I PKN 344/99
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła pracownicy Grażyny Z.-S., która została zwolniona z pracy przez „A.W.” S.A. w W. bez wypowiedzenia z powodu ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych, jakim było wykonywanie pracy pod wpływem alkoholu w dniu 1 marca 1997 r. Sąd Rejonowy w Trzciance oddalił jej powództwo o przywrócenie do pracy, a Sąd Okręgowy w Poznaniu oddalił apelację powódki. Sąd Okręgowy potwierdził prawidłowość ustaleń o spożywaniu alkoholu przez powódkę w czasie pracy, opierając się na zeznaniach świadków, odmowie poddania się badaniom oraz oporze przy badaniu alkomatem, co stwarzało uzasadnione domniemanie. Sąd uznał, że potwierdzenie zarzutu ciężkiego naruszenia obowiązków pracowniczych uzasadniało natychmiastowe rozwiązanie stosunku pracy. Powódka wniosła kasację, podnosząc zarzuty naruszenia przepisów postępowania (m.in. art. 4774 § 1 i 2 KPC, art. 4771 § 1 KPC, art. 233 § 1 KPC) oraz prawa materialnego (art. 30 KP w zw. z art. 61 KC). Twierdziła, że została wmanipulowana w spożywanie alkoholu przez osoby trzecie. Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną. Podkreślono, że zarzut naruszenia art. 233 § 1 KPC był niezasadny, gdyż Sąd Okręgowy nie prowadził postępowania dowodowego, a jedynie potwierdził ocenę dowodów przez sąd pierwszej instancji. Sąd Najwyższy potwierdził, że wykonywanie pracy po spożyciu alkoholu stanowi ciężkie naruszenie obowiązków pracowniczych, a okoliczności, które doprowadziły do spożycia alkoholu, nie mają znaczenia dla tej oceny, zwłaszcza gdy rodzaj pracy wymagał bezwzględnego zachowania trzeźwości (jak w przypadku pielęgniarki na meczu). Sąd odniósł się również do zarzutów proceduralnych, wskazując m.in. na uchylenie art. 4774 § 1 i 2 KPC oraz brak podstaw do naruszenia art. 4771 § 1 KPC. Sąd Najwyższy powołał się na uchwałę składu siedmiu sędziów (III ZP 5/99), zgodnie z którą wskazanie przez pracodawcę wcześniejszego terminu rozwiązania stosunku pracy niż złożenie oświadczenia woli nie uzasadnia roszczeń pracownika z art. 56 § 1 KP, a interes pracownika jest chroniony przez inne przepisy (art. 81 KP, art. 97 § 21 KP, art. 99 KP).
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaUgruntowana interpretacja przepisów dotyczących zwolnienia dyscyplinarnego za pracę pod wpływem alkoholu oraz zasad kontroli kasacyjnej oceny dowodów przez Sąd Najwyższy.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji pracownicy wykonującej zawód wymagający trzeźwości. Interpretacja przepisów proceduralnych może być mniej aktualna ze względu na zmiany w KPC.
Zagadnienia prawne (3)
Czy okoliczności, które doprowadziły do spożywania alkoholu w czasie pracy przez pracownika, od którego rodzaj wykonywanych obowiązków wymagał bezwzględnego zachowania trzeźwości, mają znaczenie dla postawienia zarzutu ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych z art. 52 § 1 pkt 1 KP?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, okoliczności te nie mają znaczenia dla postawienia zarzutu ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych wskutek świadczenia pracy po użyciu alkoholu.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy podkreślił, że dla oceny ciężkiego naruszenia obowiązków pracowniczych przez pracę pod wpływem alkoholu kluczowe jest samo wykonywanie pracy w stanie nietrzeźwości, zwłaszcza gdy rodzaj pracy tego wymaga. Okoliczności spożycia alkoholu są irrelewantne dla tej oceny.
Czy naruszenie przepisów postępowania cywilnego, w szczególności art. 233 § 1 KPC, przez sąd drugiej instancji, który nie prowadził postępowania dowodowego, a jedynie potwierdził ocenę dowodów sądu pierwszej instancji, jest zasadne?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zarzut naruszenia art. 233 § 1 KPC jest niezasadny, jeśli sąd drugiej instancji nie prowadził własnej oceny materiału dowodowego, a jedynie potwierdził prawidłowość oceny sądu pierwszej instancji.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że sąd drugiej instancji nie stosuje reguł z art. 233 § 1 KPC, jeśli nie dokonuje własnej oceny dowodów, a jedynie potwierdza ocenę sądu niższej instancji.
