IV P 59/19

Powódka Z. B. dochodziła zasądzenia kwoty 38800,99 zł tytułem wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy, wskazując, że pracodawca uniemożliwił jej wykonywanie obowiązków nauczyciela od 1 września 2017 r., mimo że prawomocnym wyrokiem ustalono istnienie stosunku pracy na czas nieokreślony. Powódka argumentowała, że konsekwentnie manifestowała gotowość do pracy poprzez rozmowy, pisma, udział w radach pedagogicznych i szkoleniach, a także rejestrację w urzędzie pracy i korzystanie z pomocy MOPS. Pozwany pracodawca wniósł o oddalenie powództwa, kwestionując zasadność żądania zarówno co do zasady, jak i wysokości. Podkreślił, że powódka nie wykazała aktywnego i systematycznego zgłaszania gotowości do pracy przez cały okres, za który dochodzi wynagrodzenia, a jedynym skutecznym działaniem było pismo z 11 czerwca 2018 r., od kiedy to wypłacono wynagrodzenie. Sąd oddalił powództwo, podzielając stanowisko pozwanego. Sąd uznał, że powódka nie wykazała przesłanek z art. 81 § 1 Kodeksu pracy, w szczególności aktywnego i systematycznego manifestowania gotowości do pracy wobec pracodawcy. Czynności takie jak udział w radzie pedagogicznej czy szkoleniu w sierpniu 2017 r. były wykonywane w ramach trwającej umowy o pracę. Rejestracja w urzędzie pracy i korzystanie z pomocy MOPS nie stanowiły powiadomienia pracodawcy o gotowości do pracy. Sąd powołał się na orzecznictwo Sądu Najwyższego, zgodnie z którym samo zgłoszenie powództwa nie jest równoznaczne z gotowością do świadczenia pracy, a wymagane jest systematyczne powiadamianie pracodawcy. Wobec braku wykazania gotowości do pracy przed 11 czerwca 2018 r., sąd oddalił powództwo. Odstąpiono od obciążania powódki kosztami zastępstwa procesowego ze względu na jej trudną sytuację materialną.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający