Art. 149 Kodeks rodzinny i opiekuńczy

Kodeks rodzinny i opiekuńczy

Art. 149

Art. 149 § 1. Gdy wzgląd na dobro pozostającego pod opieką nie stoi temu na przeszkodzie, opiekunem małoletniego powinna być ustanowiona przede wszystkim osoba wskazana przez ojca lub matkę, jeżeli nie byli pozbawieni władzy rodzicielskiej. § 2. Jeżeli opiekunem nie została ustanowiona osoba wymieniona w paragrafie poprzedzającym, opiekun powinien być ustanowiony spośród krewnych lub innych osób bliskich pozostającego pod opieką albo jego rodziców. § 3. W braku takich osób sąd opiekuńczy zwraca się o wskazanie osoby, której opieka mogłaby być powierzona, do właściwej jednostki organizacyjnej pomocy społecznej albo do organizacji społecznej, do której należy piecza nad małoletnimi, a jeżeli pozostający pod opieką przebywa w placówce opiekuńczo-wychowawczej albo innej podobnej placówce, w zakładzie poprawczym lub w schronisku dla nieletnich sąd może się zwrócić także do tej placówki albo do tego zakładu lub schroniska. § 4. W razie potrzeby ustanowienia opieki dla małoletniego umieszczonego w pieczy zastępczej, sąd powierza sprawowanie opieki, przede wszystkim: 1) w przypadku umieszczenia dziecka w rodzinie zastępczej - rodzicom zastępczym, 2) w przypadku umieszczenia dziecka w rodzinnym domu dziecka - osobom prowadzącym ten dom, 3) w przypadku umieszczenia dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej typu rodzinnego - osobom prowadzącym tę placówkę, 4) w przypadku umieszczenia dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej: socjalizacyjnej, specjalistyczno-terapeutycznej, interwencyjnej lub regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej - osobom bliskim dziecka - w terminie 7 dni od uprawomocnienia się postanowienia o pozbawieniu władzy rodzicielskiej. § 5. W wypadku, o którym mowa w art. 119 1 § 1, nie stosuje się przepisów § 1, 2 i 4 pkt 4.

Powiązane przepisy

Art. 149 odwołuje się do:

Orzeczenia powołujące art. 149 (2697 orzeczeń)

VIII SA/Wa 91/26· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie· 2026-03-26

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dotyczącą pomocy finansowej ze środków unijnych.

I OZ 70/26· Naczelny Sąd Administracyjny· 2026-03-10

NSA oddalił zażalenie na odmowę uzupełnienia wyroku WSA, uznając, że sąd pierwszej instancji prawidłowo orzekł o całości skargi i nie miał obowiązku z urzędu przyznawać sumy pieniężnej za bezczynność.

III OSK 124/26· Naczelny Sąd Administracyjny· 2026-03-10

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną od postanowienia WSA w Gdańsku, uznając, że skarga na bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność zespołu interdyscyplinarnego nie podlega kognicji sądów administracyjnych.

II SAB/Ol 166/25· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie· 2026-02-26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie umorzył postępowanie w sprawie bezczynności Szpitala Powiatowego w B. w udostępnieniu informacji publicznej, stwierdzając, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

II SAB/Ol 162/25· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie· 2026-02-17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie umorzył postępowanie w sprawie bezczynności organu w udostępnieniu informacji publicznej, stwierdzając, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, a następnie zasądził koszty postępowania.

III OSK 10/26· Naczelny Sąd Administracyjny· 2026-02-13

NSA uchylił postanowienie WSA o odrzuceniu skargi na bezczynność organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej, uznając, że sąd niższej instancji błędnie zinterpretował przepisy dotyczące bezczynności i uchwały NSA.

III OSK 1400/25· Naczelny Sąd Administracyjny· 2026-02-03

NSA oddalił skargę kasacyjną Prezesa Sądu Rejonowego na wyrok WSA, który stwierdził bezczynność organu w udostępnieniu informacji publicznej.

II SAB/Ol 167/25· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie· 2026-01-22

WSA w Olsztynie umorzył postępowanie w sprawie skargi na bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej, stwierdzając, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, po tym jak organ udostępnił żądane informacje po wniesieniu skargi.

III OSK 1162/25· Naczelny Sąd Administracyjny· 2026-01-14

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną PKP S.A. od wyroku WSA w Warszawie, potwierdzając, że spółka nie może odmówić udostępnienia informacji o swojej nieruchomościach w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej tylko dlatego, że istnieją inne przepisy regulujące dostęp do danych geodezyjnych.

II GSK 2097/25· Naczelny Sąd Administracyjny· 2026-01-14

NSA uchylił wyrok WSA w części dotyczącej przyznania sumy pieniężnej i oddalił skargę kasacyjną w pozostałym zakresie, uznając, że przyznanie 10 000 zł zadośćuczynienia za bezczynność organu było nieuzasadnione w braku stwierdzenia rażącego naruszenia prawa.

Potrzebujesz pogłębionej analizy orzecznictwa do art. 149 ?

Wypróbuj Lexedit Research