Art. 99 KPKodeks pracy

Sąd Okręgowy uchylił postanowienie prokuratora o uznaniu środków pieniężnych za dowód rzeczowy, stwierdzając brak podstaw prawnych po uchyleniu blokady rachunków bankowych.

Sąd oddalił powództwo o wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy, uznając, że powódka nie wykazała aktywnego i systematycznego zgłaszania gotowości do pracy pracodawcy.

Sąd Okręgowy zmienił wyrok sądu pierwszej instancji, oddalając powództwo o odszkodowanie za nieuzasadnione rozwiązanie umowy o pracę, uznając działanie pracownika za ciężkie naruszenie obowiązków pracowniczych.

Sąd Rejonowy oddalił powództwo pracownicy o przywrócenie do pracy, uznając rozwiązanie umowy o pracę w trybie art. 52 kp za uzasadnione z powodu ciężkiego naruszenia obowiązków pracowniczych polegającego na nieuprawnionym dostępie do danych osobowych.

Sąd Najwyższy oddalił kasację pracownicy, która domagała się przywrócenia do pracy po zwolnieniu dyscyplinarnym za pracę pod wpływem alkoholu, uznając, że okoliczności spożywania alkoholu nie mają znaczenia dla oceny ciężkiego naruszenia obowiązków.

Sąd Najwyższy oddalił kasację powodów, uznając, że wadliwe świadectwo pracy, nawet jeśli narusza dobra osobiste, nie uzasadnia roszczeń o odszkodowanie czy zadośćuczynienie na podstawie Kodeksu cywilnego, a jedynie roszczenia pracownicze z Kodeksu pracy.

Sąd Najwyższy oddalił kasację pozwanego, uznając, że mimo naruszenia lojalności przez pracownika, pracodawca dopuścił się licznych naruszeń Kodeksu pracy przy zatrudnianiu, co skutkowało przekształceniem umowy na czas nieokreślony i uniemożliwiło zastosowanie art. 52 KP.