Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku Sądu Apelacyjnego w Lublinie o przekazanie sprawy o odszkodowanie za tymczasowe aresztowanie innemu sądowi, wskazując na obligatoryjne zastosowanie art. 44(2) k.p.c. zamiast fakultatywnego art. 37 k.p.k.
Sąd Apelacyjny podwyższył odszkodowanie za niesłuszne tymczasowe aresztowanie, ale utrzymał w mocy zasądzone zadośćuczynienie, odrzucając argumentację o przyszłej szkodzie i jakości wyroku uniewinniającego.
Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego, oddalając apelację wnioskodawcy domagającego się wyższego odszkodowania i zadośćuczynienia za niesłuszne tymczasowe aresztowanie.
Sąd Apelacyjny uchylił rozstrzygnięcie o odsetkach od zadośćuczynienia za niesłuszne zatrzymanie, uznając, że sąd pierwszej instancji orzekł ponad żądanie wnioskodawcy.
Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego, oddalając apelację wnioskodawcy domagającego się wyższego odszkodowania i zadośćuczynienia za niesłuszne tymczasowe aresztowanie, uznając ją za oczywiście bezzasadną.
Sąd Apelacyjny uchylił rozstrzygnięcie o zasądzeniu odsetek ustawowych od odszkodowania i zadośćuczynienia przyznanych osobie internowanej, uznając, że sąd pierwszej instancji orzekł ponad żądanie wnioskodawcy.
Sąd Apelacyjny zmienił wyrok Sądu Okręgowego, umarzając postępowanie o odszkodowanie za internowanie z powodu powagi rzeczy osądzonej, zgodnie z apelacją prokuratora.
Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego, oddalając apelację wnioskodawców w części dotyczącej odszkodowania za utracone zarobki represjonowanego.
Sąd Apelacyjny zmienił wyrok Sądu Okręgowego w zakresie odsetek od zasądzonego odszkodowania dla osób represjonowanych politycznie, oddalając apelację w pozostałej części.
Potrzebujesz pogłębionej analizy orzecznictwa do art. 558 KPK?
Wypróbuj Lexedit Research