II ZO 60/22
Podsumowanie
Sąd Najwyższy pozostawił w aktach sprawy pismo nazwane 'zażaleniem' bez podejmowania czynności procesowych, uznając je za niedopuszczalny środek odwoławczy od postanowienia Sądu Najwyższego.
Sąd Najwyższy rozpoznał pismo nazwane 'zażaleniem', wniesione przez obrońcę obwinionego sędziego, które kwestionowało postanowienie Sądu Najwyższego o odmowie stwierdzenia niewłaściwości Izby Odpowiedzialności Zawodowej. Sąd uznał, że od postanowień Sądu Najwyższego wydanych w przedmiocie właściwości nie przysługuje środek odwoławczy, a wniesione pismo należy pozostawić w aktach sprawy bez podejmowania czynności procesowych.
Sąd Najwyższy, w składzie Prezes SN Wiesław Kozielewicz, postanowieniem z dnia 29 listopada 2022 r. (sygn. akt II ZO 60/22) nie uwzględnił wniosku obrońcy obwinionego sędziego o stwierdzenie niewłaściwości Izby Odpowiedzialności Zawodowej i przekazanie sprawy do Izby Karnej. Następnie, w dniu 16 grudnia 2022 r., do Sądu Najwyższego wpłynęło pismo nazwane 'zażaleniem', którym zaskarżono powyższe postanowienie. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 426 § 1 k.p.k. oraz utrwalone orzecznictwo, stwierdził, że od orzeczeń Sądu Najwyższego nie przysługuje środek odwoławczy, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepisy procedury karnej nie przewidują środka zaskarżenia na postanowienia Sądu Najwyższego w kwestii właściwości czy przekazania sprawy między izbami. W związku z tym, pismo nazwane 'zażaleniem' zostało pozostawione w aktach sprawy bez podejmowania czynności procesowych.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, od postanowień Sądu Najwyższego wydanych w przedmiocie właściwości lub przekazania sprawy do innej izby nie przysługuje środek odwoławczy.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 426 § 1 k.p.k., od orzeczeń Sądu Najwyższego nie przysługuje środek odwoławczy, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepisy procedury karnej nie przewidują takiego środka w przypadku postanowień dotyczących właściwości między izbami SN. Wniesienie niezaskarżalnego środka nie może wywoływać skutków prawnych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
pozostawienie pisma w aktach sprawy bez podejmowania czynności procesowych
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| P. G. | osoba_fizyczna | obwiniony sędzia |
| adw. M. J. | inne | obrońca |
Przepisy (4)
Główne
k.p.k. art. 426 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Od orzeczeń wydanych przez Sąd Najwyższy nie przysługuje środek odwoławczy, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Pomocnicze
Ustawa o Sądzie Najwyższym art. 28
Spory o właściwość między izbami Sądu Najwyższego są rozstrzygane w tym trybie.
k.p.k. art. 429
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 430
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Od postanowień Sądu Najwyższego w przedmiocie właściwości nie przysługuje środek odwoławczy. Wniesienie niezaskarżalnego środka odwoławczego nie może wywoływać skutków prawnych.
Godne uwagi sformułowania
pismo nazwane 'zażalenie' od orzeczeń wydanych przez Sąd Najwyższy nie przysługuje środek odwoławczy przepisy polskiej procedury karnej nie przewidują środka zaskarżenia na postanowienia Sądu Najwyższego wydane w przedmiocie właściwości pismo określone przez stronę jako 'zażalenie' należy pozostawić w aktach sprawy w trybie administracyjno – porządkowym, bez nadawania mu biegu procesowego
Skład orzekający
Wiesław Kozielewicz
Prezes SN
Wiesław Kozielewicz
pełniący obowiązki przewodniczącego Wydziału II Izby Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie braku możliwości zaskarżenia postanowień Sądu Najwyższego w przedmiocie właściwości między izbami."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej w Sądzie Najwyższym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Jest to orzeczenie czysto proceduralne, dotyczące braku możliwości zaskarżenia postanowienia Sądu Najwyższego, co czyni je mało interesującym dla szerszego grona odbiorców.
Sektor
inne
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
SN Sygn. akt II ZO 60/22 ZARZĄDZENIE Dnia 20 grudnia 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Wiesław Kozielewicz Pełniący obowiązki przewodniczącego Wydziału II Izby Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego SSN Wiesław Kozielewicz zarządzam pismo z dnia 12 grudnia 2022 r., adw. M. J., które wpłynęło do Sądu Najwyższego w dniu 16 grudnia 2022 r., nazwane ,,zażalenie,” pozostawić w aktach sprawy o sygnaturze II Z0 60/22, bez podejmowania czynności procesowych. UZASADNIENIE Sad Najwyższy postanowieniem z dnia 29 listopada 2022 r., sygn. akt II ZO 60/22, nie uwzględnił wniosku adw. M. J. – obrońcy obwinionego P. G. – sędziego Sądu Okręgowego w W., o stwierdzenie niewłaściwości Izby Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego i przekazanie sprawy o sygn. akt II ZZ 4/22 do rozpoznania Izbie Karnej Sądu Najwyższego W dniu 16 grudnia 2022 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło pismo z dnia 12 grudnia 2022 r. adw. M. J. nazwane ,,zażaleniem”, którym zaskarża w/w postanowienie. Zgodnie z art. 426 § 1 k.p.k. od orzeczeń wydanych przez Sąd Najwyższy nie przysługuje środek odwoławczy, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepisy polskiej procedury karnej nie przewidują środka zaskarżenia na postanowienia Sądu Najwyższego wydane w przedmiocie właściwości, czy w kwestii przekazania sprawy do innej izby Sądu Najwyższego. Spory o właściwość między izbami Sądu Najwyższego są rozstrzygane w trybie art. 28 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym W orzecznictwie Sądu Najwyższego, od wielu już lat, jednolicie, przyjmuje się, że wniesienie środka odwoławczego od orzeczenia, które jest z mocy ustawy niezaskarżalne nie może wywoływać skutków prawnych i inicjować postępowania o charakterze dwuinstancyjnym, zmierzającym do zbadania dopuszczalności wniesienia takiego środka przez pryzmat przepisów art. 429 k.p.k. i art. 430 k.p.k.. Wypaczałoby to bowiem istotę postępowania odwoławczego (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 19 lipca 1994 r., sygn. akt II KO 52/94, OSNKW 1994, z. 9 – 10, poz. 62, z dnia 22 marca 2000 r., sygn. akt V KZ 23/2000, z dnia 13 czerwca 2000 r., sygn. akt III KZ 61/2000, z dnia 18 lipca 2000,r., sygn. akt IV KZ 52/2000, z dnia 31 marca 20005 r., sygn. akt IV KZ 9/05, OSNKW 2005, z. 4, poz. 38, z dnia 9 sierpnia 2007 r., sygn. akt WZ 27/07). W takiej sytuacji pismo określone przez stronę jako ,,zażalenie” należy pozostawić w aktach sprawy w trybie administracyjno – porządkowym, bez nadawania mu biegu procesowego (por. np. zarządzenia: przewodniczącego Wydziału VI z dnia 5 listopada 2009 r., sygn. akt VI KZ 3/09 oraz sygn. akt VI KZ 4/09, przewodniczącego Wydziału I z dnia 6 grudnia 2010 r., sygn. akt WZ 55/10, upoważnionych sędziów Sądu Najwyższego z dnia 8 listopada 2010 r., sygn. akt WZ 51/10 i z dnia 19 stycznia 2022 r., sygn. akt IV KZ 53/2). . [as ]
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę