Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania zażalenie na postanowienie o zawieszeniu postępowania, gdyż od orzeczeń Sądu Najwyższego nie przysługuje środek odwoławczy.
Art. 426 KPKKodeks postępowania karnego
Art. 426
Art. 426 § 1. Od orzeczeń sądu odwoławczego oraz od orzeczeń wydanych przez Sąd Najwyższy nie przysługuje środek odwoławczy, chyba że ustawa stanowi inaczej.
§ 2. Od wydanego na skutek zażalenia postanowienia o zastosowaniu tymczasowego aresztowania, w tym w zakresie zastrzeżenia, o którym mowa w art. 257 § 2, a także od wydanego w toku postępowania odwoławczego postanowienia o przeprowadzeniu obserwacji, zastosowaniu środka zapobiegawczego, nałożeniu kary porządkowej, zawieszeniu postępowania oraz w przedmiocie kosztów procesu, o których po raz pierwszy orzekał sąd odwoławczy, przysługuje zażalenie do innego równorzędnego składu sądu odwoławczego. Jeżeli zaskarżone postanowienie wydał sąd w składzie jednego sędziego, zażalenie rozpoznaje sąd odwoławczy w składzie trzech sędziów, chyba że zażalenie dotyczy postanowienia o nałożeniu kary porządkowej lub w przedmiocie kosztów procesu.
Powiązane przepisy
Art. 426 odwołuje się do:
Orzeczenia powołujące art. 426 KPK(15 orzeczeń)
Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania zażalenie obrońcy na postanowienie w przedmiocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, uznając je za niedopuszczalne z mocy ustawy.
Sąd Najwyższy pozostawił w aktach sprawy pismo nazwane 'zażaleniem' bez podejmowania czynności procesowych, uznając je za niedopuszczalny środek odwoławczy od postanowienia Sądu Najwyższego.
Sąd Apelacyjny we Wrocławiu pozostawił w aktach skargę na przewlekłość postępowania, uznając brak możliwości zaskarżenia postanowienia sądu okręgowego w tej sprawie.
Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania zażalenie obrońcy z urzędu na postanowienie o wynagrodzeniu adwokata, uznając je za niedopuszczalne z mocy ustawy.
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia zażalenia na postanowienie w przedmiocie kosztów obrony z urzędu, uznając je za niedopuszczalne.
Sąd Okręgowy w Szczecinie pozostawił bez rozpoznania zażalenie prokuratora na postanowienie o zastosowaniu tymczasowego aresztowania z uwagi na niedopuszczalność środka zaskarżenia wniesionego przez prokuratora.
Trybunał Konstytucyjny nie uwzględnił zażalenia na postanowienie o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej, uznając, że skarżący nie wyczerpał drogi prawnej.
Sąd Najwyższy pozostawił w aktach sprawy pismo J. K. zatytułowane 'Zażalenie' bez podejmowania czynności procesowych, uznając je za niedopuszczalne.
Sąd Najwyższy oddalił zażalenie na zarządzenie odmawiające przyjęcia środka odwoławczego od postanowienia o sprostowaniu omyłki pisarskiej, uznając je za niedopuszczalne z mocy prawa.
Potrzebujesz analizy prawnej do art. 426 KPK?
Asystent AI przeanalizuje ten przepis w kontekście orzecznictwa, doktryny i powiązanych regulacji.
Zapytaj Asystenta AI