Czy wskazanie przez pracodawcę w oświadczeniu o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia terminu ustania stosunku pracy wcześniejszego niż data doręczenia oświadczenia pracownikowi uzasadnia roszczenia pracownika z art. 56 § 1 KP?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, takie wskazanie nie uzasadnia roszczeń pracownika z art. 56 § 1 KP, ale interes pracownika jest chroniony przez inne przepisy.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołał się na uchwałę składu siedmiu sędziów (III ZP 5/99), zgodnie z którą błędne określenie terminu ustania stosunku pracy przez pracodawcę nie powoduje nieważności oświadczenia, a pracownik może dochodzić innych roszczeń (np. o wynagrodzenie, sprostowanie świadectwa pracy, odszkodowanie).
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Grażyna Z.-S. | osoba_fizyczna | powódka |
| „A.W.” S.A. w W. | spółka | pozwana |
Przepisy (14)
Główne
KP art. 52 § 1 pkt 1
Kodeks pracy
Świadczenie pracy po użyciu alkoholu stanowi ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych, uzasadniające rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia. Okoliczności spożywania alkoholu są w tym kontekście irrelewantne.
KPC art. 39312
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do oddalenia kasacji.
Pomocnicze
KC art. 61
Kodeks cywilny
Przepis dotyczący dojścia oświadczenia woli do adresata, stosowany w związku z art. 300 KP do oceny momentu rozwiązania stosunku pracy.
KP art. 300
Kodeks pracy
Stosowanie przepisów Kodeksu cywilnego do stosunków pracy.
KPC art. 4774 § 1 i 2
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis uchylony, nie mógł być zastosowany przez Sąd drugiej instancji.
KPC art. 4771 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Nie miał zastosowania w postępowaniu apelacyjnym w zakresie rozszerzenia powództwa.
KPC art. 233 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy oceny materiału dowodowego przez sąd. Sąd drugiej instancji nie naruszył tego przepisu, nie dokonując własnej oceny dowodów.
KP art. 81
Kodeks pracy
Roszczenie o wynagrodzenie z tytułu gotowości do pracy.
KP art. 97 § 21
Kodeks pracy
Roszczenie o sprostowanie świadectwa pracy.
KP art. 99
Kodeks pracy
Roszczenie o odszkodowanie w przypadku szkody wynikłej z błędnego określenia terminu rozwiązania stosunku pracy.
KPC art. 383
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy dopuszczalności rozszerzenia powództwa w postępowaniu apelacyjnym.
KPC art. 98 § 5
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego.
KPC art. 391
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy kosztów postępowania apelacyjnego.
KPC art. 39319
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy kosztów postępowania kasacyjnego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Praca pod wpływem alkoholu stanowi ciężkie naruszenie obowiązków pracowniczych, niezależnie od okoliczności spożycia. • Sąd drugiej instancji nie naruszył art. 233 § 1 KPC, nie dokonując własnej oceny dowodów. • Błędne wskazanie daty rozwiązania stosunku pracy nie uzasadnia roszczeń z art. 56 § 1 KP, a pracownik ma inne środki ochrony prawnej.
Odrzucone argumenty
Pracownica została wmanipulowana w spożywanie alkoholu przez osoby trzecie. • Naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 4774 § 1 i 2 KPC, art. 4771 § 1 KPC, art. 233 § 1 KPC. • Naruszenie prawa materialnego, w tym art. 30 KP w związku z art. 61 KC.
Godne uwagi sformułowania
Dla postawienia zarzutu ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych wskutek świadczenia pracy po użyciu alkoholu [...] nie mają znaczenia okoliczności, które doprowadziły do spożywania alkoholu w czasie pracy przez pracownika, od którego rodzaj wykonywanych obowiązków pracowniczych wymagał bezwzględnego zachowania trzeźwości. • Sąd Najwyższy uznał, że kasacja jest oczywiście bezzasadna. • Bezpodstawny jest przede wszystkim zarzut naruszenia przez Sąd drugiej instancji art. 233 § 1 KPC już z tego powodu, że Sąd ten nie prowadził postępowania dowodowego i nie dokonywał własnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, skoro jedynie potwierdził zasadność prawidłowej sędziowskiej oceny dowodów w postępowaniu pierwszoinstancyjnym...
Skład orzekający
Kazimierz Jaśkowski
przewodniczący
Roman Kuczyński
sędzia
Zbigniew Myszka
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ugruntowana interpretacja przepisów dotyczących zwolnienia dyscyplinarnego za pracę pod wpływem alkoholu oraz zasad kontroli kasacyjnej oceny dowodów przez Sąd Najwyższy."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji pracownicy wykonującej zawód wymagający trzeźwości. Interpretacja przepisów proceduralnych może być mniej aktualna ze względu na zmiany w KPC.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu pracy pod wpływem alkoholu i konsekwencji dyscyplinarnych. Pokazuje, jak sąd interpretuje ciężkie naruszenie obowiązków i jakie są granice odpowiedzialności pracownika.
“Praca pod wpływem alkoholu: czy okoliczności spożycia mają znaczenie przy zwolnieniu dyscyplinarnym?”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.