w Polsce.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę strony zamieszkałej za granicą z powodu nieustanowienia pełnomocnika do doręczeń w Polsce.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę strony, która nie ustanowiła pełnomocnika do doręczeń w Polsce pomimo wezwania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę z powodu nieustanowienia przez skarżącego pełnomocnika do doręczeń w Polsce, mimo wezwania sądu.
WSA w Lublinie odrzucił skargę obywatelki Białorusi z powodu nieustanowienia pełnomocnika do doręczeń w Polsce, mimo wezwania sądu.
Potrzebujesz analizy prawnej do art. 299 p.p.s.a.?
Asystent AI przeanalizuje ten przepis w kontekście orzecznictwa, doktryny i powiązanych regulacji.
Zapytaj Asystenta AIArt. 299 § 1. Stronie, która ma miejsce zamieszkania, miejsce zwykłego pobytu albo siedzibę w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym i nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej, sąd doręcza pisma pocztą przesyłką poleconą za potwierdzeniem odbioru lub równoważną przesyłką.
§ 2. Jeżeli strona nie ma miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu albo siedziby w Rzeczypospolitej Polskiej lub innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym i nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej, jest obowiązana wraz z wniesieniem skargi ustanowić pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej.
§ 3. W razie niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w § 2, sąd wzywa stronę, aby uzupełniła ten brak w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Do wezwania stosuje się odpowiednio sposób doręczenia, o którym mowa w § 1.
§ 4. Jeżeli ze skargi wynika, że uczestnik postępowania nie ma miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu albo siedziby w Rzeczypospolitej Polskiej lub innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, sąd, doręczając odpis skargi, zawiadamia go o obowiązku ustanowienia pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej, w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia zawiadomienia. W razie niedopełnienia tego obowiązku pisma w postępowaniu sądowym pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia.
§ 5. Przepis § 4 stosuje się odpowiednio do uczestnika postępowania, o którym mowa w art. 33 § 2.
§ 6. Przepisów § 1-5 nie stosuje się, jeżeli:
1) umowa międzynarodowa, której Rzeczpospolita Polska jest stroną, stanowi inaczej;
2) doręczenie następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej.